Του π. Ηλία Βολονάκη

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά και υψώνει με λαμπρότητα τον Τίμιο Σταυρό. Είναι ημέρα χαράς και θριάμβου για την Ορθόδοξο Εκκλησία μας και για όλους τους πιστούς. Διότι ο Σταυρός δεσπόζει στον χώρο της Εκκλησίας από την ώρα που ο Κύριός μας, πάνω στην κορυφή του Γολγοθά, άφησε την τελευταία του πνοή, λέγοντας τα τελευταία του λόγιαφ: “Τετέλεσται”.

Εκεί, επί του Σταυρού ο Κύριός μας ενίκησε τον θάνατο με τον δικό του θάνατο, έχυσε το αίμα του για να πλύνει τις αμαρτίες ολόκληρου της ανθρωπότητος και να υπογράψει με το δικό του αίμα το αιώνιο συμβόλαιο φιλίας και αγάπης του ανθρώπου με τον Θεό.

Καταργήθηκε η κατάρα και δια του Τιμίου Σταυρού ήλθε η ευλογία στον κόσμο.

Από την ώρα που οι γονείς προσφέρουν το παιδί τους στην Εκκλησία και θέλουν να το βαπτίσουν, να του δώσουν τη δυνατότητα να πολιτογραφηθεί στο κράτος της βασιλείας του Θεού και να του δώσουν όνομα xριστιανικό, την xάριν και τη δυνατότηα της σωτηρίας, σφραγίψζει σταυροειδώς ο ιερεύς και μυρώνει το νεοβαπτιζόμενο παιδί. Το σταυρώνει στο μέτωπο, στ’ αυτιά, στα μάτια, στο στόμα, στα χέρια, στα πόδια, στο στήθος. Έτσι του χαρίζει την σφραγίδα της γνησιότητος του πολίτου της Βασιλείας των Ουρανών. Και όχι μόνο κρατά την ώρα του βαπτίσματος, αλλά και σ’όλες τις αγιαστικές πράξεις, η Εκκλησία μας χρησιμοποιεί το Σύμβολο του Τιμίου Σταυρού· για να αγιάζει τα ύδατα, για να τελεί τα μυστήρια. Γι’ αυτό κι εμείς, όσες φορές επιχειρούμε να επιτελέσουμε ένα έργο, κάνουμε πρώτα το Σταυρό μας. Γιατί ο Σταυρός είναι η πιο σύντομη προσευχή. Άφωνη μεν, αλλά γοερά προσευχή που φτάνει στο Θρόνο του Θεού.

Αλλά ο Τίμιος Σταυρός, βρίσκεται και στο Εθνικό μας σύμβολο, στην Ελληνική μας Σημαία. Κανένα έθνος δεν έχει αυτή την ευλογία που έχουμε εμείς. Είναι το πρώτο σύμβολο που έκανε ο Μ. Κωνσταντίνος, ύστερα από το όραμα που είδε και σχημάτισε το σημείο του Σταυρού με τα γράμματα “Εν τούτω νίκα”. Αυτή είναι η πρώτη Χριστιανική Σημαία. Και όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος ανέλαβε την εξουσία στα χέρια του εξέδωσε το γνωστό περί ανεξιθρησκείας διάταγμα των Μεδιολάνων, με το οποίο κατέστησε τον Χριστιανισμό επιτρεπόμενη θρησκεία.

Το 323 έρχεται η Αγία Ελένη με βασιλική συνοδεία στα Ιεροσόλυμα να αναζητήσει και να βρει τον Τίμιο Σταυρό. Και ανευρέθη ο Τίμιος Σταυρός και ανυψώθη σε περίοπτο θέση μέσα στο Ναό της Αναστάσεως, από τον Πατριάρχη Μακάριο στις 14 Σεπτεμβρίου του 335.

Τότε κλήρος και λαός έψαλαν ύμνους δοξολογίας στο Άγιο όνομα του Θεού, γιατί βρέθηκε το Σύμβολο της Νίκης και του θριάμβου της πίστεώς μας. Εις ανάμνησι αυτού του γεγονότος καθιερώθη η εορτή της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Κι έκτοτε πέρασαν χρόνια πολλά και το 626 όταν οι Πέρσαι εισέβαλαν στην Παλαιστίνη, μεταξύ των άλλων καταστροφών που προκάλεσαν, εσύλησαν τους Αγίους Τόπους και βεβήλωσαν τον Τίμιο Σταυρό παίρνοντάς τον μαζί τους. Ο Ηράκλειος ο αυτοκράτωρ εξεστράτευσε με τις ευχές της Εκκλησίας εναντίον των Περσών.

Νίκησε τους εχθρούς, πήρε τον Τίμιο Σταυρό και τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη. Κι εκεί έγινε λαμπρά υποδοχή και ο λαός μέσα στο Ναό των Βλαχερνών έψαλε τον νικητήριο παιάνα “Σώσον Κύριε, τον λαόν Σου”.

Ο Τίμιος Σταυρός είναι ιερό σύμβολο της πίστεώς μας, είναι το σύμβολο του θριάμβου, είναι το όπλο του Χριστιανού.

Αδελφοί μου ας μην ντρεπόμαστε να κάνουμε κανονικά το σημείο του Τιμίου Σταυρου. Ο Τίμιος Σταυρός είναι το σύμβολο της νίκης, το οποίο οι δαίμονες όταν το βλέπουν τρέμουν και φεύγουν ηττημένοι. Ας κάνουμε το Σημείο του Τιμίου Σταυρού και μη φοβόμαστε. Το μήνυμα του Σταυρού είναι μήνυμα ελπίδας.

Ο Κύριος περιμένει να ερεθίσουμε την σταυρωμένη αγάπη Του, με τους κτύπους και τους παλμούς της πίστεώς μας, για να σπεύσει να σηκώσει τον δικό μας σταυρό των θλίψεων, των δοκιμασιών σαν άλλος Κυρηναίος. Και αυτή είναι η ελπίδα μας, τελικά, η ελπίδα που μπορεί να μας κάνει να ξεπεράσουμε τα ανθρώπινα, τα καθημερινά, για να νικήσουμε και να καταξιώσουμε την ύπαρξή μας. Ας μην αφήσουμε να χαθεί η ελπίδα.

Η εκκλησία θέλει τον άνθρωπο χαρούμενο. Χαιρόμαστε όχι για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο, αλλά για να συναντήσουμε τον κόσμο. Συνάντηση με τον Θεό, τον συνάνθρωπο και τον κόσμο. Αυτό το απλό είναι συνάμα και επαναστατικό. Και η Εκκλησία υψώνουσα τον Τίμιο Σταυρό μάς καλεί σε μια επανάσταση γιατί γνωρίζει ότι καμιά επανάσταση στη ζωή μας δεν γίνεται χωρίς Ανάσταση.