Τα κράτη τότε καταστρέφονται, όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους σπουδαίους από τους ασήμαντους.
(Αντισθένης Έλληνας φιλόσοφος)
Όταν τα κόμματα δεν είναι ικανά να αποφασίσουν και να επιλέξουν τους καταλληλότερους, καλούν δήθεν τον αδαή πολίτη να βγάλει το φίδι από την τρύπα.
Σε αυτή την περίοδο που βρισκόμαστε ο σταυρός προτίμησης στις ευρωεκλογές είναι ο δούρειος ίππος μιας δήθεν δημοκρατικότερης εκλογικής διαδικασίας για να εκλεγούν μέσω των καναλιών και με οιαδήποτε άλλη κατευθυνόμενη διαφημιστική καμπάνια οι ευρωβουλευτές μας.
Θα μου πείτε με λίστα θα ήταν προτιμότερο ΝΑΙ διότι τουλάχιστο θα έπαιρναν την ευθύνη οι αρχηγοί με τα κόμματα τους και θα φρόντιζαν να φτιάξουν τις λίστες με πρώτους τους καταλληλότερους.
Τώρα πρέπει να συμφωνούν με τις επιλογές και άλλοι παράγοντες έξω από την πολιτική (κανάλια τηλεόρασης, τύπος, χρηματοδότες μαύρου χρήματος κ.ά.)
Και ο αδαής λαός θα κληθεί να επισφραγίσει τους ήδη εκλεγμένους με την κατευθυνόμενη προπαγάνδα θεμιτών και αθέμιτων τρόπων παίρνοντας την ευθύνη της κατευθυνόμενης επιλογής του «Εσύ τους διάλεξες».
Με λίγα λόγια όπισθεν ολοταχώς γιατί δεν μπορούμε να έχομε κόμματα με δημοκρατικούς πολίτες αλλά με φίλαρχους και αδαείς.
Δυστυχώς όμως την κατάργηση του σταυρού ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν μπόρεσε να επιβάλει και όσες εκλεκτές προσωπικότητες έβαζαν στις κυβερνήσεις χωρίς σταυρό, τους λοιδορούσαν οι άλλοι.
Το πολιτικό κουστούμι ενός λαού για να κυβερνάται καλά πρέπει να ράβεται στα μέτρα του (ανάλογα με την γενική παιδεία και την νοημοσύνη του) με τον σταυρό προτίμησης στις εκλογές του πέφτει φαρδύ ακόμη.
Όπισθεν ολοταχώς διά λόγους μικροκομματικούς ή ανυπαρξίας υπεύθυνων δημοκρατικών κομμάτων, και πολιτών; Φοβούμαι το δεύτερο διότι ο λαός που απαρτίζει τα κόμματα δεν μάχεται για την νομιμότητα, την αξιοκρατία και την δημοκρατία αλλά μονάχα για την φιλαρχία και το ρουσφέτι.
* Ο Δημήτρης Δακανάλης είναι ιατρός παθολόγος,
Διδάκτωρ πανεπιστημίου Αθηνών
[email protected]
