
Έφυγε ο σοφός που έβαλε το Ηράκλειο στην πρωτοπορία του πολιτισμού
Σήμερα στον Άγιο Τίτο η κηδεία του Στυλιανού Αλεξίου
Το χαμό του σοφού της Κρήτης, Στυλιανού Αλεξίου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 92 ετών, θρηνεί από χθες το νησί.
Πολυγραφότατος και δραστήριος μέχρι τέλους, ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης αφήνει πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό αλλά και ένα πλούσιο έργο.
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 2 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό του Αγίου Τίτου ενώ η σορός του θα βρίσκεται στο ναό από τις 10.00 το πρωί. Θα ακολουθήσει η ταφή του στο Κράσι, τόπο καταγωγής του, μετά από δική του επιθυμία λόγω των καλών παιδικών του αναμνήσεων που διατηρούσε από το χωριό. Θείες του Στυλιανού Αλεξίου ήταν οι Γαλάτεια Καζαντζάκη και Έλλη Αλεξίου και πατέρας του ο φιλόλογος και ποιητής, Λευτέρης Αλεξίου. Ήταν παντρεμένος με τη φιλόλογο, Μάρθα Αποσκίτου, με την οποία συνεργάστηκαν σε πολλές εκδόσεις.
Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και κατέληξε χθες το απόγευμα σε κλινική του Ηρακλείου.
Η συνεργάτις του, φιλόλογος, κ. Ευγενία Λαγουδάκη, ανέφερε στην «Π» πως μόλις το προηγούμενο Σάββατο παρέλαβε κάποια αντίτυπα του τελευταίου του βιβλίου «Ποικίλα Νεοελληνικά» που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Στιγμή. «Είναι μια μεγάλη απώλεια για τα ελληνικά γράμματα», τόνισε.
Ο αντιδήμαρχος Ηρακλείου, κ. Μανώλης Βασιλάκης, είχε μέχρι πρόσφατα επικοινωνία μαζί του ενώ ανέφερε πως είναι υπό έκδοση μία μεγάλη ανθολογία από το έργο του από τη Βικελαία δημοτική βιβλιοθήκη, την οποία επιμελείται ο φιλόλογος, Κώστας Μπουρναζάκης. «Το Ηράκλειο έχασε ένα από τα σημαντικότερα τέκνα του, έναν άνθρωπο με μία πολύ μεγάλη μόρφωση, με ένα τεράστιο και πολύπλευρο πνευματικό έργο, ο οποίος συγχρόνως ήταν ταπεινός, ευπροσήγορος και πολύ ευχάριστος συνομιλητής», τόνισε. Όπως είπε, εργαζόταν αδιάκοπα μέχρι τις τελευταίες βδομάδες που αρρώστησε ενώ η παραγωγή των τελευταίων ετών υπήρξε εντυπωσιακή. Ο κ. Βασιλάκης έκανε λόγο για ένα εξαιρετικά ευφυή άνθρωπο, με σπάνιο ήθος, ευγένεια και απλότητα αλλά και με κριτική ικανότητα που ξαναδιάβασε τον Ερωτόκριτο και έκανε σημαντικές διορθώσεις στις προηγούμενες εκδόσεις του Σολωμού.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, πρόεδρος της Εταιρίας Κρητικών Ιστορικών Μελετών, κ. Αλέξης Καλοκαιρινός, τόνισε πως «ο Στυλιανός Αλεξίου υπήρξε μια από τις ισχυρότερες προσωπικότητες των ελληνικών γραμμάτων. Το έργο του, αρχαιολογικό και φιλολογικό, είναι απαράμιλλο σε βάθος έξι και πλέον δεκαετιών». Όπως είπε, σε όλη του ζωή ο Στυλιανός Αλεξίου έδειξε μεγάλη γενναιοδωρία στους πολυάριθμους μαθητές και συνεργάτες του. «Μας μύησε στην επιστήμη και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε θεμελιώδη κείμενα της γραμματείας μας. Νέος, στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και στα πολλά κατοπινά χρόνια, υπήρξε ένας από τους βασικούς πρωτεργάτες του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης, επιφανές μέλος -κι ως χτες τελευταίος επιζών- της ομάδας εκείνης των διανοουμένων που σφράγισαν την πολιτιστική ζωή του Ηρακλείου και έθεσαν την πόλη μας στην πρωτοπορία των ελληνικών πολιτιστικών πραγμάτων», πρόσθεσε. «Ο Στυλιανός Αλεξίου μας πλούτισε με το βάθος της σκέψης του, με το μέγεθος και την ποιότητα της παραγωγής του, αλλά και με την προσωπική του γλυκύτητα. Μας αφήνει μια μοναδική παρακαταθήκη απέναντι στην οποία πρέπει να φανούμε άξιοι», τόνισε.
Πλούσιο και πολυποίκιλο έργο
Ο Στυλιανός Αλεξίου γεννήθηκε το 1921. Ήταν ομότιμος καθηγητής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο οποίο δίδαξε από το 1977 έως το 1991, πρώην Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων Κρήτης και διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου (1962-1977). Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Γερμανικού Ινστιτούτου και επίτιμος διδάκτωρ των πανεπιστημίων Padova και Κύπρου. Ανακάλυψε τους υστερομινωικούς τάφους του Λιμένος Κνωσού και τους πρωτομινωικούς θολωτούς τάφους της Λεβήνος (Λέντα). Στο μουσείο Ηρακλείου δημιούργησε μια νέα πτέρυγα και την αίθουσα της Συλλογής Γιαμαλάκη. Ίδρυσε τα μουσεία Χανίων και Αγίου Νικολάου. Δημοσίευσε πολλές εργασίες σε ελληνικά και ξένα περιοδικά. Πραγματοποίησε φιλολογικές μελέτες και εκδόσεις έργων ("Έρωτόκριτος", "Απόκοπος", "Βοσκοπούλα", "Διγενής Ακρίτας", "Σολωμός"), καθώς και μελέτες σχετικές με την κοινωνία, τη ζωή και τον πολιτισμό της Κρήτης στο ΙΕʼ - ΙΖʼ αι. Άλλες εργασίες του αφορούν σε θέματα ιστορικής γλωσσολογίας και σε ετυμολογήσεις λέξεων του κρητικού ιδιώματος και των νέων ελληνικών. Το 1993 τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του, και το 2003 με τον Χρυσού Σταυρό του Τάγματος της Τιμής. Ήταν επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

