Της Μαίρης Μονιάκη

Ο πρωταγωνιστής Ιωσήφ Μαρινάκης, μιλά στην «Π»

η ξεκαρδιστική κωμωδία των Γιώργου Βάλαρη και Στέλιου Παπαδόπουλου φιλοξενείται απόψε το βράδυ στις 9:30 στο κηποθέατρο «Ν. Καζαντζάκης». «Υπάρχει έρωτας μετά το γάμο; Σεξ... μετά δανείων και καρτών; Η ζήλια ή το ποδόσφαιρο σκοτώνουν τον έρωτα;», ερωτήματα τα οποία θα απαντηθούν στην παράσταση και οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις. Μια παράσταση που προσφέρει γέλιο, χαλάρωση και διασκέδαση. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ο Αλέξανδρος Σταύρου, ο Ιωσήφ Μαρινάκης, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου και η Μαριάννα Τουμουσάτου ενσαρκώνοντας χαρα- κτήρες καθημερινούς που όλοι έχουμε συναναστραφεί στην καθημερινότητα μας. Ο κρητικός ηθοποιός Ιωσήφ Μαρινάκης με ευγένεια και χαμόγελο μιλάει αποκλειστικά στην «Π» και αναφέρεται στο έργο και τον ρόλο του, χωρίς να παραλείπει να σχολιάσει και την επικαιρότητα.

Ερ: Γιατί αξίζει να την παρακολουθήσει ο κόσμος αυτή την παράσταση; Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος σ’ αυτήν;

Απ: Η παράσταση είναι μια καλογραμμένη, σύγχρονη και διαδραστική κωμωδία. Ο κόσμος που θα την παρακολουθήσει θα ξεχαστεί από τα προβλήματα της καθημερινό- τητας και θα διασκεδάσει. Η ιστορία της παράστασης πραγματεύεται τα διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν μεταξύ δυο φιλικών ζευγαριών, τεσσάρων δηλαδή φίλων, οι οποίοι όμως με την πάροδο του χρόνου αλλάζουν συνήθειες και συμπεριφορά. Εγώ υποδύομαι τον Θάνο, έναν δικηγόρο που μεγάλωσε και αυτός και η γυναίκα του σε μια φτωχογειτονιά. Με τα πολλά καταφέραμε να ξεφύγουμε από την μιζέρια και να ανέλθουμε στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Αυτό είχε ως συνέπεια να αλλάξουμε συνήθειες, τρόπο ζωής και να γίνουμε snob και υπεροπτικοί, ξεχνώντας ποιοι είμαστε και από πού. Καυτηριάζουμε μ’ αυτόν τον τρόπο το φαινόμενο του νεοπλουτισμού που κυριαρχεί αρκετά τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία. Αντίθετα το άλλο ζευγάρι παραμένει πιο ισορ- ροπημένο, αγνό και λαϊκό. Οι σχέσεις μας δοκιμάζονται και περνούν από διάφορα μονοπάτια. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο κόσμος ταυτίζεται με τους χαρακτήρες, ο καθένας που έρχεται δηλαδή να μας δει μοιράζεται ένα κοινό στοιχείο με τους χαρακτήρες της παράστασης. Αυτό συμβαίνει γιατί οι χαρακτήρες του έργου υπάρχουν ανάμεσα μας, είναι εμπνευσμένοι και προσαρμοσμένοι στην ελληνική πραγματικότητα. Οι θεατές λοιπόν βλέπουν υπό άλλη οπτική γωνία τα διάφορα χαρακτηριστικά τους και εμείς δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό ώστε ο κόσμος να φύγει ευχαριστημένος.

Ερ: Έχετε κοινά στοιχεία εσείς με τον «Θάνο»;

Απ: Θέλω να πιστεύω πως δεν έχω. Ελπίζω δηλαδή να μην έχω κοινά στοιχεία. Αυτό όμως που μου έχει συμβεί και μένα όπως και στον ήρωα που ενσαρκώνω είναι να ξεχνάω, να αμελώ κάποιες φορές τους ανθρώπους γύρω μου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποιοι είμαστε και από πού είμαστε. Πρέπει να νοιαζόμαστε για τον συνάνθρωπο, να στηρίζουμε και να βοηθάμε όσους μπορούμε. Δυστυχώς το πρόγραμμα και οι υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να το κάνω αυτό στον βαθμό που θέλω.

Ερ: Έχοντας δουλέψει και στην τηλεόραση και στο θέατρο, τι προτιμάτε περισσότερο;

Απ: Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Αγαπώ και τα δυο, και το θέατρο και την τηλεόραση. Το θέατρο σου χαρίζει την αμεσότητα και την οικειότητα με τον κόσμο. Πάνω στο σανίδι είμαστε γυμνοί. Συμβαίνουν απρόοπτα και εκεί δοκιμάζεις τις αντιδράσεις σου.

Η τηλεόραση είναι ένα μέσο που σε κάνει γνωστό σ’ ένα πιο ευρύ κοινό. Σε φέρνει κοντά σε ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν την δυνατότητα να παρακολουθούν συχνά θέατρο. Μπαίνεις στα σπίτια του κόσμου και αυτό είναι όμορφο.

Ερ: Μπορείτε να κάνετε μια πρόβλεψη για την αυριανή μέρα στο χώρο της τηλεόρασης;

Απ: Όλα τα πράγματα κάνουν κύκλους στην ζωή. Όλα πάνε και έρχονται και άλλοτε είναι ευνοϊκά και άλλοτε δεν είναι.

Παρατηρείται μια ανάκαμψη, ήδη έχουν αρχίσει να γυρίζονται ξανά ελληνικά σίριαλ και εγώ προσωπικά έχω δεχτεί κάποιες προτάσεις και τις συζητάω ακόμη. Κάποτε και τα τούρκικα θα κάνουν τον κύκλο τους και θα σταματήσουν να προβάλλονται. Πιστεύω όμως ότι αυτό που γινόταν παλαιότερα, να παίζονται 40 και 50 ελληνικά σίριαλ δεν θα ξαναγίνει. Ίσως αυτό να είναι και πιο σωστό. Το σύστημα μας ωθούσε όλους και τα πάντα στην υπερβολή. Αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί.

“Έχουμε το «ψώνιο» αυτό που κάνουμε

να έχει κάτι να πει”

Ερ: Σε μια περίοδο ύφεσης και κρίσης παρατηρείτε και στον χώρο της τέχνης πτώση στην ποιότητα;

Απ: Δεν θα το έλεγα. Εμείς οι ηθοποιοί έχουμε και ένα « ψώνιο» μέσα μας, θέλουμε αυτό που κάνουμε να έχει να πει κάτι στους θεατές να έχει να εκφράσει κάτι και να μην είναι ρηχό.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν ξεκινήσαμε αυτή τη δουλειά για να βγάλουμε πολλά λεφτά. Τώρα που οι δουλειές στην τηλεόραση είναι περιορισμένες και πολύ επιλεκτικές έχουμε την ευκαιρία στο θέατρο να κάνουμε περισσότερες και ποιοτικότερες δουλειές.