Μετά από 9 χρόνια που έφυγες θέλω να σου γράψω δυο λόγια.
Όλοι οι γνωστοί και οι φίλοι σου, που είναι αμέτρητοι σ’ ολόκληρη την Κρήτη και σ’ όλη την Ελλάδα, σε θυμούνται με αγάπη και λατρεία θα έλεγα για το έργο που άφησες που είναι τεράστιο.
Δεν είναι λίγο πράγμα να πηγαίνω κάπου σ’ ένα χώρο, σε μια εκδήλωση, σ’ ένα χωριό να με συστήνουν και μόλις πω ότι είμαι γιος του Κωστή Φραγκούλη να με κοιτάζουν με θαυμασμό, να μου σφίγγουν το χέρι, να μ’ αγκαλιάζουν και να φέρνουν στο νου τους προσωπικές στιγμές, τα βιβλία σου, τα χιλιάδες χρονογραφήματά σου, τα περισσότερα στην εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” και προπαντός τη γλυκιά χαρακτηριστική φωνή σου στο ραδιόφωνο, στο “Ράδιο Κρήτη” που ακόμη και σήμερα ο Νίκος ο Ψυλάκης σε θυμάται και σε αναφέρει σε πολλές εκπομπές του.
Από κοντά ο Γιώργος ο Βιτώρος στην τηλεόραση, να ‘ναι καλά δεν σε ξεχνά και η Ελένη η Πλαγιωτάκη, όποτε της δοθεί η ευκαιρία, ξεφουρνίζει και δυο και τρια και τέσσερα ποιήματα από τα Δίφορα, από στήθους βέβαια.
Είναι και πολλοί άλλοι γνωστοί και άγνωστοι που γράφουν μαντινάδες, ποιήματα και πεζά που τα διαβάζουν στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση, τα γράφουν στην εφημερίδα για να σε τιμήσουν και τους ευχαριστώ πολύ.
Υπάρχει και ο Σύλλογος Φίλων Κωστή Φραγκούλη που όλο και προσπαθεί να διατηρήσει και να προβάλλει το έργο σου.
Αγάπησες την Κρήτη απ’ άκρου σ’ άκρο χωρίς σύνορα, νομούς, επαρχίες.
Η Κρήτη ήταν μία και μοναδική, σ’ όλο τον κόσμο με τα βουνά, τα λαγκάδια, τα φαράγγια, τις πεζούλες, τις ακρογιαλιές, τα γκρεμνά της και στη μέση ο Ψηλορείτης που τον χιλιοτραγούδησες και μόλις τον έβλεπες χιονισμένο δάκρυζες. Ο Θεός βέβαια δεν σ’ άφησε παραπονεμένο και τη μέρα που έφυγες έριξε τόσο χιόνι που ακόμη το θυμόμαστε.
“Πώς είναι ωραία η ζωή
και οι χαρές του κόσμου
η ομορφιά, ο έρωντας
η Κρήτη που ‘χω εντός μου”
(Από τη Διαθήκη μου)
Μια μαντινάδα από τις εκατοντάδες που έγραψες για την Κρήτη. Εξάλλου το πρώτο βιβλίο, τα “Δίφορα”, το αφιερώνεις “Σ’ εκείνους που με γέννησαν και μ’ ανέθρεψαν Κρητικό”.
Ο Φεβρουάριος ήταν γεμάτος γιορτές, πανηγύρια, χορούς, επαιτείους και εκδηλώσεις.
Στις 4 ήταν του Αγίου Ισιδώρου που πολλοί ταξίδεψαν με πούλμαν ως το Κάβο Σίδερο για να τιμήσουν τη μνήμη του. Στις 8 έφυγε ο Νίξος Ξυλούρης που πιστεύω ότι εσύ θα του γράφεις κι εκείνος θα τραγουδά με την ανεπανάληπτη φωνή του και θα ξεσηκώνετε το... Σύμπαν.
Στις 15 ήταν του Αγίου Ονίσιμου, που κάθε χρόνο αφότου ανακαινίσατε το εκκλησάκι του Μεταξοχωρίου στον Επανωσήφη, πηγαίνατε με την παρέα Χλουβεράκη, Ζορμπά, Τζεβά, Σφυρή, Πλατάκη, Σταυρινίδη και πολλούς άλλους.
Στις 19 επίσης ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ηρακλείου με πρόεδρο τον Νίκο Φλεμετάκη έκανε μια καταπληκτική εκδήλωση προς τιμήν σου με κεντρικό ομιλητή τον κολλητό σου Γιάννη Χλουβεράκη.
Είναι αλήθεια ότι σε πολλά μέρη σ’ όλη την Κρήτη ακόμη και στην Αθήνα έχουν γίνει ομιλίες, εκδηλώσεις, συναυλίες για να σε τιμήσουν.
Πολλές φορές θυμάμαι τη μαντινάδα που έλεγες:
Αν τύχει και μου κάνετε
στην πόλη ένα δρομάκι
να δώσετε μια πάροδο
στον Γιάννη Χλουβεράκη...
...9 χρόνια
Στη Στεία βέβαια - να ‘ναι καλά το Δημοτικό Συμβούλιο και ο δήμαρχος Θ. Πατεράκης δώσανε στην ωραιότερη πλατεία τ’ όνομά σου.
Επίσης στον Ανισαρά στο Δήμο Χερσονήσου είναι έτοιμος ένας δρόμος στ’ όνομά σου.
Είναι πολλά που πρέπει να σου γράψω αλλά δεν φτάνουν σελίδες ολόκληρες.
Να σου πω μόνο πως τα εγγόνια σου είναι όλα καλά, η Σοφία παντρεύτηκε και έχει μια κορούλα τη Σμαράγδα 4 χρονών που μας έχει τρελάνει όλους.
Τα ανίψια σου επίσης τα πιο πολλά στη Στεία, οι Πετράκηδες σε τιμούν και σε τραγουδούν όπου βρεθούν.
Για τον αδελφό μου τον Στέλιο δεν σου είπα γιατί θα το ξέρεις ήδη. Ήρθε να σ’ εύρει και σίγουρα θα τα λέτε...
Πριν από λίγο καιρό ήρθε και ο Στέλιος ο Αλεξίου που προλόγισε τα Δίφορα, το βιβλίο δεύτερο. Μετά τα τόσα καλά που έγραψε, τώρα μαζί και με τον Μενέλαο τον Παρλαμά που προλόγισε τα Δίφορά σου το βιβλίο πρώτο και τόσους άλλους λόγιους στην παρέα σας, ίσως και να εκδίδετε κανένα λογοτεχνικό περιοδικό με “αυστηρή λογοκρισία” όπως έλεγες...
Τέλος χαιρέτα μου τη μαμά, τη θρυλική αρχόντισσα κυρά Σοφία της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου.
Σε φιλώ
ο γιος σου Γιάννης
