Το χρόνιο στρες που διακατέχει τους χρηματιστές, τους τραπεζίτες, τους διαχειριστές κεφαλαίων και γενικά τους επενδυτές, λόγω της αυξημένης αβεβαιότητας στις αγορές τα τελευταία χρόνια, λειτουργεί ως «φρένο» στην ανάληψη ρίσκου, με συνέπεια να επιβραδύνεται η ανάπτυξη και να παρατείνεται η οικονομική κρίση.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας, που για πρώτη φορά δείχνει ότι έχει υποτιμηθεί ο ρόλος της ορμόνης του στρες κορτιζόλης, όσον αφορά τις -διστακτικές και άτολμες- επενδυτικές επιλογές των «παικτών» σε μια οικονομία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή του πανεπιστημίου Κέμπριτζ -και πρώην χρηματιστή στην αγορά παραγώγων της Γουόλ Στριτ- Τζον Κόουτς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», είχαν σε προηγούμενη έρευνά τους μελετήσει 68 χρηματιστές του Σίτι του Λονδίνου επί δύο εβδομάδες, στη διάρκεια των οποίων υπήρχε αυξημένη αβεβαιότητα στην αγορά και «σκαμπανέβασμα» στις τιμές των μετοχών.

Οι Βρετανοί επιστήμονες είχαν διαπιστώσει ότι στη διάρκεια εκείνου του αγχωτικού οκταήμερου το επίπεδο της κατ’ εξοχήν ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης, είχε αυξηθεί 68% κατά μέσο όρο σε κάθε χρηματιστή. Το πείραμα έδειξε ότι, μετά την τεχνητή αύξηση της κορτιζόλης στον οργανισμό τους, η όρεξη των εθελοντών για ανάληψη ρίσκου μειώθηκε σημαντικά κατά 44%.

Οι ερευνητές έβγαλαν το συμπέρασμα ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει και στον πραγματικό κόσμο των αγορών, όπου το χρόνιο στρες, λόγω της αβεβαιότητας για την πορεία των μετοχών και των άλλων χρηματοοικονομικών προϊόντων, οδηγεί σε ανάλογη αποφυγή ανάληψης κινδύνων.