ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ

Από τότε που η Fed, η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, επιχειρεί προσεκτική έξοδο από την πολιτική του φτηνού χρήματος, όλο και περισσότεροι καταθέτες και επενδυτές στρέφουν τα νώτα τους στις αναδυόμενες οικονομίες, αποσύρουν ποσά δισεκατομμυρίων και επιστρέφουν στο δολάριο. Η συνέπεια; Τα νομίσματα αυτών των χωρών δέχονται μαζικές πιέσεις υποτίμησης.

Υπερθέρμανση της οικονομίας

Οι τρίτες χώρες, που σε εποχές χρηματοπιστωτικής κρίσης αποτελούν την ελπίδα για τον δυτικό κόσμο, αντιμετωπίζουν τώρα δυσκολίες. Όταν οι δυτικές κεντρικές τράπεζες στην περίοδο της κρίσης μείωσαν τα επιτόκια σχεδόν στο μηδέν, οι χώρες αυτές πνίγηκαν στην κυριολεξία μέσα στα κεφάλαια από τις βιομηχανικές χώρες, μιας και ο ρυθμός ανάπτυξης ήταν μεγαλύτερος, άρα και τα επιτόκια υψηλοτέρα.

Αλλά από τότε που η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ κάνει βήματα εξόδου από την πολιτική του φτηνού χρήματος, αποσύρονται καταθέτες και θεσμικοί επενδυτές από τις αναδυόμενες οικονομίες με την ελπίδα ότι χωρίς μεγάλο ρίσκο τα χρήματά τους θα έχουν και πάλι μεγαλύτερες αποδόσεις στο δολάριο.

«Η τωρινή εξέλιξη εξηγεί την άρνηση των υπουργών Οικονομικών των χωρών αυτών να δεχθούν όλον αυτόν τον όγκο ρευστότητας», υπογραμμίζει ο Γκύντερ Μπεκ, καθηγητής Ευρωπαϊκών Μακροοικονομικών Αναλύσεων στο Πανεπιστήμιο του Ζίγκεν. «Γιατί, στην αρχή επενεργεί θετικά στην οικονομία, στη συνέχεια όμως οδηγεί την οικονομία σε φάση υπερθέρμανσης, ώστε να θεωρείται τελικά προδιαγεγραμμένο το πάγωμα της οικονομίας». Και πράγματι. Και οι δύο κινήσεις κεφαλαίων, εισροή κατά τη διάρκεια της κρίσης και εκροή μετά την κρίση, δεν έκαναν καλό στις χώρες αυτές. Για παράδειγμα, ο τεράστιος όγκος κεφαλαίων προς την Βραζιλία προκάλεσε στον υπουργό Οικονομικών της χώρας τέτοιο θυμό που έκανε λόγο για νομισματικό πόλεμο.