Δύο ταινίες με θαρραλέα παιδιά ενάντια στους Ναζί.

Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

THE BOOK THIEF

Σκην.: Μπράιαν Πέρσιβαλ

Πρωτ.: Σόφι Νελίς, Τζέφρι Ρας, Έμιλυ Γουότσον, Νίκο Λιρς, Ρότζερ Άλαμ (αφηγητής)

Στη Γερμανία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Λίσελ είναι ένα 14χρονο κορίτσι που απομακρύνεται από την κομουνίστρια μητέρα της και παραδίδεται σε θετούς γονείς. Στη νέα της ζωή θα γνωρίσει ένα στοργικό σπίτι, θα κάνει καινούριους φίλους, και θα ζήσει από κοντά τους διωγμούς των Ναζί, καθώς οι γονείς της προσφέρουν καταφύγιο σ’ έναν νεαρό Εβραίο.

Κινηματογραφική μεταφορά του δημοφιλούς ομώνυμου βιβλίου του αυστραλιανού συγγραφέα Μάρκους Ζούσακ, που εκδόθηκε το 2005, η ταινία είναι υποψήφια για Όσκαρ για τη μουσική του Τζον Γουίλιαμς.

Ένα συμβατικό πολεμικό δράμα, εξαιρετικά φωτογραφημένο από τον Φλόριαν Μπάλχαους με ζεστά χρώματα και φως που ζωντανεύουν την υλικότητα της σκηνογραφίας, καθώς και με καλές ερμηνείες, παρότι η συμπαθέστατη μικρή Νελίς μοιάζει απλώς να ανταποκρίνεται στις βασικές απαιτήσεις του ρόλου της βιβλιόφιλης Λίσελ. Επίσης, η πλοκή μοιάζει επίπεδη, καθώς οι αφορμές για συναισθηματικές διακυμάνσεις, κρισιμότητα και αγωνία που προσφέρει το σενάριο, παραμένουν αναξιοποίητες από τη σκηνοθεσία και το μοντάζ (η έρευνα στο υπόγειο, το βομβαρδισμένο φορτηγό με τον Χανς, η σχέση της Λίσελ με τη γυναίκα του δημάρχου, η τελική συνάντησή της με τον Μαξ).



ΜΠΕΛ ΚΑΙ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ: ΔΥΟ ΑΧΩΡΙΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ

BELLE ET SEBASTIEN

Σκην.: Νικολά Βανιέ

Πρωτ.: Φελίξ Μποσουέ, Τσέκι Καριό, Μαργκό Σατελιέ, Ντιμίτρι Στορόζ, Αντρέας Πίτσμαν

Το καλοκαίρι του 1943, σ’ ένα ορεινό χωριό των γαλλικών Άλπεων που έχουν καταλάβει οι Ναζί, ο μικρός Σεμπαστιάν γίνεται φίλος με τη Μπελ, έναν πανέμορφο σκύλο, τον οποίο οι κάτοικοι κατηγορούν για τον θάνατο των προβάτων τους. Στην πορεία αποδεικνύεται ότι η Μπελ όχι μόνο δεν είναι εχθρική, αλλά καταλήγει να βοηθάει στη διαφυγή μιας οικογένειας προς την Ελβετία.

Κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου παιδικού μυθιστορήματος της γαλλίδας Σεσίλ Ωμπρί, η ταινία προσφέρει μια τρυφερή απεικόνιση της σχέσης ενός παιδιού με έναν σκύλο (μια πάντα ωφέλιμη κι εκπαιδευτική εικόνα για μικρούς θεατές), αλλά και μια ‘πλαδαρή’ αφήγηση- τουλάχιστον με ‘ενήλικα’ μέτρα, επίσης υπέροχα φωτογραφημένη από τον Ερίκ Γκισάρ, ο οποίος δίνει εντυπωσιακά εναέρια γενικά πλάνα των ορεινών τοπίων της πλοκής, και ξανά μ’ έναν αξιολάτρευτο μικρό πρωταγωνιστή, που όμως ερμηνευτικά αποδίδει απλώς έναν βασικό βαθμό εκφραστικότητας.



ΜΕ ΧΩΡΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Σκην.: Βαγγέλης Σεϊτανίδης

Πρωτ.: Θοδωρής Αθερίδης, Δημήτρης Ήμελλος, Σμαράγδα Καρύδη.

Στη σημερινή Ελλάδα, ο Ρίκος και ο Κουστώ είναι δυο 40αρηδες παλιοί συμμαθητές, οι οποίοι, μετά από τη χρεοκοπία του δεύτερου, ξεκινούν ένα ταξίδι με το τροχόσπιτο του πρώτου, για να εντοπίσουν μια παλιά τους συμμαθήτρια, που ήταν η ωραιότερη κοπέλα του σχολείου τους.

Οι τρεις ικανοί πρωταγωνιστές μένουν αναξιοποίητοι σ’ αυτό το άνευρο κωμικό road trip, που δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να οικειοποιηθεί το σατιρικό θυμοσοφικό ύφος του «Ας περιμένουν οι γυναίκες» (Σταύρος Τσιώλης, 1998), χωρίς βεβαίως να το καταφέρνει, εξαιτίας της απλοϊκής σκηνοθεσίας, του ασυνάρτητου σεναρίου, των στάσιμων χαρακτήρων και των διαλόγων χωρίς έμπνευση. Ανάμεσα στα πολλά παραδείγματα, το ότι ο Κουστώ είναι θύμα της οικονομικής κρίσης, αλλά η πλοκή μοιάζει σαν να μην ξέρει τι να τον κάνει και πώς να τον καθοδηγήσει, ενώ ο στόχος του ταξιδιού προκύπτει απότομα και αναίτια, ενώ εγκαταλείπεται εξίσου εύκολα, χωρίς καμία επίπτωση για κανέναν.



ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΩΣ ΤΕΧΝΗ- BARBARA NOIRET

Μετά από τη Marion Mahu, έργα της οποίας παρουσιάστηκαν τον Ιανουάριο, ο χώρος τέχνης Μεσόγειος (Χάνδακος 20) εγκαινιάζει αύριο, Σάββατο 22/2, το δεύτερο μέρος του κύκλου παρουσιάσεων έργων video art με τον ευρύτερο τίτλο «Το βίντεο ως τέχνη», ο οποίος θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια του 2014. Τα έργα θα παρουσιάζονται ανά τριήμερα και σε διαρκή επανάληψη κατά τις ώρες λειτουργίας του χώρου. Ως δεύτερο μέρος του κύκλου, θα προβάλλονται τρία έργα της Barbara Noiret, «Building dust» (2000, 2’24’’), «Alice» (2005, 3’43’) και «That is to say» (2005, 4’30’’).

Η Barbara Noiret γεννήθηκε το 1976. Ζεί και εργάζεται στο Παρίσι. Σπούδασε στην Ecole supérieure des beaux-arts du Mans και την Ecole supérieure des beaux-arts d'Angers. Έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Τουρκία, την Ιαπωνία, και τη Βενεζουέλα.

Στο βίντεο “Building dust”, που δημιουργήθηκε το 2000 στο κέντρο σύγχρονης τέχνης Domaine de Kerguéhennec, η Barbara Noiret σαρώνει μέσα σε λιγότερα από τρία λεπτά τη σκόνη που έχει συσσωρευτεί στο δωμάτιο κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου αιώνα. Η σκόνη, φορτισμένη με ιστορία, σηκώνεται σχηματίζοντας ένα σύννεφο που σταδιακά εισβάλει στο σώμα της. Τα δύο άλλα βίντεο έχουν κοινή θεματική, τη μνήμη ενός κάστρου. Το «Alice», ένα νεύμα προς το μυθιστόρημα του Λιούις Κάρολ, δείχνει έτοιμο να πέσει οποιαδήποτε στιγμή. Το βίντεο «That is to say» είναι μονταρισμένο στη μορφή μικρών σκετς, προετοιμασμένων σχεδίων. Η καλλιτέχνιδα εισέρχεται, και το πέρασμά της ταράσσει ή αλλοιώνει μόνο ένα συγκεκριμένο σημείο του κάδρου, μετατρέποντας την εξερεύνηση σε μια κοπιαστική διεργασία. Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή από το Σάββατο 22/2 ως και τη Δευτέρα 24/2, με ωράριο λειτουργίας 7-10 μ.μ. και ελεύθερη είσοδο.

Εκ μέρους της στήλης, θα θέλαμε να συγχαρούμε όλα τα μέλη της ομάδας του χώρου Μεσόγειος, για τις σπουδαίες προτάσεις, την εξωστρέφεια, την ενέργεια και την ανιδιοτέλειά τους.