Μέχρι το Χιούστον, το Ντάλλας, το Ώστιν και το Δυτικό Τέξας έφτασε η Επισκοπή, χάρη στην κουζίνα και τα προϊόντα της, που διέγειραν τον ουρανίσκο του γνωστού δημοσιογράφου John Demers που μεταφέρει ραδιοφωνικά στις παραπάνω πολιτείες στο τέλος κάθε εβδομάδας τις εντυπώσεις του, γυρίζοντας τον κόσμο και δοκιμάζοντας γεύσεις.
Η τελευταία του εκπομπή βγήκε από την Επισκοπή, όπου βρέθηκε προσκεκλημένος του Δήμου Χερσονήσου. Ο John Demers απέφυγε συνειδητά να μείνει στα πολυτελή τουριστικά καταλύματα της παραλίας και ζήτησε να μείνει στην ενδοχώρα, ευελπιστώντας να βρεθεί πιο κοντά σ’ αυτό που ψάχνει.
Και όχι μόνο βρέθηκε αλλά εκστασιάστηκε με τα όσα περιέγραψε στην εκπομπή, υποχρεώνοντας μάλιστα τους ακροατές του να πάρουν μολύβι και χαρτί για να γράφουν συνταγές που μόλις ο ίδιος είχε ανακαλύψει.
Η Ιστορία του Μάικ
Ο John Demers έμεινε στη βίλα «Αγάπη», η οποία αποτέλεσε και το ορμητήριο του για τέσσερις ημέρες. Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ συνάντησε τον Μάικ, έναν ηλικιωμένο Βρετανό που βρήκε καταφύγιο για τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Επισκοπή, έχοντας μάλιστα αγοράσει και τον τάφο του στο χωριό (!) και τον Μανόλη που έχει εγκαταλείψει την Αθήνα εδώ και μια πενταετία.
Ο John έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για τα κίνητρα που οδήγησαν τον Μάικ και τον Μανόλη στην Επισκοπή, σε συνδυασμό πάντα με το αντικείμενο του που είναι η κουζίνα.
Ο Μάικ έχει τα ελαιόδεντρα του, τα αμπέλια και τον κήπο του. Βγάζει το λάδι, το κρασί και την τσικουδιά του και αισθάνεται να ζει στον δικό του παράδεισο, άσχετα αν και μετά από δεκατρία χρόνια στην Επισκοπή είναι φορές που δυσφορεί με την τοπική κουλτούρα, την οποία συχνά αδυνατεί να κατανοήσει.
«Και γιατί δεν φεύγεις» τον ρώτησε ο John , για να του απαντήσει αφοπλιστικά «μα τότε θα πεθάνω»! Ο Μανόλης από την πλευρά του αναφέρθηκε στις συνθήκες ζωής αλλά και στο γεγονός ότι η Επισκοπή σουύ εξασφαλίζει δυο βασικά πράγματα που στην Αθήνα είναι το καθημερινό άγχος: την επιβίωση και ένα πιάτο φαγητό.
Ο απίθανος μουσακάς
Ο μουσακάς που έφαγε ο Demers στο σπίτι του Μανόλη και που είχε φτιάξει η μητέρα του, τρέλανε στην κυριολεξία το δημοσιογράφο που άρχισε να αναρωτιέται «Μα πώς είναι δυνατόν; Έχω φάει μουσακά εκατό φορές με τα ίδια ακριβώς υλικά.
Πώς γίνεται τούτος να είναι τόσο διαφορετικός και νόστιμος;». Επειδή ακριβώς τα προϊόντα παράγονται στην Επισκοπή, του εξήγησε ο Μανόλης, για να συμφωνήσει ένας ακόμα ξένος, πόσο ευλογημένη είναι τούτη η γη.
Κάθε πιάτο ήταν και μια έκπληξη για το δημοσιογράφο, κάθε γεύση και μια καινούρια εμπειρία. Και μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχουν περάσει και έχουν περάσει από τον ουρανίσκο του, οπότε τα λεγόμενα του αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, μιας και έχει ταξιδέψει για το ρεπορτάζ σε 136 χώρες του κόσμου.
Το στιφάδο στο σπίτι του Γιώργου, οι μεζέδες στα «Τσικαλάκια», οι βόλτες στα ρακοκάζανα, αλλά και όπου πήγε για φαγητό τον άφησαν ενθουσιασμένο.
Το «καρτεράκι»
Ακόμα και ένα κοινό βραστάρι που λέμε στα χωριά, του προκάλεσε ένα γευστικό σοκ. Το ήπιε στις «Αθιβολές και ήταν «καρτεράκι», ένα μείγμα από βότανα της κρητικής γης. «Αυτό απλά δεν υπάρχει, δεν υπάρχει» φώναζε και ρουφούσε το καυτό και μυρωδάτο παρασκεύασμα. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτά τα βότανα βγαίνουν στους απέναντι λόφους. Ήθελε μάλιστα ν’ αγοράσει και ζητούσε να δει τις συσκευασίες, αλλά προσγειώθηκε στην τοπική πραγματικότητα, όπου αυτά τα βότανα τα μαζεύει ο καθένας για το καφενείο ή το σπίτι του και κυκλοφορούν σε μια χύμα κατάσταση.
Και ίσως τελικά αυτή η χύμα κατάσταση να κάνει τη διαφορά στη γεύση και την απόλαυση, καθώς εκλείπει το μαζικό και το εμπόριο. Ο Demers έζησε μια ακόμα έκπληξη όταν ζήτησε ν’ αγοράσει ένα βιβλίο του Καζαντζάκη, γραμμένο στα ελληνικά και του είπαν πάμε να το πάρουμε από το ομώνυμο μουσείο στη Μυρτιά, απ’όπου και είναι η καταγωγή του, σε μια απόσταση μόλις 15 λεπτών από την Επισκοπή. Ήταν τόσο η χαρά του που έμεινε μέσα στο μουσείο για 4,5 ώρες.
Ο εκτός των άλλων συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας, έφυγε από την Επισκοπή το πρωί της Παρασκευής, έχοντας γεμίσει τις βαλίτσες του με γεύσεις, εμπειρίες, αρώματα, εικόνες, προϊόντα μα και την έννοια της πραγματικής φιλοξενίας.
