Μια ελιά ένα αμπέλι και ένα καράβι ξαναφτιάχνουν την Ελλάδα.
«Που σημαίνει όχι άλλους φόρους στους αγρότες».
Όπως είπε κάποτε ο Οδυσσέας Ελύτης.
«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».
Τι συμβολίζει το «καράβι»; Το πνεύμα το Ελληνικό της διαρκούς αναζήτησης!
Τι συμβολίζουν η «ελιά» και το «αμπέλι»; Πολιτισμό ανθρωπιάς!»
Τα λόγια αυτά χρησιμοποίησε και o πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη, για την επέτειο των εκατό χρόνων από την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
Για να κάνει τους παραπάνω συμβολισμούς ο ποιητής με τις τρεις αυτές λέξεις τις θεωρούσε έννοιες συνυφασμένες με την λέξη Ελλάδα . Το αμπέλι η ελιά και το καράβι είναι έννοιες υπαρκτές από την γέννησή της , που σημαίνει ότι αν αυτές οι τρεις λέξεις παύσουν να υπάρχουν Ελλάδα δεν θα υπάρχει, αλλά ούτε και ξαναφτιάχνεται χωρίς αυτές. Οι λέξεις αυτές είναι η τέφρα της αναγέννησης της όπως τονίζει ο ποιητής μας.
Με την είσοδό μας στην ενωμένη Ευρώπη που θεωρώ και θεωρούμε σχεδόν όλοι αναγκαία , αυτές τις τρείς λέξεις περιφρονήσαμε και απεμπολούσαμε στις διάφορες συμφωνίες που υπογράφαμε αδιάβαστοι ή κοιμισμένοι.
Πήραμε τους αγρότες μας με την πολιτική που μας επέβαλαν από την ύπαιθρο και με δόλωμα τις επιδοτήσεις και τον τρόπο χορήγησης τους καταστρέψαμε την παραγωγή τους , και τους κάναμε αστούς διορισμένους με δανεικά σε απασχολήσεις παρασιτικές για την οικονομία της χώρας μας.
Αυτά όμως τέλειωσαν και δεν πρέπει να συνεχίζονται άλλα λάθη στον αγροτικό τομέα της χώρας. έστω και αν βρισκόμαστε με την θηλιά στο λαιμό από τους δανειστές μας .
Όχι άλλους φόρους στους εναπομείναντες αγρότες, κτηνοτρόφους και αλιείς γιατί τους εξοντώνομε , και αυτοί που υπάρχουν ακόμη θα φύγουν με προορισμό τις χώρες της Ευρώπης και θα μείνουν οι γέροι να παραδώσουν την ύπαιθρο στις τράπεζες και στις ορδές των μεταναστών για να την κατοικήσουν.
Όλοι φωνάζουν πως δεύτερη λύση δεν υπάρχει παρά μονάχα η άνευ όρων αποδοχή των συμφωνιών και των απαιτήσεων της Μέρκελ και των υπουργών της.
Δεύτερη λύση θα υπήρχε αν είμαστε αυτάρκεις σε προϊόντα διατροφής εγχώριας παραγωγής να μπορεί να συντηρείται με αυτά ο πληθυσμός της χώρας χωρίς την ανάγκη ξενόφερτων εισαγωγών όπως συμβαίνει , τότε οι φόβοι, οι απειλές και οι εκβιασμοί δεν θα ήταν αυτοί που είναι σήμερα.
Tώρα προτρέπομε τους νέους να επιστρέψουν στην ύπαιθρο στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και από την άλλη τους κυνηγάμε με φόρους, λες και τα κέρδη τους αν υπήρχαν θα τα έβγαζαν να τα επένδυαν όπως κάνουν οι άλλοι σε άλλους τομείς της οικονομίας, στην Ταϋλάνδη, στις Φιλιππίνες και όπου αλλού τους συμφέρει εκτός Ελλάδος.
Η ύπαιθρος πρέπει να ζήσει, και δεν πρέπει να της προκαλούμε την εξόντωση με οιονδήποτε επιπρόσθετο φόρο δίδοντάς της την χαριστική βολή.
Η Ελλάδα χρειάζεται μια ελιά, ένα αμπέλι, ένα καράβι και θα έλεγα και ένα μαντρί για να ξαναγεννιέται, μη τα εξαφανίζομε με εντολές άλλων.
