Της Ευγενίας Π. Τσατσάκη*
«Σήκω αστραπή διπλή, κι οδήγα με, σήκω διπλή μου αξίνα κι ο χέρσος κόσμος τούτος θράσεψε, τα αγκάθια μας συμπνίξαν, χτύπα λίγη αστραπή δεξά-ζερβά, να ανοίξουμε ένα δρόμο1»! Η Κρήτη σηκώνεται για ολόκληρο τον κόσμο. Το ξέρει καλά εδώ κι αιώνες: πώς να αναγεννάται από τις στάχτες της. Ψυχή έχουμε εμείς οι Κρητικοί, μα για να την έχουμε ολάκερη θέλουμε και τον τόπο μας καθάριο. Γεννηθήκαμε εδώ στο πολύπαθο κρητικό τοπίο και περπάτησαμε σ’ αυτό και μάθαμε να ανασαίνουμε μόνο στην ελευθερία και την ανθρωπιά. Δεν χωράμε αλλού και δεν θέλουμε να χωρέσουμε. Γιατί ο ουρανός δεν κουλαντρίζεται σε στενοσόκακα.
Ώρα να αφήσουμε το ποτάμι να κυλήσει με τον παγκρήτιο σηκωμό από όλους για όλους με μια φωνή «όχι στα χημικά στη Μεσόγειο, όχι στο θάνατο, ναι στην ειρήνη και τη ζωή». Σώνει πια το γονάτισμα και η εθελοδουλία της Γηραιάς Ηπείρου. Ναι στο ωραίο παράλογο του κρητικού λαού: να μάχονται όλοι ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας για την πατρογονική γη. Η αγάπη σύνορα δεν έχει. Η αγάπη για την Κρήτη δεν έχει σύνορα. Η Κρήτη δεν έχει σύνορα. Πλέει ελεύθερα στη θάλασσά μας. Σαν κι αυτή έτσι κι εμείς γεννιόμαστε, γινόμαστε ελεύθεροι και ανυπότακτοι. Τόπος και παλμός, παλμός και τόπος Ένα.
Εκεί θα είμαστε, εκεί όπου δεν μας περιμένουν, εκεί για να σώσουμε ότι μπορούμε στην αστραπή και να το διατηρήσουμε καθαρό στον αιώνα2. Επειδή αγαπάμε την Κρήτη και πρώτα ονομαστήκαμε Άνθρωποι «πρέπει να αγαπάμε και την ευθύνη. Να λέμε: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω... Πού πάμε; Θα νικήσουμε ποτέ; Προς τι όλη τούτη η μάχη; Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε3»!
1Ν. Καζαντζάκης, Οδύσεια, Ραψωδία λ, στ. 1357-1359.
2 Ελύτης 3 Ν. Καζαντζάκης, Ασκητική
* Η Ευγενία Π. Τσατσάκη είναι εκπαιδευτικός, πτυχιούχος Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Επιστήμης,
Ιστορίας και Αρχαιολογίας.
