Υπόδειγμα αγαθής ζωής, αφού διέγραψε μια αποδοτική και χρήσιμη πορεία 95 χρόνων στην επίγεια τούτη ζωή, έφυγε για την αιωνιότητα με τη βιολογική φθορά του χρόνου, ευχαριστημένος γιατί είδε την αγαπημένη του σύζυγο, τα παιδιά και τα εγγόνια του να του ανταποδίδουν με περισσή αγάπη και καλοσύνη όλα όσα εκείνος έκανε για όλους αυτούς.

Γεννήθηκε στην όμορφη και ιστορική κωμόπολη της Αγίας Βαρβάρας. Ο πατέρας του Κων/νος Κοκολάκης ήταν μια από τις πολλές βιβλικές μορφές της κωμόπολης και είχε παραχωρήσει δωρεάν οικόπεδα για τον Ιερό Ναό, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο Αγίας Βαρβάρας.

Ηταν απλός, ευσεβής, ταπεινός, ευγενικός, ανεξίκακος που αν σήμερον ο Χριστός κατέβαινε στη γη και τον έβλεπε θα έλεγε: «ίδε αληθώς άνθρωπος εν ω δόλος ουκ έστιν».

Παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ελευθερία, η οποία στάθηκε δίπλα του πολύτιμος σύντροφος, βοηθός και συμπαραστάτης και δημιούργησαν μια ωραία χριστιανική οικογένεια και αξιώθηκαν να δουν τα παιδιά τους καταξιωμένα κοινωνικά και επαγγελματικά και να δημιουργούν όμορφες χριστιανικές οικογένειες. Με αντίβαρο την πίστη τους στο Θεό, την εργατικότητα, τη δυναμικότητα και την αγάπη τους κατόρθωσαν να καλλιεργήσουν και να δημιουργήσουν ξεχωριστούς ελαιώνες λαχανόκηπους και αμπέλια και να δώσουν όλα τα εφόδια στα παιδιά τους για μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση.

Ανθρωπος χαμηλών τόνων, ενάρετος, συνεργάσιμος και προσηλωμένος στο Θεό και στην εκκλησία, την οποία υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως μέλος του εκκλησιαστικού συμβουλίου Αγίας Βαρβάρας και φρόντιζε στην επίγεια τούτη ζωή του να την πλουτίσει με έργα αγάπης και φιλανθρωπίας που ανοίγουν τις πόρτες του παραδείσου και σε φέρνουν κοντά στη βασιλεία του εσταυρωμένου Χριστού μας.

Αλησμόνητε Λευτέρη αναπαύσου ήσυχος και γαλήνιος μέσα στην ουράνια βασιλεία του σταυρωμένου Θεού μας γιατί σ’ όλη την επίγεια ζωή σου κράτησες ψηλά την εικόνα του δημιουργού και έκανες πράξη το θέλημά του.

Εκλεισες τον βιολογικό σου κύκλο αφού δικαίωσες και καταξίωσες την ανθρώπινη ύπαρξή σου. Ολοι εμείς που σε γνωρίσαμε και σ’ αγαπήσαμε θα σε θυμόμαστε πάντοτε σαν ένα χρηστό κι ενάρετο πολίτη. Σαν έναν συνετό, εργατικό και προοδευτικό αγρότη. Σαν έναν αληθινό χριστιανό με έργα και όχι με λόγια. Σαν έναν σωστό και τέλειο άνθρωπο μέσα στο πνεύμα του Θεού, την αγάπη και την τελειότητα.

Η μνήμη σου θα μείνει πάντοτε ανάμεσά μας αξέχαστη, αληθινή και ωραία. Μνήμη δικαίων μετ’ εγκωμίων.

Μανόλης Δοριάκης