Όταν λειτουργούν οι θεσμοί της δημοκρατίας υπάρχει ομαλή πολιτική και κοινωνική ζωή. Υπάρχει ευημερία. Ιδεολογικές και πολιτικές αντιθέσεις ασφαλώς θα υπάρχουν αλλά δεν θ’ απειλούν τη δημοκρατία, που υπηρετεί το κοινωνικό σύνολο και όχι προσωπικά και συνδικαλιστικά συμφέροντα.
Στην πατρίδα μας η δημοκρατία είναι βαριά τραυματισμένη από σφάλματα και υστεροβουλίες πολιτικών που με δημαγωγικό τρόπο υπέκλεπταν την ψήφο του λαού μας. Είναι λυπηρό ο τόπος που γέννησε τη δημοκρατία να υποφέρει από ασθενή και ανάπηρη δημοκρατία και να λοιδορείται απ’ αυτούς που τόσα οφείλουν στον τόπο που τη γέννησε.
Οταν είναι πλημμελής η λειτουργία της δημοκρατίας παρουσιάζονται κάθε είδους ακρότητες και κίνδυνοι εσωτερικοί και εξωτερικοί. Ξένες δυνάμεις που διακυβεύονται τα συμφέροντά τους ή τους παρουσιάζονται ευκαιρίες για πλουτισμό και πολιτική επιρροή, επεμβαίνουν. Σήμερα έχομε παραχωρήσει εθνική κυριαρχία στους δανειστές που έχουν επιβάλει ταπεινωτική λιτότητα.
Υπάρχει μεγαλύτερη ταπείνωση απ’ αυτή που ζει σήμερα ο λαός μας με 1.500.000 εκατομμύρια ανέργους; Με φτωχούς και πεινασμένους να στήνουν ουρές για ένα κομμάτι ψωμί; Με μειώσεις μισθών και συντάξεων και φορολογίες, πλειστηριασμούς και κατασχέσεις εγκληματικές; Με παραμερισμό των νέων επιστημόνων μας με τα πολλά πτυχία και διδακτορικά να φεύγουν και να ζητούν δουλειά στην αλλοδαπή για να ζήσουν; Με αυτοκτονίες επιχειρηματιών και απλών ανθρώπων για οικονομικούς λόγους; Με ερήμωση των ελληνικών πόλεων γιατί φεύγουν ή κλείνουν τα εμπορικά και οι επιχειρήσεις; Με ερήμωση της υπαίθρου και κλείσιμο πολλών δημοτικών σχολείων, γυμνασίων και λυκείων; Με απογοητευμένους γεωργούς που βλέπουν απούλητες, στα χωράφια, τις καλλιέργιες τους; (7 λεπτά το καρπούζι, 9 λεπτά το πεπόνι, 22 λεπτά το σταφύλι κ.α.);
Πάνω από τα κεφάλια μας οι δανειστές που επιδιώκουν τον απόλυτο έλεγχο για να εξασφαλίζουν τα “δανεικά”. Ποδοπατούν την αξιοπρέπειά μας και μας κόβουν την ανάσα για να μας δώσουν τη “δόση”. Τελευταία, συζητούν στις Βρυξέλλες και την απαγόρευση της μετανάστευσης των Ελλήνων στην Ευρώπη.
Τη θλιβερή εικόνα της πατρίδας μας συμπληρώνουν οι κλοπές, τα εγκλήματα, οι καταχρήσεις και διασπάσθιση του δημοσίου χρήματος. Περισσότερα χρήματα έχουν φύγει στις ξένες τράπεζες απ’ ό,τι είναι το δημόσιο χρέος μας. Πού βρήκαν οι φτωχοί Ελληνες τόσα δισεκατομμύρια; Πως τά ‘καμαν; Εχομε τη λίστα Λαγκάρντ, που έγινε “καραμέλα” προπαγάνδας και συζητήσεων, πως αν τα χρήματα της λίστας ήταν από παράνομο πλουτισμό θα τα “δήμευαν”. Ακόμα τίποτα.
Οταν η δημοκρατία ενός λαού είναι βαριά άρρωστη υπάρχει οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση. Είναι εύκολο τότε να επικρατήσουν ανώμαλες και επικίνδυνες καταστάσεις. Η χούντα του 1967 επικράτησε πανεύκολα. Ο απογοητευμένος λαός, σχεδόν στο σύνολό του, την αποδέχτηκε. Ηθελε την απαλλαγή από το άρρωστο πολιτικό σύστημα. Αυτή η Χούντα όμως έχει τη μεγάλη ευθύνη της τραγωδίας της Κύπρου, με συνέπειες που πληρώνει ο ελληνισμός με άγνωστο τον τερματισμό τους. Το ίδιο εύκολα γεννήθηκε και έδρασε η “17 Νοέμβρη” που τόσα κακά προξένησε στον τόπο μας. Το ίδιο εύκολα και η “Χρυσή Αυγή” του Ν. Μιχαλολιάκου, με τους τραμπουκισμούς, τις απειλές, τις ρατσιστικές συμπεριφορές και το φόνο του Παύλου Φύσσα, που ξύπνησε την άρρωστη δημοκρατία. Η ανάρρωση όμως της δημοκρατίας μας δεν μπορεί να γίνει με τη μεγιστοποίηση από τα ΜΜΕ της σημερινής ανωμαλίας ή άλλων ανωμαλιών. Τα ΜΜΕ είναι χειραγωγημένα στην πατρίδα μας, όπως τονίζει ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κ. Κασιμάτης, και δεν μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά. Πολλοί δημοσιογράφοι έχουν παρεκκλίνει της αποστολής τους.
Για ν’ αναρρώσει η δημοκρατία μας πρέπει ν’ αναρρώσομε πρώτα εμείς οι Ελληνες. Να αλλάξομε νοοτροπιά και πορεία. Να διδαχτούμε από τα σφάλματα του παρόντος και παρελθόντος. Δεν είναι λογικό να είμαστε τόσο ευμετάβολοι στις σκέψεις και πράξεις μας. Δεν μπορεί τη μια στιγμή να είμαστε οι ήρωες της δόξας και την άλλη οι περιφρονημένοι της ήττας. Η ανάρρωσή μας θ’ αρχίσει από τις εκλογές. Η ψήφος μας είναι η τιμή μας. Η ευθύνη και ελευθερία μας. Να τη δίδομε σε άξιους και τίμιους ανθρώπους, που μπορεί να μπαίνουν πλούσιοι ή φτωχοί στη Βουλή αλλά θα βγαίνουν χωρίς αλλαγές στα υπάρχοντά τους.
Αυτοί οι άνθρωποι θα θεσπίζουν νόμους που όλοι εμείς θα τηρούμε με σιδερένια πειθαρχία. Οι παραβάτες θα τιμωρούνται αυστηρά. Δεν είναι τιμή μας να είμαστε το παράδειγμα προς αποφυγή στο θέμα της πειθαρχίας. Γιατί οι Ελληνες της διασποράς προκόβουν και θριαμβεύουν; Πειθαρχούν στους νόμους και εργάζονται. Τα φυσικά, δε, και τα πνευματικά τους προσόντα τούς βοηθούν να κερδίζουν μάχες και θριάμβους. Το ίδιο μπορεί να γίνει και στην πατρίδα μας. Η εμπνευσμένη ηγεσία μας θα φράξει το δρόμο σε κάθε είδους παραβάσεις και εγκλήματα. Η δημοκρατία θα επιτρέπει τις πορείες και τα συλλαλητήρια αλλά θα πατάσσει “τις βόμβες μολότοφ, τους λοστούς και τα στειλάρια”. Θα επιτρέπει τις διαδηλώσεις στους δρόμους αλλά θα πατάσσει τους αποκλεισμούς, την τρομοκρατία και καταστροφή τραπεζών και εμπορικών καταστημάτων. Θα ελέγχει και θα πατάσσει καταχρήσεις δημοσίων υπαλλήλων, εργοληπτών και προμηθευτών του δημοσίου.
Αυτή τη δημοκρατία ονειρευόμαστε και χρειαζόμαστε σήμερα. Μόνο αυτή μπορεί να δώσει με πράξεις και όχι με λόγια, φως και ελπίδα στον βασανισμένο λαό μας. Γι’ αυτή τη δημοκρατία θα παλέψομε για να ζήσομε το ξημέρωμά της και να πάψομε να πονούμε και υποφέρομε. Να πάψει κι η Πατρίδα μας να είναι ο περίγελος του κόσμου.
Ας τρέξομε να προλάβομε. Φτερά και δύναμής μας αυτό το ιδανικό και το μεγάλο όνειρο. Κουράγιο στην κούρασή μας και νερό στη δίψα μας τα λόγια του Γρηγόριου Θεολόγου: “Κανένα μεγάλο γεγονός δεν κατορθώνεται χωρίς δοκιμασία και βάσανα”.
