«Πολιτείες Αθέατες»
Ο Λάκκος Ηρακλείου. Σήμερα μια υποβαθμισμένη περιοχή, αγκομαχά να ακολουθήσει το τρένο της ανάπτυξης. Τότε, στο Ηράκλειο του Μεσοπολέμου, περιοχή των απόβλητων, του ρεμπέτικου, των τρελαμένων ποιητών. Εκεί, και στην ευρύτερη περιοχή, διασταυρώνονται οι ζωές των ηρώων μας. Η Ρόζα!!! Αφού πετιέται στο δρόμο, καταλήγει στις παρυφές της πορνείας, κουβαλά το σαρκίο της και πουλάει μπουκέτα λουλουδιών, σώζει κι ερωτεύεται, τον Νίκο, έναν κομμουνιστή- επαναστάτη. Ζουν μαζί και οργανώνουν, με τους συντρόφους τους, τον «Σπάρτακο», ένα αθλητικό και πολιτιστικό σωματείο, για τους εργάτες. Μέχρι που ο «Ερημίας», μυστικός ασφαλίτης και ο Ζίχνος, Αντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής, απλώνουν τα δίχτυα τους για να πατάξουν τις επαναστατικές κινήσεις των εργατών που ζητούν τα δίκια τους, και στέλνουν τον Νίκο στην εξορία. Δυο φερέλπιδες πλούσιοι αστοί: Ο Γιάννης Μεσίνογλου, εκ Μ. Ασίας και ο Μηνάς Ψαρρός , υιοθετημένος γόνος Αλεξανδρινής οικογένειας. Σαν κομήτες, διαγράφουν τη δική τους προσωπική πορεία και καταλήγουν στο Ηράκλειο που διψά για ανάπτυξη Εργοστασιάρχες σαπουνιού και σταφίδας, ρουφάνε το βιος του νησιού και υλοποιούν την «ανάπτυξη». Οι ζωή τους στα όρια. Κραιπάλη και βίτσια. Η Ρόζα, ανάμεσα τους.
Τι δουλειά έχει η Αναστασία Λεβιτάκη, πλούσια κόρη, στην ομάδα των Αρχειομαρξιστών; Πολιτείες αθέατες, ζωές αθέατες. Το τέλος της ιστορίας, είναι κόκκινο. Από αίμα κι ελπίδα….. Μια ιστορία: Έρωτα κι επανάστασης. Ένας φόνος. Προδοσία αλλά και πίστη. Ανατροπές. Από τη Μ. Ασία, την Αλεξάνδρεια, στο Ηράκλειο, στο Βερολίνο των Ναζιστών και στο «μαγικό βουνό», την ουτοπία της εποχής….
Από τα κοινά στη συγγραφή
Ο Νίκος Μεντζίνης είναι δάσκαλος. Γεννήθηκε στο Αίγιο, αλλά κατοικεί μόνιμα πολλά χρόνια στο Ηράκλειο Κρήτης. Ασχολείται χρόνια με το συνδικαλισμό και με τα κοινά γενικότερα.
Παράλληλα γράφει διηγήματα πολλές φορές βραβευμένα, άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Τα περισσότερα κείμενά του τα κρατά στο συρτάρι ή τα αναρτά σε blogs δικά του ή λογοτεχνικές ιστοσελίδες. Τούτο είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του.
