Ιδιαίτερα ζοφερό αν δεν κινητοποιηθεί η πανεπιστημιακή κοινότητα για να ανατρέψει την καταστροφική του πορεία, θα είναι το μέλλον του Πανεπιστημίου Κρήτης σύμφωνα με την επιστολή του καθηγητή Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Ανδρέα Πλαϊτάκη προς τον πρύτανη Ευριπίδη Στεφάνου. Η επιστολή σχετίζεται και με την αποχώρηση μεγάλου αριθμού καθηγητών ιατρικής από το πανεπιστήμιο λόγω συνταξιοδότησης. Οπως έχει γράψει η “Π” φιλοξενώνας και τις απόψεις πολλών πανεπιστημιακών καθηγητών, το πρόβλημα θα πάρει δραματικές διαστάσεις αν δεν αντικαθίστανται οι γιατροί που αποχωρούν ή συνταξιοδοτούνται. Στην επιστολή του κ. Πλαϊτάκη προς τον πρύτανη μεταξύ άλλων τονίζεται:
“Παρόλο που σύμφωνα με τις αξιολογήσεις εξωτερικών κριτών το Πανεπιστήμιό μας έχει αριστεύσει σε αρκετούς τομείς, η πολιτεία δεν έχει εκπληρώει τις υποχρεώσεις της όπως αυτές απορρέουν από τον μηχανισμό αξιολόγησης των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων σύμφωνα με τον οποίο Πανεπιστήμια που διακρίνονται ενισχύονται με πολλαπλούς τρόπους για να διατηρήσουν και βελτιώσουν περαιτέρω την διεθνή τους θέση καθώς και την προσφορά τους στην κοινωνία και την χώρα.
Αντ αυτού, όπως γνωρίζετε, κατά την τελευταία τριετία δεν έχει υπάρξει κανένας διορισμός νέων καθηγητών ούτε προκύρηξη νέων θέσεων μελών ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιό μας. Έτσι δεν έχουν αναπλρωθεί κενά που έχουν δημιουργηθεί τα χρόνια αυτά. Δεν χρειάζεται να υπενθυμήσω ότι ένα Πανεπιστήμιο που δεν ανανεώνεται με νέο αίμα βαθμιαία εξαφανίζεται από τον δεθνή χάρτη της επιστήμης. Φοβάμαι ότι η διαφαινόμενη συρρίκνωση των διεθνώς διακεκριμένων ανώτατων πνευματικών ιδρυμάτων μας, θα οδηγήσει στην οριστική απώλεια των κατακτήσεων στον χώρο της επιστήμης που έχει πετύχει η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι ευρέως γνωστό ότι μία χώρα που δεν επενδύει στην επιστήμη και στην τεχνολογία δεν θα έχει κανένα μέλλον στον αιώνα που διανύομε” και κατέληξε:
“Πιστεύω ότι θα πρέπει η πνευματική ηγεσία του τόπου, η ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά και η κοινωνία σαν σύνολο να αναζητήσει τρόπους για να αποτραπεί η καταστροφική αυτή πορεία. Χρειάζονται άμεσες δράσεις για να μην χαθούν οριστικά μακροχρόνιες προσπάθειες και θυσίες που τελικά τελεσφόρησαν και έδωσαν στο Πανεπστήμιό μας την διεθνή του αίγλη”.