Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Σκουπιδότοπος έγινε ξανά ο Σκαφιδαράς!

Αν και είχε δαπανηθεί 1,5 εκατ. ευρώ για την ανάπλασή του


Πλιάτσικο στον Σκαφιδαρά! Μετά τη μακροχρόνια εγκατάλειψη του χώρου που αναπλάστηκε με κόστος πάνω από 1,5 εκ ευρώ από κονδύλια της Ευρωπαικής Ένωσης, όλος ο εξοπλισμός και οι πανάκριβες υποδομές καταλήγουν στα παλιοσίδερα, “κάτω από τη μύτη” του Δήμου Ηρακλείου, που επιμένει να σφυρίζει αδιάφορα σε σχέση με την προστασία και την αξιοποίηση ενός θαυμάσιου πάρκου που κατασκευάστηκε πάνω σε πρώην χωματερή. Το σιδερένιο στέγαστρο, οι ηλεκτρικές υποδομές, τα ξύλινα παραπήγματα για την εγκατάσταση των οποίων δόθηκαν τεράστια χρηματικά ποσά, αφαιρούνται και λεηλατούνται ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν και εκείνοι που “αξιοποιούν” την εγκατάλειψη της περιοχής για να ρίξουν τα μπάζα τους και τα άχρηστα αντικείμενα τους.



Με δηλώσεις του στην “Π” ο βιολόγος και επιστημονικός υπεύθυνος της WWF Ελλάς «προστασία των νησιωτικών υγρότοπων της Ελλάδας», Καλούστ Παραγκαμιάν, δεν κρύβει την οργή του για το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί με την απόλυτη ευθύνη του δήμου όπως λέει, που εδώ και χρόνια με την απίστευτη αδιαφορία του έχει βυθίσει την περιοχή σε μια απίστευτη εγκατάλειψη. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει «κόβουν σίδερα, έχουν ήδη αφαιρέσει την πύλη και άλλες υποδομές που είχαν εγκατασταθεί και έπεται συνέχεια. Παρά το γεγονός ότι το μείζον θέμα της εγκατάλειψης του Σκαφιδαρά έχει αναδειχτεί και επανέρχεται συνεχώς, δεν έχει εκδηλωθεί ούτε η ελάχιστη ευαισθησία για να προχωρήσει η όποιας μορφής ενέργεια για την προστασία της περιοχής”.

Η απίστευτη λεηλασία της περιοχής καθιστά υπόλογη τη δημοτική Αρχή, την οποία βαραίνουν όχι μόνο πολιτικές ευθύνες, αφού το 1,5 εκ ευρώ που δαπανήθηκε από την Ευρωπαική Ένωση για να γίνει η Σκαφιδαρά ένας πνεύμονας πρασίνου, με αθλητικές υποδομές και κοινόχρηστους χώρους, πάει κυριολεκτικά στο βρόντο. Η χωματερή που έγινε πάρκο μετετρέπεται και πάλι σε χωματερή, σε μια περίοδο που ο τόπος μας βουλιάζει από την πίεση της οικονομικής κρίσης και η ανάγκη ύπαρξης και αξιοποίησης ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Δυστυχώς το παράδειγμα του Σκαφιδαρά, ενώ αποτέλεσε την απόδειξη, για το πως γίνεται αναστρέψιμη μια βαριά περιβαλλοντική λειτουργία (όπως αυτή της χωματερής), σήμερα αποδεικνύει το πως η πολιτική αδιαφορία των υπευθύνων αντιστρέφει ξανά τους όρους μετατρέποντας μια εξαιρετική υποδομή αναψυχής, ψυχαγωγίας και πάλι σε χωματερή. Και όλα αυτά με ένα τρόπο προκλητικό πολιτικά και νομικά αφού τα χρήματα που δόθηκαν για να δημιουργηθεί ένας χώρος αναψυχής, χάθηκαν.

Οι προθέσεις της δημοτικής Αρχής για το πάρκο φάνηκαν πριν από 5 μήνες όταν επέλεξε να παραχωρήσει μέρος του πάρκου για να εγκατασταθεί το αμαξοστάσιο του Δήμου Μαλεβιζίου. Έτσι μετά τη μακροχρόνια εγκατάλειψη ενός χώρου που αναπλάστηκε αποφασίστηκε μια έκταση 2.233 τ.μ. στο εσωτερικό του να μετατραπεί σε αμαξοστάσιο για τις ανάγκες του Δήμου Μαλεβιζίου.

Το θέμα δρομολογήθηκε με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου που έδωσε το “πράσινο φως” για την πενταετή παραχώρηση της συγκεκριμένης έκτασης χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα στο Δήμο Μαλεβιζίου, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες στάθμευσης των οχημάτων του.

Η επίμαχη απόφαση, αποτελεί φυσικό επακόλουθο της πολιτικής διαχείρισης που εδώ και χρόνια εφαρμόζει η δημοτική Αρχή, καθώς έχει αφήσει στην τύχη του, ένα θαυμάσιο υπαίθριο πάρκο 100 στρεμμάτων, στο οποίο υπήρχαν παιδικές χαρές, χώροι άθλησης, τεχνητές λίμνες και σήμερα εμφανίζει εικόνες ντροπής και σκανδαλώδους εγκατάλειψης!

Το ιστορικό

Όπως είναι γνωστό, η περιοχή του Σκαφιδαρά λειτούργησε επί σειρά ετών σαν χωματερή, που κάλυπτε τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής του Ηρακλείου. Ο χώρος αυτός με χρηματοδότηση ύψους 1,5 εκ ευρώ της Ευρωπαικής Ένωσης μετατράπηκε σε ένα υπέροχο υπαίθριο πάρκο και αποτέλεσε μια από τις πιο πρωτοποριακές παρεμβάσεις σε πανελλαδικό επίπεδο, που έδειχναν πώς μια περιοχή με βαρύτατη περιβαλλοντική επιβάρυνση, μπορεί να αλλάξει όψη. Εκεί που για χρόνια στοιβάζονταν χιλιάδες τόνοι σκουπιδιών από όλο το Ηράκλειο, δρομολογήθηκαν σημαντικά έργα και υποδομές που άλλαξαν το χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της περιοχής.

Με την πάροδο του χρόνου ο χώρος αυτός εγκαταλείφθηκε και έτσι όλες οι υποδομές και ο εξοπλισμός υπέστησαν μεγάλες φθορές και σταδιακά το θαυμάσιο αυτό πάρκο επιστρέφει στην αρχική του χρήση και να μετατρέπεται για δεύτερη φορά σε… χωματερή. Επί σειρά ετών στην περιοχή γίνεται ανεξέλεγκτη εναπόθεση μπαζών, και άχρηστων υλικών, χάρη στην προκλητική διαχρονική αδιαφορία της δημοτικής Αρχής, που γύρισε την πλάτη της σε κάθε προοπτική αξιοποίησης του σημαντικού αυτού χώρου. Ούτε η παρέμβαση της Ευρωπαικής Ένωσης το 2008, που έγινε με σχετική ερώτηση του πρώην Ευρωβουλευτή κ. Παπαδημούλη, (ο οποίος ζητούσε εξηγήσεις για την εγκατάλειψη μιας τόσο σημαντικής υποδομής) στάθηκε ικανή να ενεργοποιήσει το ενδιαφέρον της δημοτικής Αρχής για την αξιοποίηση του χώρου που "βουλιάζει" όλο και περισσότερο στην εγκατάλειψη και την περιβαλλοντική ρύπανση.

Όλα αυτά σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης που οι κοινόχρηστοι χώροι στις μέρες μας αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη αξία, αφού αποτελούν μοναδική διέξοδο για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, που δεν έχει εναλλακτικές επιλογές για την αναψυχή του.