Η οικογένεια σαν φωλιά και βάραθρο ταυτόχρονα.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

AUGUST: OSAGE COUNTY

Σκην.: Τζον Γουέλς

Πρωτ.: Μέριλ Στριπ, Τζούλια Ρόμπερτς, Τζούλιαν Νίκολσον, Κρις Κούπερ, Μάργκο Μάρτιντεϊλ, Γιούαν Μαγκρέγκορ, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν, Σαμ Σέπαρντ

Τα μέλη μιας οικογένειας στην αμερικανική επαρχία, συγκεντρώνονται στο πατρικό σπίτι για την κηδεία του πατέρα, και η συνάντησή τους δημιουργεί συγκρούσεις που φέρνουν στο φως παλιά κρυμμένα μυστικά.

Κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου, βραβευμένου με Πούλιτζερ θεατρικού έργου του αμερικανού Τρέισι Λετς, στον οποίο ανήκει και το ‘μαύρο’ «Killer Joe» που είχε μεταφέρει το 2011 στο σινεμά ο Γουίλιαμ Φρίντκιν. Πληροφοριακά, ο τίτλος του έργου προέρχεται από το ομώνυμο ποίημα του αμερικανού ποιητή Χάουαρντ Σταρκς. Ένα οικογενειακό δράμα με μεγάλες δόσεις χιούμορ, που αναδύεται από τις πολύ καλές ερμηνείες του εξαιρετικού καστ, με εξέχουσες εκείνες των Στριπ και Ρόμπερτς, ανάμεσα στις οποίες διεξάγεται η σφοδρότερη σύγκρουση, και οι οποίες έχουν προταθεί για Χρυσές Σφαίρες και σχεδόν σίγουρα θα βρεθούν επίσης στις κατηγορίες των φετινών Όσκαρ.

Θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι η πλοκή είναι υπερβολικά φορτωμένη από ένοχες και προβληματικές αποκαλύψεις, αλλά η ευθύτητα και ο κυνισμός των χαρακτήρων, η δύναμη των ερμηνειών, και η σκηνοθεσία που ξέρει πότε να συγκρατήσει την εκτόνωση, συνθέτουν την οικογένεια σαν ένα πεδίο αντιφατικών, τραυματικών δεσμών βασισμένων στην αγάπη και το μίσος ταυτόχρονα, ενώ τα σχόλια και η σύνδεση με τη γεωγραφία της ιστορίας, τη μετατρέπουν σε σύμπτωμα παθογόνου επαρχιωτισμού.

Θεαματικότερη όλων η Στριπ ως Βάιολετ, συμπλεγματική, ανασφαλής, ασθενική και βιτριολική, μοιάζει να έχει χάσει κάθε λόγο ύπαρξης, ενώ η Ρόμπερτς στον ρόλο της κόρης πασχίζει να βρει λόγους να συνεχίσει καθώς δεν έχει την ‘πολυτέλεια’ που έχει η μητέρα της, να βρίσκεται στο τέλος της ζωής της. Η Μπάρμπαρα πρέπει να βρει τρόπο να ξαναφτιάξει μια ζωή -όπως κι αν είναι αυτή- αν δε θέλει να καταλήξει όπως οι γονείς της. Η ταινία δεν της προσφέρει μια εύκολη λύση, αλλά μοιάζει να πιστεύει σ’ αυτή, αφού της χαρίζει την τελευταία σκηνή, όπου φαίνεται ‘χαμένη’ αλλά συνεχίζει να οδηγεί.

ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ 12

Σκην.: Θανάσης Τσαλταμπάσης

Πρωτ.: Θανάσης Τσαλταμπάσης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Χριστίνα Τσάφου, Κώστας Φλωκατούλας, Λευτέρης Ελευθερίου

Ο Ευτύχης είναι ένας καλοσυνάτος νέος που προσπαθεί να βάλει σε τάξη τη ζωή του και να σταματήσει να μένει με τη μητέρα του, όμως η ζωή τού φέρνει μόνο ατυχία, ώσπου μια μέρα θα του δώσει την ευκαιρία να κάνει κάτι πραγματικά ηρωικό.

Πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθεσία του Τσαλταμπάση, ο οποίος επίσης την έχει γράψει και πρωταγωνιστεί σ’ αυτή. Αν κάτι διακρίνεται μέσα στο φιλμ, είναι ο ενθουσιασμός του Τσαλταμπάση, ο οποίος όμως δυστυχώς δε φτάνει για να σώσει το εγχείρημα από την προχειρότητα. Από φαινομενικά ασήμαντα στοιχεία όπως η αδιαφορία για τις κακές ερμηνείες των βοηθητικών ηθοποιών, μέχρι τα βασικότερα όπως η αρρυθμία του χιούμορ, η απλοϊκή πλοκή (όχι το τι, αλλά το πώς), η έλλειψη κινηματογραφικής ματιάς (συνθέσεις πλάνων και εσωτερική διάρθρωση σκηνών είναι ανύπαρκτα), η ταινία δεν έχει πολλά να προσφέρει ή να πει, αφού και οι επιμέρους ιδέες της (π.χ. ο άστεγος είναι γραμμένος έξυπνα), χάνονται μέσα στην παρωχημένη συντηρητική ρητορική του σεναρίου, που ανήκει σε προηγούμενη εποχή. Αφενός επειδή σ’ έναν άνεργο ανειδίκευτο ήρωα προτείνει ως λύση την τύχη που έρχεται ως επιβράβευση για την καλοσύνη του (το Τζόκερ από τον Θεό), αφετέρου επειδή χειρίζεται την ομοφυλοφιλία με απαράδεκτο για την εποχή μας φόβο, δημιουργώντας απορία για τον λόγο για τον οποίο το σενάριο επέλεξε να συμπεριλάβει έναν γκέι χαρακτήρα εφόσον δεν επρόκειτο παρά μόνο να τον φορτώσει με ενοχή. Αξιοσημείωτη πάντως η ερμηνεία του Κυριακίδη, για μια ακόμη φορά σε ρόλο κακού.

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥΣ: Η ΤΑΙΝΙΑ ΣΕ 3D

WALKING WITH DINOSAURS: THE 3D MOVIE

Σκην.: Μπάρι Κουκ, Νιλ Νάιτινγκεϊλ

Πρωτ.: Τσάρλι Ρόου, Καρλ Ούρμπαν, Άνγκουρι Ράις

Ο Πάτσι είναι ένας δεινόσαυρος που μέσα από τις αντιξοότητες της ζωής ανακαλύπτει ότι κρύβει μέσα του έναν ηγέτη, όπως ακριβώς κι ο πατέρας του πριν απ’ αυτόν.

Με τον τίτλο της από την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ του BBC, το οποίο είναι συμπαραγωγός της, αυτή η ταινία μυθοπλασίας εκπαιδευτικού χαρακτήρα, απευθύνεται κυρίως στο παιδικό κοινό με στόχο να του παρουσιάσει με ελκυστική αληθοφάνεια την εποχή των δεινοσαύρων. Συνδυάζοντας ζωντανή δράση και εντυπωσιακό τρισδιάστατο ψηφιακό animation, στήνει μια απλή ιστορία εμψύχωσης κι αυτοπεποίθησης, μέσα από την οποία καθοδηγεί τα παιδιά στο περιβάλλον, τη φυσιολογία, τις κατηγορίες, τον τρόπο ζωής, και τους μηχανισμούς επιβίωσης των δεινοσαύρων. Η έναρξη και το τέλος της ταινίας με τους ανθρώπινους χαρακτήρες μοιάζουν μάλλον αχρείαστα για την υπόλοιπη αφήγηση, αλλά ακόμη κι αυτά ίσως μπορούν να χρησιμεύσουν ως αφορμή για να γνωρίσουν τα παιδιά τον τρόπο με τον οποίο παράγεται η γνώση μας για το παρελθόν.