Με πόνους μπαίνω στο Νεφρό

γι’ αυτό παραπονούμαι,

διότι οι αρμόδιοι

απλώς μας εκδικούνται.

Οι πόνοι συνεχίζονται

παυσίπονα δεν φέρνουν,

μας λένε όμως ψέματα

και μας κοροϊδεύουν.

Σεΐρι με τον πόνο μας

γελούν και μας χλευάζουν,

οι ασθενείς όμως πονούν

και βαριαναστενάζουν.

Φέρτε μας τις παυσίπονες

για να μας ηρεμήσουν,

κι αφήστε τα πειράματα

θα μας εδιαλύσουν.

Προτού με βάλουν στο Νεφρό

επρόσφερα στο κράτος,

τώρα αυτό μου φέρνετε

σαν να ‘μαι μαύρος γάτος.

Πονώ και όμως δεν μπορώ

την κάθαρση να κάμω,

δεν θέλω άλλο τη ζωή

και θέλω να ποθάνω.

Εδούλευα και εισφορές

πλήρωνα στα ταμεία

όλα τα διαλύσανε

και ζω στη δυστυχία.

Με κακοδιαχείριση

τα πάντα τα διαλύσαν,

κι αν έμεινε πράμα σωστό

στη Μέρκελ το χαρίσαν.

Κι αφού εφύγαν τα λεφτά

εβάλανε τσ’ αρρώστους

και τους επαίρνουν τα ευρώ

απ’ το λογαριασμό τους.

Παίρνουν το βιβλιάριο

στην τράπεζα πηγαίνουν,

και ό,τι βρουν υπόλοιπο

το παίρνουν και μισεύουν.

Γιάννης Ζωάκης