Θα πρέπει εμείς οι ίδιοι που παίζουμε μπουζούκι να προσπαθήσουμε, έτσι ώστε το μπουζούκι να ξαναβρεί τη χαμένη του θέση μέσα στη σύγχρονη λαϊκή μας μουσική
Να ξαναβρεί το μπουζούκι τη χαμένη του θέση μέσα στη σύγχρονη λαϊκή μας μουσική προσπαθεί μέσα από την πολύπλευρη δράση του ο κ. Βαγγέλης Τρίγκας, ο οποίος έχει χαράξει μία σημαντική πορεία στο χώρο της μουσικής, πλάι σε μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου.
Ο κ. Τρίγκας υλοποιεί στο Ηράκλειο σεμινάριο για μπουζούκι την επόμενη Κυριακή 9 Μαρτίου από τις 10.30 το πρωί ως τις 2.30 το μεσημέρι στο Κλασικό Ωδείο Ηρακλείου (Μίνωος 84).
Μιλάει στην «Π» για το επικείμενο σεμινάριο, τα σχέδιά του και την ελληνική δισκογραφία.
Μιλήστε μας για το σεμινάριο που διοργανώνετε στο Ηράκλειο.
«Τα σεμινάρια που δίνω στην Ελλάδα και στο εξωτερικό είναι ένα μέρος της δραστηριότητάς μου που έχει για μένα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Μου δίνεται η ευκαιρία έτσι να κάνω γνωστά τα αποτελέσματα μιας μακρόχρονης έρευνας που έχω κάνει, για να αποκτήσει το μπουζούκι τεκμηριωμένη τεχνική και μία εμπεριστατωμένη σπουδή και διδασκαλία. Στην Κρήτη έχω πάρα πολλούς φίλους που παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια τη δραστηριότητά μου, οι οποίοι και με προσκάλεσαν να δώσω αυτό το σεμινάριο, το οποίο περιλαμβάνει τρεις θεματικές ενότητες: α) Αναφορά στην ιστορική διαδρομή του μπουζουκιού από το 1930 ως σήμερα β) Εκτενής αναφορά στην τεχνική γ) Συζήτηση και απαντήσεις στα ερωτήματα που μπορούν να θέτουν οι παρευρισκόμενοι».
Υπάρχει ενδιαφέρον από νέους ανθρώπους για το μπουζούκι; Είστε αισιόδοξος ότι αυτή η τέχνη θα συνεχίσει;
«Υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από νέους για να μάθουν να παίζουν το αγαπημένο λαϊκό μας μουσικό όργανο και είμαι βέβαιος ότι το ενδιαφέρον αυτό δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει δεδομένου ότι το μπουζούκι είναι συνυφασμένο - ταυτισμένο με την ελληνική λαϊκή μουσική».
Ποια συνεργασία σας από τα κορυφαία ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής ξεχωρίζετε;
«Έχω συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς τραγουδιστές. Θυμάμαι ιδιαίτερα στα πρώτα μου βήματα τη συνεργασία μου με τη Μαίρη Λίντα, ύστερα τη συνεργασία μου με τη Μαρία Φαραντούρη που ήταν για μένα μία μεγάλη εμπειρία και σταθμός, διότι παίξαμε σε ιστορικούς μουσικούς χώρους όλης σχεδόν της Ευρώπης, όπως επίσης σταθμός στην πορεία μου ήταν και η γνωριμία μου και η συνεργασία μου με τον Γιώργο Νταλάρα, με τον οποίο παίξαμε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ηρώδειο, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στο θέατρο “Παλλάς” και σε πολλά άλλα μέρη».
Το μπουζούκι αναγνωρίζεται από τους τραγουδιστές και από τον κόσμο, δηλαδή δεν μένει στην αφάνεια όπως συμβαίνει με άλλα όργανα. Πού το αποδίδετε;
«Ο ήχος του μπουζουκιού, τα λαϊκά τραγούδια που παίχτηκαν με το μπουζούκι και εξέφρασαν τον ελληνικό λαό μέσα στις δύσκολες περιόδους της σύγχρονής ιστορίας είναι βαθιά χαραγμένα στη συνείδηση των Ελλήνων. Δεν είναι εύκολο να μείνει στην αφάνεια. Θα πρέπει όμως να πω, απʼ την άλλη πλευρά, πως η αγάπη του κόσμου για το μπουζούκι εκδηλώνεται για τα πράγματα που έπαιξε στο παρελθόν και όχι γιʼ αυτό που είναι σήμερα. Ο ρόλος του μέσα στη σύγχρονη λαϊκή μας μουσική είναι, κατά γενική ομολογία, πολύ αποδυναμωμένος πλέον σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες για πολλούς λόγους που θα μπορούσα να αναφέρω. Γιʼ αυτό θα πρέπει εμείς οι ίδιοι που παίζουμε μπουζούκι να προσπαθήσουμε έτσι ώστε το μπουζούκι να ξαναβρεί τη χαμένη του θέση μέσα στη σύγχρονη λαϊκή μας μουσική».
“Πάντα υπάρχουν εμπνευσμένοι συνθέτες”
Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική δισκογραφία, τα νέα τραγούδια;
«Το θέμα "δισκογραφία" περιλαμβάνει πολλές επιμέρους παραμέτρους, αλλά θα περιοριστώ να μιλήσω για τα νέα τραγούδια. Πιστεύω πως πάντα υπάρχουν μεταξύ άλλων ευφάνταστοι - εμπνευσμένοι συνθέτες που γράφουν όμορφα - ενδιαφέροντα πράγματα και αυτοί με ενδιαφέρουν και τους παρακολουθώ. Αγαπώ πολύ το μπουζούκι και θα ήθελα να αναδεικνύεται μέσα από τα τραγούδια τους. Αυτό δυστυχώς δεν γίνεται ή δεν γίνεται στον βαθμό που θα επιθυμούσα».
