Του Δημήτρη Χ. Σάββα

16 του Ιούλη, παραμονή της Αγίας Μαρίνας. Μιας Αγίας που τιμά η εκκλησία μας, αφού η πορεία της υπήρξε μοναδική και υποδειγματική. Ανεξάρτητα αν κάποια προσκυνήματά της και αναφέρομαι στους κατοίκους συγκεκριμένων περιοχών, υποβαθμίζουν το θρησκευτικό συναίσθημα, δίνοντας προτεραιότητα στο εμπορικό κομμάτι του εορτασμού. Δε λέω διάγουμε μέρες κρίσης αλλά χρειάζεται λίγη λεπτότητα και περισσότερος σεβασμός στους τιμώμενους Αγίου μας! Η τσίκνα από τις τόσες ψησταριές, οι κανελάδες, το άφθονο καπρικό, οι τοοόσοι δήθεν “κατατρεγμένοι” συνάνθρωποί μας που ζητάνε ενοχλητικά την βοήθειά μας, (αυτό τελευταία έχει γίνει μάστιγα σε κάθε εκκλησιαστικό χώρο), και φυσικά οι κάθε λογής μικροπωλητές, καθιστούν όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία την ενίσχυση και παρουσία της Δημοτικής Αστυνομίας και όχι τη διάλυσή της και τη διαθεσιμότητα των συναδέλφων μας, κύριε υπουργέ!
Παρθενομάρτυς λοιπόν η Αγία Μαρίνα η οποία σε ηλικία 15 χρόνων προσήχθη ενώπιον του ηγεμόνος Ολυμβρίου “ερασθέντος αυτήν και εις γυναίκα έχειν σπουδάσαντος”.
Οι υποσχέσεις και οι απειλές του ηγεμόνα δεν μπόρεσαν να μεταπείσουν την δεκαπεντάχρονη που βασανίστηκε μήπως και αλλάξει γνώμη. Αυτή όμως με βαθιά πίστη και προσευχή αφιερώθηκε στον Χριστό. Τα ιερά λείψανά της μετεκομίσθηκαν στην Κωνσταντινούπολη.
Η Αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτιδα των παιδιών και ειδικότερα των αρρώστων και των καχεκτικών. Οι μητέρες των Αθηνών προκειμένου να θεραπευτούν τα καχεκτικά τους παιδιά τα πήγαιναν την ημέρα της εορτής στον ιερό Ναό της Αγίας, στο Θησείο.
Αυτή τη μέρα λοιπόν επέλεξαν προκειμένου να ξεκινήσουν, επίσημα πλέον, τη νέα τους σταδιοδρομία, οι νέοι γιατροί της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, παραλαμβάνοντας τα πτυχία τους στο πλαίσιο της καθιερωμένης θερινής ορκωμοσίας της σχολής. Μια τελετή, όπως αρμόζει, που πραγματοποιήθηκε στο αίθριο αμφιθέατρο της Ιατρικής Σχολής, κάτω από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου.
Μια τελετή, την οποία κόσμησε εκτός των άλλων και η ομιλία του προέδρου των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης Στέφανου Τραχανά, ο οποίος τόνισε τις δυσκολίες της υφιστάμενης κατάστασης αλλά και την ανάγκη για σωστά καταρτισμένους λειτουργούς. Ο ομιλητής αναφέρθηκε επίσης στην ποιότητα των σπουδών που παρέχει η Ιατρική Σχολή αλλά και στις δυνατότητες των νέων υπηρετών του όρκου του Ιπποκράτη! Ένας πραγματικά βαρύς και ασήκωτος όρκος, ένας όρκος που εμπεριέχει ή τουλάχιστον θα πρέπει να εμπεριέχει γνώση, κατάρτιση, ανιδιοτέλεια και ανθρωπιά.
Πιστεύουμε ότι οι νέοι γιατροί θα πράξουν στο ακέραιο όλα αυτά.
Θα τα πράξουν όσο και αν τους πικράνει η πολιτεία, ακόμα και αν συνεχίσει να τους απογοητεύει. Μια πολιτεία που συνεχίζει ν’ απαξιώνει την παιδεία και τη γνώση, που απομακρύνει τους νέους επιστήμονες απ’ αυτή τη χώρα.
Το δικό τους μήνυμα στη διάρκεια της τελετής, έδωσαν απόφοιτοι της Ιατρικής σχολής που ανάρτησαν πανό:
“Οι νέοι γιατροί θα μείνουνε στη χώρα οι μέρες τους αντίστροφα μετράνε από τώρα”.
Μακάρι να έβρισκαν ανταπόκριση όλα αυτά, μακάρι τους άρχοντές μας και τους ειδικούς να τους άγγιζαν...
Θα μου πείτε όμως τι ζητάω, τι ψάχνω να βρω.
Δεν έχω τίποτα με τον κύριο Χρήστο Παπουτσή όπως και με τόσους “Παπουτσήδες” που καταλαμβάνουν κύριε πρωθυπουργέ θέσεις που θα μπορούσαν σήμερα να κατέχουν ανθρωποι νέοι, μορφωμένοι, με διδακτορικό, με πτυχιακές σπουδές, άνθρωποι που ψάχνουν και πρέπει να βρουν εργασία και όχι διάφοροι πολιτευτές ή άλλοι που απέτυχαν να εκλεγούν στο ελληνικό κοινοβούλιοι και πρέπει να τους βολέψει η πολιτεία. Γιατί; Γιατί κύριε πρωθυπουργέ; Γιατί στην προκειμένη περίπτωση που ο κύριος Παπουτσής διορίστηκε (τον διορίσατε) εκπρόσωπο της χώρας μας στην Παγκόσμια Τράπεζα, γιατί η ελληνική πολιτεία δεν έκανε ένα διαγωνισμό να δει ποιος πραγματικά άξιζε γι’ αυτή τη θέση;
Δικαιολογημένα το πανό των νέων γιατρών δείχνει το δρόμο της ξενιτιάς. Όμως τέτοια φαινόμενα τύπου Χρήστου Παπουτσή και άλλων(!), αξιότιμοι κύριοι, θα οδηγήσουν τα νέα ταλαντούχα παιδιά μας στο να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς, μια ώρα αρχύτερα. Έτσι απογοητευμένα και πικραμένα, νιώθοντας απροστάτευτα από τη χώρα τους, την πατρίδα τους στην οποία γεννήθηκε η Δημοκρατία τότε... Σήμερα όμως υπάρχουν οι πολιτικές σκοπιμότητες, τα κομματικά συμφέροντα, οι επιλογές με βάση την ισορροπία της συγκυβέρνησης, η αδυναμία των πολιτικών μας που μας οδηγεί στο χάος.
Ίσως! Η κίνηση αυτή του διορισμού του πρώην Επιτρόπου μας (με ικανοποιητικό φαντάζομαι μισθό, χωρίς περικοπές) να σταθεροποιεί τις διαφορές (όχι συνιστώσες) μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Κι ένα σταθεροποιημένο ΠΑΣΟΚ σημαίνει και μια σταθεροποιημένη κυβέρνηση. Ίσως λέω...
Ο διορισμός Παπουτσή και όχι μόνο, ενισχύουν την άποψη ότι τη χώρα τη διέπει η αρχή της γελοιότητας, της έλλειψης σοβαρότητας. Μέρα με τη μέρα η χώρα μας βυθίζεται παρόλα αυτά όμως οι πολιτικοί μας συνεχίζουν τους εσφαλμένους χειρισμούς. Κι εμείς απαθείς ως συνήθως με βάρκα την ελπίδα περιμένουμε...
Τι περιμένουν όμως... από αυτούς όλους που μας έφεραν σ’ αυτή τη θέση, να μας σώσουν;
Είθε λοιπόν η χάρη της Αγίας Μαρίνας να δώσει φώτιση στους κυβερνώντες μας, να σκύψουν πάνω από τα νέα παιδιά, τους νέους επιστήμονες, να τα φροντίσουν, να τους δώσουν ελπίδα, να παραμείνουν στον τόπο τους.
Είθιε επίσης η Αγία Μαρίνα να τους φωτίσει να εξιοποιήσουν και να εμπιστευτούν τους νέους μας.
Είθε τέλος η χάρη της να φωτίζει τους κάθε λογής Παπουτσήδες να κάτσουν επιτέλους σε μια άκρη, αφήνοντας πεδίο ελεύθερο σε νέους ανθρώπους.
Αρκετά ταλαιπώρησαν και συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τούτο τον τόπο με την παρουσία τους.