Κύριε Περιπατητή

Με το που μπαίνει το καλοκαίρι, εγκαθίσταται ένα βαρομετρικό χαμηλό πάνω από την Κύπρο (καμία σχέση με τα πετρέλαια, τις υπεράκτιες εταιρίες ή … το χαλούμι). Ταυτόχρονα, δημιουργείται ένα βαρομετρικό υψηλό στα Βαλκάνια. Το βαρομετρικό «υψηλό» θα το φανταστούμε σαν μια αέρια μάζα που στροβιλίζεται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού μας.

Το βαρομετρικό «χαμηλό» στροβιλίζει τις αέριες μάζες αντίστροφα προς τους δείκτες του ρολογιού μας. Ο συνδυασμός αυτός έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία εποχικών ανέμων, βορειοανατολικής συνιστώσης και πνέουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι τα γνωστά μας «μελτέμια». Η λέξη είναι τουρκική. Οι αρχαίοι (ημών πρόγονοι) ονόμαζαν τους ανέμους αυτούς «Ετησίες» . Όμως, δεν είναι και αμάρτημα να τα λέμε μελτέμια. Το γιατί, θα το δούμε. . . Τελικά, όσο ενοχλητικά και αν είναι τα μελτέμια με τα μποφόρ που κατεβάζουν και κάνουν δύσκολες και αραιές τις κολυμβητικές μας απολαύσεις, τόσο από την άλλη είναι και μια ευλογία. Γιατί… φανταστείτε οποία κόλαση πυρός θα μας έζωνε Ιούλιο, Αύγουστο, χωρίς το φυσικό και δωρεάν ανεμιστήρα, που λέγεται μελτέμι…

Θα αποτελούσε ένα ιδιαίτερο άρθρο, να ασχοληθούμε με τις λέξεις που μας έχουν κληροδοτήσει οι γείτονές μας, ύστερα από τόσα χρόνια παραμονής τους στη χώρα μας. Φανταστείτε ότι τόσο πολύ τους άρεσε το κλίμα και ο τόπος γενικά, που έμειναν σχεδόν τετρακόσια χρόνια. Ευτυχώς που στην Κρήτη έμειναν ίσως και λιγότερο από τα μισά. Είχαμε άλλους επισκέπτες, οι οποίοι είχαν κι εκείνοι –κατά προτεραιότητα- εκτιμήσει το νησί μας, …τους Ενετούς. Εκείνοι ήταν άνθρωποι με κουλτούρα, με πλούτο… χριστιανοί, τουλάχιστον… άλλο πράμα. Όμως, κι εκείνοι δεν ήταν καθόλου ευγενείς με τους κατοίκους της Κρήτης που δεν τους έκαναν ντεμενάδες (κι αυτή λέξη τουρκική)… Είχαν νταλγκά (κι άλλη λέξη) με τον τόπο. Τον αγάπησαν κι αυτοί. Και οι Ενετοί και οι Τούρκοι, γενικώς, αγάπησαν τη γη μας και –δυστυχώς- μας έκαμαν ό,τι κάνουμε όλοι μας σ’ αυτήν που αγαπούμε. . . Μάλιστα, οι Τούρκοι, αφού κατέλαβαν την Κρήτη, σε σύντομο διάστημα, κατασκήνωσαν γύρω από το Ηράκλειο. Την εποχή εκείνη το λέγανε Χάνδακα (λέξη αραβική. . . γιατί πέρασαν κι αυτοί από ‘δω!), λόγω της τάφρου που υπάρχει γύρω από τα περίφημα Ενετικά τείχη.

Άραξαν, λοιπόν, οι Τούρκοι γύρω από το Χάνδακα… κάτι σαν camping, όπως θα λέγαμε σήμερα. Ήθελαν πάση θυσία να μπούνε και μέσα στην πόλη, που τόσο πολύ ήθελαν να κρατήσουν οι Ενετοί. Το τουριστικό αυτό παιχνίδι κράτησε είκοσι χρόνια και τελικά, οι Ενετοί εξουθενωμένοι, τα βρήκαν στο τέλος με τους Τούρκους, φόρτωσαν στις γαλέρες τους ό,τι μπορούσαν και σάλπαραν για τη Βενετία. Αυτό το εικοσαετές φλέρτ το ονόμασαν «πολιορκία», όπως ήταν φυσικό. Λένε, μάλιστα, ότι ήταν το μακρύτερο –χρονικά- φλερτ στην ιστορία του …τουρισμού. Ρεκόρ να μαζεύουμε κι ας είναι και αρνητικά… Και σήμερα, δεν πάμε πίσω. Έχουμε το ρεκόρ στην ανεργία, ρεκόρ στο κατά κεφαλή Δημόσιο Χρέος, ρεκόρ στις κομπίνες, στην ανυπακοή, στις διαπλοκές και βάλε . . .

Για τη γλώσσα, που λέγαμε, πρέπει να αναθεωρήσουμε ορισμένα πράγματα. Έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη (απλός αν και αδόκιμος όρος) από όλες τις άλλες γλώσσες. Και τόσα άλλα κολακευτικά, που είναι και αληθινά. Όμως, πολλές φορές οι καταστάσεις επιβάλλουν να χρησιμοποιούμε κάποιες λέξεις «εισαγωγής», που όπως έχει συμβεί και με κάποιους μετανάστες, τελικά «ελληνοποιούνται».

Κύριε Περιπατητή, το άρθρο δεν έχει σκοπό ν’ ασχοληθεί με τη γλώσσα, σήμερα. Όμως, ακούγεται ότι οι Τουρκικές Αερογραμμές, μια δυναμικά εξελισσόμενη εταιρεία δεν αποκλείεται να αγοράσει την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ. Αυτό έχει ανησυχήσει πολλούς… του υπογράφοντος μη εξαιρουμένου. Μπορεί και να μη συμβεί κάτι τέτοιο… όμως μπορεί και να συμβεί. Και το ερώτημα είναι: Πώς θα λέγεται τότε η θρυλική ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ μας; Ο πάλαι ποτέ «εθνικός αερομεταφορέας» μας… που ήταν εθνικός, όσο μετέφερε τους ψηφοφόρους των κομμάτων που διέμεναν σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Και φυσικά το χρέος έμενε στην εταιρεία. Τα κόμματα θα πλήρωναν; Εμείς όλοι τα πληρώναμε. . . Ευτυχώς που απαλλαχτήκαμε από τον «εθνικό αερομεταφορέα» μας και γλυτώσαμε –τουλάχιστο σ’ αυτόν τον τομέα- από τις επιζήμιες κρατικές παρεμβάσεις.

Το ίδιο παιχνίδι παίχτηκε και με την ΕΡΤ, όπου με νομιμότατο τρόπο υπήρχαν εργαζόμενοι εκεί με υπέρογκες αμοιβές. Ακόμα και οι απλοί φιλότιμοι και εργατικοί δημοσιογράφοι με τους «κανονικούς» μισθούς, ήταν τόσοι πολλοί, που αν τους συρρικνώναμε αριθμητικά, σε αυτούς που θα έμεναν θα αντιστοιχούσαν υπέρογκες αμοιβές. Ακου … 2.650 εργαζόμενοι για ένα «κρατικό φορέα», που στο σύνολό του είχε ακροαματικότητα κατώτερη από εκείνη ενός μέσου ιδιωτικού καναλιού!!! Και ως δια μαγείας, ξύπνησαν κάποιοι ένα πρωινό και λίγο – πολύ πήγαν να μας δείξουν ότι η ζωή δεν έχει κανένα νόημα δίχως την ΕΡΤ!!!

Κάποιοι δεν είχαν αντίρρηση με το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά τα είχαν με τον τρόπο που έκλεισε. Δεν μας είπαν όμως ΠΩΣ έπρεπε να γίνει… με δόσεις; Όταν κάποτε –έστω και αργά- εντοπίζεται μια παράβαση, μια παρατυπία, μια παραβατική πράξη, το κράτος έχει υποχρέωση να επέμβει αμέσως και αποφασιστικά. Κάποιοι, μάλιστα, βιάστηκαν και αφαίρεσαν από το «αποφασιστικά» την πρόθεση «από-»!!! Όλες οι άλλες θέσεις για τον τρόπο που έκλεισε το κρατικό κανάλι είναι προφάσεις. Το λάθος είναι ότι πάμε για επανίδρυση του κρατικού καναλιού. Τότε, τι κάναμε; Να φύγουν οι δικοί σας και να έρθουν οι δικοί μας; Είπαμε ότι ολόκληρη Αμερική δεν έχει κρατικό κανάλι. Με την επανίδρυση, ξαναρχίζουμε το ίδιο παιχνίδι, από την αρχή. Γιατί όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν κρατικό κανάλι . . . λένε! Ναι, αλλά εκείνοι ξέρουν να το ελέγχουν σωστά και αντικειμενικά. Εμείς, ας περιμέναμε να μάθουμε να διοικούμε και να διαχειριζόμαστε (γιατί απεδείχθη ότι δεν μπορούμε ή/και δεν θέλουμε) και όταν θα έχουμε την οικονομική πολυτέλεια, ας το επανιδρύσουμε… Κατόπιν τούτου, ας μην παραπονιόμαστε στο μέλλον αν η… ΝΕΡΙΤ υποπέσει (θηλυκού γένους ούσα) στα ίδια αμαρτήματα!!!

Αυτά τα αμαρτήματα δεν μας αφήνουν ν’ αγιάσουμε! Σχετικά με την νέα ονομασία της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ… και εφ’ όσον θα αγοραστεί από την Τουρκική εταιρεία, υπάρχει δυνητικά και μια ευνοϊκή περίπτωση. Ας μην ξεχνούμε και την έκβαση της κατάκτησης της Ελλάδας από τους Ρωμαίους. Γι’ αυτήν, ο Οράτιος θα πει: «Η Ρώμη κατέκτησε την Ελλάδα δια των όπλων και η Ελλάδα τη Ρώμη δια του πνεύματός της». Αντίστοιχα, λοιπόν, μπορεί με την αγορά της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ να μετονομαστεί σε ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ολόκληρη η Τουρκική εταιρεία!!! Κάτι θα είναι και αυτό. Εμείς πάντως, στην περίπτωση της ταπεινωτικής προσάρτησης, έχουμε για καταφυγή την Ελληνική (και ιδιαίτερα Κρητική) AEGEAN. Μ’ αυτή θα ταξιδεύουμε . . . ώσπου να αγοραστεί και εκείνη. Ελεύθερη αγορά δεν έχουμε; Κι αν –λέμε, τώρα- τα πράγματα εξελιχθούν και αντί της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ οι φίλοι μας οι Τούρκοι αγοράσουν την AEGEAN, θα παραμένουμε υπερήφανοι και δεν χάσαμε την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ … μένοντας με τον «εθνικό μας αερομεταφορέα»… στο χέρι . . . Άκου «εθνικός αερομεταφορέας» … όρος πομφολυγώδης, αόριστος και ομιχλώδης. . .

Φαίνεται, όμως, ότι η Τουρκική «εισβολή» δεν σταματά στην εξαγορά της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ. Ο τουρκικός τύπος διατυμπανίζει μια άλλη στρατιωτική «επιτυχία»! Ο Τούρκος (νεοπροαχθείς) Ταξίαρχος Χακάν Εσέρ, διορίστηκε από την χώρα του Διοικητής της Πολυεθνικής Ταξιαρχίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης SEEBRIG που έχει έδρα στον Τύρναβο, κοντά στη Λάρισα. Καθήκοντα θα αναλάβει τον Σεπτέμβριο, διαδεχόμενος τον Σκοπιανό Ταξίαρχο. Πρόκειται για προγραμματισμένη εναλλαγή διοικήσεων του πολυεθνικού επιτελείου που γίνεται ανά 3 χρόνια και καταλαμβάνεται από αξιωματικό με βαθμό ταξιάρχου. Πριν από τον Σκοπιανο - που ανέλαβε το 2011 - διοικητής ήταν Αλβανός (2009-2011), πιο πριν Ρουμανος, (2007-2009), νωρίτερα Βούλγαρος (2005-2007), πιο πριν Ιταλός (2003-2005) και προηγουμένως ο Ελληνας Ταξίαρχος Ανδρέας Κουζέλης (2001-2003) κ.ο.κ. Είναι αυτονόητο, ότι οι επαγγελματίες στρατιωτικοί προσπαθούν να θέσουν το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις. Αντίθετα, η τουρκική πλευρά μεγιστοποιεί το γεγονός, ενώ η ελληνική προσπαθεί να το υποβαθμίσει.

Κύριε Περιπατητή, λίγο με την πιθανή εξαγορά της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ, λίγο με την Τουρκική αρχηγία της πολυεθνικής Ταξιαρχίας στη Λάρισα (Τύρναβο), λίγο με κάτι αγορές ακινήτων κ.λπ. βλέπω ότι οι γείτονές μας όλο και κάποια επιτυχία σημειώνουν. Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η Τουρκία έχει κάμει άλματα στον οικονομικό τομέα και όχι μόνο, τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό, προτείνω, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός αποσυρθεί ή μείνει άνεργος, να τον προσλάβουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ως μάνατζερ, στην Ελλάδα. Να δείτε ότι θα πάμε προς το καλύτερο (γιατί χειρότερα δεν γίνεται, απ’ ό,τι είμαστε τώρα!). Ξέρω… μπορεί να γελάτε, όμως το ίδιο έπραξε και η Ρωσία, που βιάστηκε να προσλάβει το Γερμανό, πρώην καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ, μόλις έχασε τις εκλογές από την Άνγκελα Μέρκελ. Σήμερα εργάζεται για τη ρωσική ενεργειακή εταιρεία πετρελαιοειδών Γκάζπρομ.

Πού θα πάει; ; ; Δεν θα αρχίσουμε και ‘μεις να παράγουμε πετρέλαιο; Κάποια θεσούλα για τον Νταγίπ θα βρεθεί!!!

Σας ευχαριστώ

Μ.Γ.Τ.