Οι μισοί παιδικοί σταθμοί του Δήμου Ηρακλείου απειλούνται με λουκέτο, καθώς παίρνουν το δρόμο της απόλυσης 50 συμβασιούχοι στους οποίους στηρίζουν τη λειτουργία τους.

Οι πιο σημαντικές κοινωνικές δομές της αυτοδιοίκησης κυριολεκτικά συνθλίβονται από τα μέτρα του μνημονίου, που στέλνει στον Καιάδα της ανεργίας δεκάδες εργαζόμενους, καθώς δεν ανανεώνονται οι συμβάσεις τους, αφού οι οδηγίες που έχουν δοθεί αναφέρουν ότι μετά την 1η Νοεμβρίου δεν θα μπορεί να εργαστεί κανείς ακόμα και εάν έχει δικαστικές αποφάσεις.

Ήδη έξι παιδαγωγοί που είχαν προσφύγει δικαστικά δεν κατάφεραν να δικαιωθούν, ενώ την επόμενη εβδομάδα εκδικάζονται οι προσφυγές άλλων 40 εργαζομένων.

Και ενώ δρομολογούνται αθρόες απολύσεις εργαζομένων, από την “πίσω πόρτα” ξεκινούν οι προσλήψεις μέσω «κοινωνικών συνεταιρισμών».

Η κατάσταση είναι πραγματικά τραγική τονίζει με δηλώσεις της στην «Π» η πρόεδρος των παιδικών σταθμών του Δήμου Ηρακλείου κ.Ελένη Κόκκορη, η οποία δεν κρύβει την αγωνία της για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται τα πράγματα. Όπως αναφέρει η ίδια στην “Π”, “η απώλεια 50 εργαζομένων αποδιοργανώνει τους μισούς παιδικούς σταθμούς του Δήμου Ηρακλείου και ο μόνος τρόπος που υπάρχει για να αναχαιτιστεί το πρόβλημα αυτό είναι οι προσλήψεις μέσω κοινωνικών συνεταιρισμών, που ασφαλώς δεν είναι ότι καλύτερο για τους εργαζόμενους. Από την πλευρά μας εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε σε αυτή τη διαδικασία προκειμένου να μην κλείσουν οι παιδικοί σταθμοί και συντάσσουμε ήδη τις φόρμες των νέων προκηρύξεων. Οι ειδικότητες εργαζομένων που χάνουμε είναι παιδαγωγοί ειδικοί παιδαγωγοί διοικητικό προσωπικό και εργάτες... και χωρίς αυτούς τα πράγματα θα είναι πραγματικά δύσκολα. Είμαστε υποχρεωμένοι με κάθε τρόπο να κρατήσουμε ανοικτούς τους παιδικούς σταθμούς. Πρόκειται για μια κατάσταση πραγματικά εξαιρετικά δύσκολη, καθώς η ταχύτητα των μέτρων που λαμβάνονται από τη μια μέρα στην άλλη αλλάζει τα δεδομένα και τον τρόπο λειτουργίας των παιδικών σταθμών».

Σε όλο αυτό το δραματικό σκηνικό προστίθεται και η έξοδος προς συνταξιοδότηση όλων των παλαιών εργαζόμενων, στους παιδικούς σταθμούς, οι οποίοι πλέον στηρίζονται «στις πλάτες» των συμβασιούχων, που με τη σειρά τους καρατομούνται ο ένας μετά τον άλλον.

Η διάλυση των δημοτικών παιδικών σταθμών «ναρκοθετεί» τον οικογενειακό προγραμματισμό χιλιάδων οικογενειών, που δεν μπορούν να πληρώσουν ιδιωτικούς παιδικούς για να φιλοξενήσουν τα παιδιά τους, τα οποία μοιραία θα στερηθούν την καθοριστική για την εξέλιξη τους προσχολική αγωγή.