Από την πρώτη στιγμή που έλαβα την απόφαση να προσφέρω τις δυνάμεις μου στην Κρήτη, μέσα από τη συμμετοχή μου στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, έθεσα δύο στόχους: την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των συμπολιτών μου και τη δικαιοσύνη ως προς την κατανομή των πόρων, ώστε αυτά που συνεισφέρει η Κρήτη στη χώρα να είναι σε αντιστοιχία με αυτά που της επιστρέφονται. Αυτό ήταν το βασικό μου μέλημα και προς την ικανοποίηση αυτών των στόχων κινήθηκα με συγκεκριμένες δράσεις και αναφορές, στην κοινωνία και στα όργανα της Περιφέρειας.
Βαθιά πιστεύω πως ο ευλογημένος από το Θεό τούτος τόπος μπορεί να τα καταφέρει και μέσα στην πιο σκληρή, την πιο επώδυνη οικονομική κρίση που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας, να αποτελέσει ένα παράδειγμα πετυχημένου αναπτυξιακού μοντέλου, για ολόκληρη την Ελλάδα. Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτό, πέρα από τις προσπάθειες των πολιτών χρειάζεται και η προσπάθεια όλων των τοπικών παραγόντων.
Δυστυχώς, ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο πριν από λίγες μέρες, σε καμία περίπτωση δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις των Κρητικών. Είναι κατά πολύ κατώτερος των προσδοκιών μας. Πηγαίνοντας και ένα βήμα πιο μακριά, τολμώ να πω, πως προσβάλλει και υποτιμά κάθε Κρητικό. Ο προϋπολογισμός αυτός, αποτελεί την επιτομή της αδικίας, για όλους μας, στην ιστορία του νησιού.
Τα χρήματα που λαμβάνουμε βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τη συνολική προσφορά μας στο ΑΕΠ της χώρας. Η κατανομή τους δεν ικανοποιεί βασικές δράσεις και έργα αναβάθμισης της ποιότητας ζωής των συμπολιτών μας. Σημαντικά έργα, βαρύνουσας σημασίας για τις προοπτικές της Κρήτης, έχουν απενταχθεί από τον προϋπολογισμό, εξαιτίας της αδράνειας και του κακού συντονισμού από τους αρμόδιους της Περιφέρειας. Τα δε έσοδα είναι μόλις 65 εκατ. ευρώ, παρά τις θυσίες των Κρητικών -που και αυτοί- μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες υποφέρουν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ελλείψεων στον κατατεθέντα και ψηφισθέντα κατά πλειοψηφία προϋπολογισμό της Περιφέρειας, είναι η απουσία πλήρους κάλυψης των εξόδων μεταφοράς των μαθητών στα σχολεία, πράγμα ανήκουστο και απαράδεκτο, μιας και η εξασφάλιση των συνθηκών για πρόσβαση στη γνώση από όλους οφείλει να αποτελεί βασική προτεραιότητα μας. Επιπλέον, δεν καλύπτεται συνολικά ούτε το κόστος χρηματοδότησης των ετήσιων δαπανών δακοκτονίας, θέτοντας σε κίνδυνο τους ελαιώνες, με απρόβλεπτες συνέπειες για το εισόδημα των παραγωγών και τις τοπικές οικονομίες.
Είναι προφανές πως σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να υποστηρίξω έναν τέτοιο προϋπολογισμό, με τόσο εξόφθαλμες αδικίες. Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να είμαι συνένοχος σε μια διαρκή προσπάθεια υποβάθμισης της ζωής μας. Επέλεξα με θάρρος και ευθύνη απέναντι στους συμπολίτες μου, να διαχωρίσω τη θέση μου καταψηφίζοντας το σχέδιο προϋπολογισμού της Περιφέρειας. Η συνείδηση μου και η αγάπη μου για τον τόπο μας, δε μου επέτρεπαν να βάλω το όνομα μου κάτω από τον πιο άδικο και άνισο προϋπολογισμό, που έχει υπάρξει ποτέ στη σύγχρονη ιστορία του νησιού μας.
Εξακολουθώ να πιστεύω με όλη μου τη ψυχή πως η έξοδος από το τούνελ της κρίσης, μπορεί να προέλθει μέσα από την επένδυση σε αναπτυξιακές δομές που προϋποθέτουν αποτελεσματική κατανομή των πόρων. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ανεργίας, τις χαμένες ευκαιρίες που διώχνουν τα νέα παιδιά από τον τόπο τους. Επιλογές δεν υπάρχουν. Οφείλουμε να υποστηρίξουμε ένα νέο παραγωγικό και εξωστρεφές μοντέλο για την Κρήτη. Ένα νέο μοντέλο που θα ενισχύει τα ήδη πολλά πλεονεκτήματα που κατέχουμε και, επιπροσθέτως, θα επενδύει σε νέες δράσεις καινοτομίας και προόδου. Ο προϋπολογισμός αυτός δεν εξυπηρετεί τον παραπάνω σχεδιασμό, δεν χρηματοδοτεί δομές που θα προσδώσουν προστιθέμενη αξία στην περιοχή μας. Αντιθέτως, περιορίζει τις δυνατότητες μας αυξάνοντας το χάσμα ανισότητας μεταξύ των περιφερειών.
Δεν θα μπορούσα ποτέ να στηρίξω έναν προϋπολογισμό κόντρα στο συμφέρον του Τόπου μας.
* Ο Ζαχαρίας Κεφαλογιάννης είναι σύμβουλος Περιφέρειας Κρήτης
