Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Αδιέξοδο στους δήμους του νομού

Χωρίς πόρους και εξοπλισμό έχουν αποδυναμωθεί

Με γεωμετρική πρόοδο αυξάνονται τα προβλήματα των Δήμων του νομού Ηρακλείου, καθώς μετά τον οικονομικό ακρωτηριασμό τους και τη θεσμική τους απαξίωση, αδυνατούν να διαχειριστούν ακόμα και τα προβλήματα της καθημερινότητας, αφού όλος ο μηχανολογικός εξοπλισμός που έχουν στη διάθεση τους είναι γηρασμένος και απαρχαιωμένος και δεν μπορούν να τον αντικαταστήσουν.

Όσο απίστευτο και αν ακούγεται, η επιδιόρθωση των μηχανημάτων είναι πλέον ένας από τους μεγαλύτερους εφιάλτες των δημάρχων, εφόσον δεν έχουν πλέον χρήματα για να αποκαταστήσουν και τις πιο απλές βλάβες…

“Στις μέρες που ζούμε φτάσαμε στο σημείο να μην έχουμε χρήματα να ρίξουμε μια παλαμιά μπετόν για να φτιάξουμε μια λακούβα… Δεν μπορούμε να επιδιορθώσουμε τα μηχανήματα μας για να ανοίξουμε έναν αγροτικό δρόμο, για να μπορούν να κινηθούν οι δημότες… Τρέμουμε την κακοκαιρία αφού δεν ξέρουμε αν τα μηχανήματα που έχουμε θα μπορούν να ανταποκριθούν για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που θα ανακύψουν” τονίζει ο δήμαρχος Βιάννου Παύλος Μπαριτάκης με δηλώσεις του στην “Π”.

Ο ίδιος εξηγεί ότι ο μηχανολογικός μηχανισμός για τους δήμους δεν είναι πολυτέλεια, αλλά εργαλείο και μάλιστα απόλυτα αναγκαίο για να μπορέσουν να λειτουργήσουν. Είναι σαφές ότι, εάν τα μηχανήματα των δήμων δεν εκσυγχρονιστούν δεν θα μπορούν να παρέχουν ούτε τις στοιχειώδεις υπηρεσίες απέναντι στους πολίτες. “Πώς θα γίνει όμως αυτό, όταν κάθε μήνα “μπαίνουμε μέσα” δεκάδες χιλιάδες ευρώ με αποτέλεσμα να μην μπορούμε πια να διαχειριστούμε ακόμα και την καθημερινότητα μας;”. Όπως σημειώνει ο δήμαρχος Βιάννου, όταν τα χρήματα των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (μέσα από τους οποίους καλύπτονται τα λειτουργικά έξοδα της αυτοδιοίκησης), έχουν μειωθεί στις 72 χιλ. ευρώ το μήνα, την ίδια στιγμή που οι λειτουργικές ανάγκες αποτιμούνται στις 140 χιλ ευρώ το μήνα, είναι σαφές πλέον ότι φτάνουμε σε ένα σημείο να μην μπορούμε να διαχειριστούμε την καθημερινότητα μας, να πληρώσουμε το προσωπικό μας, να φτιάξουμε τα μηχανήματα μας, να παρέχουμε στους πολίτες έστω και τα στοιχειώδη...

Ο τρόπος που εξελίσσονται τα πράγματα στην αυτοδιοίκηση αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ότι επιστρέφουμε με βίαιο τρόπο σε προηγούμενες δεκαετίες, αφού οι δήμοι χωρίς αμφιβολία βιώνουν την μεγαλύτερη κρίση στην μεταπολιτευτική ιστορία τους. Την ίδια στιγμή, ο «ιεροεξεταστικός έλεγχος» της Τρόικας αγριεύει κάθε μέρα όλο και περισσότερο, και οδηγεί τους δήμους σε κατάσταση ασφυξίας, καθώς αδυνατούν να διαχειριστούν την γραφειοκρατία που τους έχει επαβάλει, αλλά και τους στόχους της περίφημης οικονομικής σύγκλισης, την οποία καλούνται να πετύχουν. Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε να το πράξουν όταν εισπράττουν με δραματική χρονοκαθυστέρηση τα ψίχουλα των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων, που δεν αρκούν να καλύψουν ακόμα και τα στοιχειώδη λειτουργικά τους έξοδα; Ο τρόπος που εξελίσσονται τα πράγματα στην αυτοδιοίκηση είναι προδιαγεγραμμένος και δείχνει ότι σε πρώτη φάση οι δήμοι θα συρθούν σε νέες αυξήσεις δημοτικών, και σε δεύτερο στάδιο σε ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών τους, με αποτέλεσμα να μπουν οριστικά τίτλοι τέλους σε δωρεάν ή σε χαμηλού κόστους παροχές υπηρεσιών που σήμερα απολαμβάνουν οι πολίτες.

Ο κ. Μπαριτάκης σημειώνει με νόημα ότι “η αύξηση τελών σημαίνει μείωση εσόδων. Δεν έχει καμία λογική η πολιτική της συνεχιζόμενης επιβολής δημοτικών φόρων σε μια χρονική περίοδο που η κοινωνία κυριολεκτικά έχει γονατίσει από τα χαράτσα, τους φόρους αλληλεγγύης, τους φόρους των ακινήτων και τόσα άλλα που έχουν τινάξει στον αέρα τον οικονομικό προϋπολογισμό χιλιάδων νοικοκυριών. Είναι αδύνατο όταν οι πολίτες ζουν αυτή την αβάσταχτη οικονομική πίεση να τους ζητήσουμε να πληρώσουν ακριβότερα δημοτικά τέλη . Από την άλλη πλευρά η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μας έχει δέσει τα χέρια. Διότι πόρους δεν έχουμε και δημοτικό έργο δεν μπορούμε να παράξουμε. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, είμαστε αντιμέτωποι με τη λαιμητόμο του Παρατηρητηρίου της Τρόικας… Δεν βγαίνει έτσι ο λογαριασμός…Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει όλοι οι δήμαρχοι να συμβρεθούν και να αποφασίσουν μέσα από μια κοινή στάση και πολιτική διαχείριση να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί”.