Η εθνεγερσία του ελληνικού γένους δεν αρχίζει το 1821, με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, αλλά αιώνες πριν. Στα δύσκολα εκείνα χρόνια που “όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά” και πριν φανεί ένας Κοσμάς Αιτωλός, πριν έλθει ο Ευγένιος Βούλγαρης, ο Μηνιάτης, πρώη η Κυρά των Αθηνών η Μπενιζέλου, πετάει τ’ όνομά της Ρηγούλα, φορεί τα ρούχα της καλογριάς, φέρει κι ένα καινούργιο όνομα Φιλοθέη και αρχίζει το μεγάλο έργο της.
Η Αγία Φιλοθέη ήταν από τις δυσεύρετες εκείνες γυναίκες για τις οποίες η Αγία Γραφή λέγει: “Γυναίκα ανδρείαν τις ευρήσει τιμιωτέρα δε έστι λίθων πολυτελών η τοιαύτη” (παροιμ. λα’ 10).
Ηταν στολισμένη με τις αρετές της ανδρείας και της υπομονής, “χωρίς τις οποίες δεν έχει κανενίς τη δύναμη να ολοκλήρώσει καμιά απολύτως αρετή. Γιατί, αν δεν έχει κανείς ανδρεία στην ψυχή ούτε υπομένει και χωρίς υπομονή δεν μπορεί κανείς να κατορθώσει τίποτα” (Αββάς Δωρόθεος).
Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε στην Αθήνα του 16ου αιώνα. Ανατράφηκε με τα νάματα του Ευαγγελίου και αφού δοκιμάστηκε στο καμίνι του πόνου (είχε ένα αποτυχημένο γάμο) ακτινοβολούσε την αρετή και τη θυσιαστική αγάπη. Γενναία καθώς ήταν αψηφούσε τον φόβο των αγαρηνών και σε ηλικία εικοσιεπτά ετών έγινε προστάτης και μητέρα των ορφανών κοριτσιών που κινδύνευαν ανά πάσαν στιγμή. Ίδρυσε μοναστήρι και μέσα σ’ αυτό φιλοξενεί και προστατεύει κάθε κατατρεγμένο. Διήθυνε το μοναστήρι, φρόντιζε τις μοναχές αλλά και τα κορίτσια που φιλοξενούσε. Τα μαθαίνει να εργάζονται διάφορες εργασίες και τέχνες, αλλά κυρίως τους δείχνει τον τρόπο και τον δρόμο που οδηγεί στη ζωντανή κοινωνία με τον ζωντανό Θεό της αποκαλύψεως.
Το πικρό ψωμί της σκλαβιάς γίνεται γλυκό στην αγκαλιά της αγάπης της. Οι νεανικές ψυχές τρέφονται από το ζωντανό μαστό της Εκκλησίας και αποκτούν φρόνημα εθνικό μα και αρρενωπό. Τώρα ξέρουν ν’ αντλούν από την προσευχή και τη μυστηριακή ζωή δύναμη και να βαδίζουν τον δύσκολο δρόμο της ζωής χωρίς δειλία, αφού κατά τον Απόστολο Παύλο “ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως (Β’ Τιμοθ. α’ 7).
Όμως το θεάρεστο αυτό έργο, το τόσο σπουδαίο και μεγάλο κατηγορήθηκε συκοφαντήθηκε, πολεμήθηκε. Η Φιλοθέη μοναχή αξιώθηκε μακαρίου τέλους. Έφυγε από την παρούσα ζωή με ένδοξο τρόπο, αφού εσφράγισε τη θαρραλέα μαρτυρία της με το αίμα του μαρτυρίου της. Το αγιασμένο λείψανό της φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Είναι μεγάλη ευλογία για τον τόπο και τη χώρα μας.
Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος σε λόγο του πανηγυρικό κατά την εορτή της Αγίας Φιλοθέης επισημαίνει μεταξύ των άλλων: “Χάρη στην Αγία Φιλοθέη, την “Κυρά των Αθηνών” και τους Νεομάρτυτες της Εκκλησίας ο λαός μας επέδειξε μια συνοχή και ισχυρή προσαρμογή προς την πίστη. Όλα αυτά που η ιστορία μας έχει παραδώσει θα έπρεπε στην εποχή μας να τα θυμόμαστε. Οι νεότερες γενεές να μαθαίνουν για να διδάσκονται, η αλήθεια της ιστορίας να μην παραχαράσσεται ούτε να υπονομεύονται τα ιερά και τα όσια αυτού του τόπου”.
Αν κάθε Άγιος με τον τρόποο της ζωής του στέλλει κάπιο μήνυμα, αυτό το μήνυμα της Αγίας Φιλοθέης είναι η πνευματική ανδρεία και η αληθινή αρχοντιά, προϋποθέσεις για την άσκηση της διακονίας με το πνεύμα του Ευαγγελίου και σύμφωνα πάντοτε με την παράδοση της Εκκλησίας.
Για τη διακονία η συνέχεια του λόγου.
Διακονία σημαίνει υπηρεσία, προσφορά υπηρεσίας, εκτέλεση του καθήκοντος ,πράξη.
Διακονία, είναι το υπηρετείν εις τας καθημερινάς χρείας των άλλων αλλά και διακονία του λόγου (πραξ. στ’ 1-3).
Διακονία στη βίωση της πίστεως μας είναι έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον με όλες τις μορφές της, όπως τις περιγράφει ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή του κεφάλαιο ιγ’ 4-8.
Διακονία είναι να ζεις για τους άλλους, η φιλαδελφία, η φιλανθρωπία, η ευποιία, η ελεημοσύνη, η επίσκεψη και ανακούφιση των αρρώστων, των γερόντων, των αναπήρων, των φυλακισμένων, των πτωχών, των ορφανών.
“Έργον αγάπης εστίν η εις τον πλησίον εκ διαθέσεως ευεργεσία και μακροθυμία και υπομονή” (Μάξιμος ομολογητής).
Διακονία είναι το “χαίρειν μετά χαιρόντων και κλαίειν με τα κλαιόντων (Ρωμ. ιβ’ 15).
“Καλύτερα να επισκεφθεί κανείς ένα σπίτι που πενθούν, παρά ένα σπίτι που γλεντάνε” (Εκκλ. ζ’ 2).
Διακονία είναι η συγχωρητικότητα, τα σπλάχνα οικτιρμών. “Οταν αμάρτη εις σε ο αδελφός σου άφες αυτώ... και έσται σοι ελεημοσύνη”.
Διακονία είναι η μετάδοσις του λόγου του Θεού, η ιεραποστολή.
Διακονία είναι έργον αγγελικόν.
Διακονία είναι θέλημα Θεού. Εντολή Θεού “ο δε μείζων υμών έσται υμών διακονος” (Ματθ. κζ’ 11).
Διακονία είναι χάρισμα Θεού.
“Η χάρη του Θεού μας έδωσε διάφορα πνευματικά χαρίσματα. Άλλος είναι προφήτης, για να κηρύττει ανάλογα με το βαθμό της πίστεως του, άλλος έχει το χάρισμα της διακονίας για να προσφέρει τις υπηρεσίες του (Ρωμ. ιβ’ 6-8).
Διακονία, είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος (Γαλ. ε’ 22).
Διακονία είναι μίμηση Χριστού.
“Ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει... (Μαρ. ι’ 45).
“Εγώ είμαι σαν τον υπηρέτη ανάμεσα σας” (Λοκ. κβ’ 27).
Διακονία είναι πρόξενος της Βασιλείας του Θεού. Η διακονία προς τους ανθρώπους είναι διακονία προς τον Χριστόν.
“Όποιος θέλει να με υπηρετεί ας ακολουθεί τον δικό μου δρόμο, κι όπου είμαι, εκεί θα είναι και ο δικός μου υπηρέτης. Κι ο Πατέρας μου θα τιμήσει όποιον με υπηρετεί” (Ιωαν. κβ’ 27).
Διακονία είναι κριτήριο κατά την μέλλουσα κρίση.
Διακονία ως ελεημοσύνη και προσφορά προς τον άνθρωπο είναι στο τέλος προσευχή.
“Παρατρέχει και τους χορούς των αρχαγγέλων, και τας ανωτέρας πάσας δυνάμεις, και αυτώ παρίσταται τω θρόνω τω βασιλικώ” (Ιωαν. Χρυσόστομος).
Αυτό το έργο της διακονίας εφήρμοζε έμπρακτα η Αγία Φιλοθέη.
Συνεδύασε προσευχή και ευποιία.
Άσκηση μοναχική και κοινωνική προσφορά.
Ας γίνουμε μιμητές της Αγίας Φιλοθέης.
Είναι ο καλύτερος τρόπος να δείξουμε την αναγνώριση και την τιμή μας προς το αγιασμένο και ηρωικό πρόσωπό της.
