Του Γιάννη Ζωράκη

Αν μειώνονταν οι τόσοι φόροι στα καύσιμα, η αγορά θα ήταν πολύ πιο ανταγωνιστική και οι πολίτες θα είχαν φθηνότερα αγαθά.

Αυτή είναι η βασική επισήμανση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων, η οποία διαμαρτύρεται αναφορικά με την έκθεση αξιολόγησης του ΟΟΣΑ για τον ανταγωνισμό.

Η Ομοσπονδία τονίζει πως βασικό κλειδί του ανταγωνισμού είναι και οι τιμές των καυσίμων, που αν δεν ήταν τόσο υψηλές δεν θα υπήρχε αντίστοιχα τόσο μεγάλη εκτίναξη του κόστους ζωής.

«Όλοι οι οικονομικοί παράγοντες της αγοράς γνωρίζουν ότι ο τομέας της ενέργειας και ιδιαίτερα τα πετρελαιοειδή, επηρεάζουν σημαντικά το κόστος προϊόντων και υπηρεσιών και κατ' επέκταση την ανάπτυξη» αναφέρει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων.

Υπενθυμίζεται ότι στην έκθεση του ο ΟΟΣΑ αναλύει τέσσερις κλάδους της οικονομίας που είναι τουρισμός, επεξεργασίας τροφίμων, οικοδομικά υλικά και λιανικό εμπόριο. Παρ’ όλα αυτά η ΠΟΠΕΚ τονίζει πως οι τιμές των καυσίμων δεν πρέπει να αγνοούνται στο συνυπολογισμό των δεικτών της ανάπτυξης, αφού είναι άμεσα εξαρτώμενη από αυτές.

Την ίδια άποψη εκφράζει τοπικά και ο Σύλλογος των Πωλητών Πετρελαιοειδών του Νομού Ηρακλείου, επισημαίνοντας πως το κόστος των καυσίμων έχει άμεσες επιδράσεις σε όλα τα στάδια της αγοράς.

«Είναι προφανές πως όταν για όλες τις μετακινήσεις, την παραγωγή, τη διακίνηση, αλλά και τη συντήρηση λειτουργίας μονάδων απαιτείται η κατανάλωση καυσίμων, οι αρκετά αυξημένες τιμές τους επιδρούν αναγκαστικά αρνητικά στην αγορά» αναφέρει ο πρόεδρος του Συλλόγου Λυκούργος Σαμόλης για να προσθέσει:

«Όταν οι μεταφορές έχουν αυξηθεί, όταν εγκαταστάσεις έχουν ανάγκη από πετρέλαιο για να λειτουργήσουν, όταν ακόμα και για να φθάσει ένα προϊόν από μια περιοχή σε μια άλλη, το κόστος έχει εκτιναχθεί στα ύψη λόγω μεταφορικών, είναι επόμενο ότι όλες οι τιμές θα ανέβουν προς τα πάνω».

Ο κ. Σαμόλης υποστηρίζει επίσης ότι εφόσον υπήρχαν χαμηλότερες τιμές στα καύσιμα, ακόμα και να μην υπήρχε άμεση μείωση τιμών, η αγορά θα πίεζε και θα μπορούσε να επιτύχει μειώσεις. Τώρα όμως, όπως επισημαίνει, υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Στην πρώτη περίπτωση, που είναι και η σπανιότερη, περιορίζεται το κέρδος ως το σημείο που αντέχεται βέβαια, με αποτέλεσμα να περιορίζεται και η ροή χρήματος που έχει άμεση συνέπεια την πτώση ζήτησης και τη μείωση ανάπτυξης. Στη δεύτερη περίπτωση τα αυξημένα κόστη μετακυλούνται αναγκαστικά στους καταναλωτές, με αποτέλεσμα και πάλι είτε τη μείωση της ζήτησης, είτε την αύξηση του κόστους διαβίωσης, που και πάλι οδηγούν σε περιορισμό της ανάπτυξης.

Με αυτούς τους όρους και κάτω από αυτά τα δεδομένα, οι αυξημένες τιμές των καυσίμων έχουν πολύ περισσότερες επιδράσεις απ’ ότι κανείς μπορεί να φανταστεί στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου. Αυτό το γεγονός επισημαίνεται από τους πρατηριούχους για περισσότερα από δύο χρόνια, όμως δυστυχώς μέχρι στιγμής υπάρχει μια επιμονή στην αυξημένη τιμή των καυσίμων και στην επιβολή φόρων, που από τα ίδια τα στοιχεία που παραθέτει το Υπουργείο Οικονομικών φαίνεται ότι δεν συμβάλλουν στην αύξηση των οικονομικών εσόδων ή της ανάπτυξης.