Τα ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη, λειτουργώντας με την αλαζονεία της οικονομικής τους δύναμης, μας οδηγούν αργά, αλλά σταθερά, προς τη φτωχοποίηση συνεπικουρούντων και πολλών δικών μας πολιτικών. Αυτό το συνειδητοποιούμε καθημερινά όλο και περισσότερο και το βιώνουμε, βέβαια, τραυματικά άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο.
Ας έχουν, όμως, υπόψη τους οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας ότι εμείς οι Έλληνες διαφέρουμε από τους Βαλκάνιους γείτονες μας και από τους πολίτες των Θεοκρατικών ασιατικών και άλλων αντιδημοκρατικών κρατών και μοναρχιών ανά τον κόσμο. Τους λαούς αυτούς τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα τους κρατούν σε χαμηλό μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο για να μην αντιδρούν. Κανένας, βέβαια, λαός δεν πρέπει να είναι υποχείριο κανενός δυνάστη. Κι ας μην ακουστεί ρατσιστικό αυτό, αλλά ούτε η βαλκανοποίηση ούτε η πακιστανοποίηση ταιριάζει στους Έλληνες.
Εμείς οι Έλληνες, όμως, έχουμε κάποιες ιδιαιτερότητες τις οποίες οφείλουν να θυμούνται οι Ευρωπαίοι.Τόσο οι παλιότερες γενιές, αλλά πολύ περισσότερο η γενιά των σημερινών ανέργων με την παροχή της δωρεάν εκπαίδευσης, αλλά και τον εκδημοκρατισμό της (της ζ εκπαίδευσης) έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο, έχει γαλουχηθεί με τις αξίες του ελληνοευρωπάίκού ανθρωπισμού, του διαφωτισμού, του χριστιανισμού, έχει γνώση της ιστορίας κι όλα αυτά συνεπάγονται ευθυκρισία. Γιαυτό, εξάλλου , και οι νέοι τους οποίους διώχνει, σήμερα, το ελληνικό κράτος, διαπρέπουν στο εξωτερικό προς όφελος των χωρών υποδοχής, αλλά προς ζημίαν της Ελλάδας που τους μόρφωσε.
Κι είναι λυπηρή και απογοητευτική η τάση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια να συρρικνώνεται η εκπαίδευση, να καταργούνται πολλές δομές της, να μειώνονται οι μισθοί των εκπαιδευτικών με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης και με τις υποδείξεις της τρόικας με αποτέλεσμα να πέφτει σιγά-σιγά το επίπεδο της μόρφωσης της νέας γενιάς.
Στο σημείο αυτό αξίζει, νομίζω, να αναφερθούμε στις απόψεις του διαπρεπούς Γερμανού Φιλοσόφου και διανοητή Χάμπερμπας, 85 ετών, έτσι όπως διατυπώθηκαν στο πρόσφατο 23° παγκόσμιο συνέδριο Φιλοσοφίας που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον περασμένο Αύγουστο, υποστήριξε , λοιπόν, ο Χάμπερμπας ότι η Ευρώπη, σήμερα, έχει ανάγκη από περισσότερη δημοκρατία και πολιτική αλληλεγγύη, όντας εν γένει επικριτικός απέναντι στη γερμανική κυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι υπό την ηγεσία της η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει σε προτεραιότητα για την επίλυση της κρίσης τη δημοσιονομική ισορροπία κάθε κράτους-μέλους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση διολισθαίνει σε μια μορφή τεχνοκρατίας στην οποία συμμετέχουν τα κράτη μέλη χωρίς την εμπλοκή των πολιτών τους.
Στις χώρες, μάλιστα , που έχουν κτυπηθεί από την κρίση η πολιτική αυτή πλήττει τα συστήματα της κοινωνικής ασφάλισης, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα συλλογικά αγαθά.Το μεγαλύτερο κόστος, επομένως, καλούνται να το πληρώσουν τα λιγότερο ευνοημένα στρώματα της κοινωνίας.
Ο Γιούργκεν Χάμπερμας με το γνωστό διεισδυτικό του πνεύμα ανέλυσε την ευρωπαϊκή κρίση κάτω από το πρίσμα της έλλειψης πολιτικής αλληλεγγύης και κατέληξε στο ότι μόνο μ’ αυτήν θα μπορέσει να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη.Τη λύση αυτή την αποφεύγουν τα ισχυρά οικονομικά κράτη γιατί θα οδηγήσει σε μια αναδιανομή του πλούτου κι αυτή τους τη στάση ο Χάρμπερμας την ερμηνεύει ως ένδειξη πολιτικής δειλίας , αν όχι καθαρού καιροσκοπισμού την ώρα που η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον μιας πρόκλησης τεραστίων διαστάσεων.
Τέλος (επισήμανση δική μου) ας μην ξεχνούν οι Ευρωπαίοι ότι η ιστορία από την αρχαιότητα ως σήμερα έχει δείξει πως η αλαζονική συμπεριφορά πλήττει, τελικά, σαν μπούμεραγκ τα ίδια τα κράτη που την ακολουθούν.
Ενόψει, λοιπόν, και των ευρωεκλογών και των κυοφορούμενων πολιτικών σχημάτων ας τα λάβουμε σοβαρά υπόψη μας όλα τα παραπάνω.
