Του Γιάννη Πλουμάκη*
α) Αραγε, εξέλιπε η Χριστιανική Πίστη;
β) Αραγε, μας ξέχασε ο Θεός και οι Αγιοι;
γ) Αραγε, μήπως τους ξεχάσαμε εμείς;
1. Ζούμε αγαπητοί μου αναγνώστες σε μια εποχή που η Επιστήμη και η τεχνολογία λέγεται ότι έχει κάνει θαύματα!
Μπορεί, πράγματι, να έχει κάνει θαύματα.
Αυτό όμως που είναι βεβαιωμένο σήμερα σε πολλές χώρες του κόσμου και πιο πολύ στην πατρίδα μας είναι πως όποιον άνθρωπο ρωτήσεις, όποιο μέσο ενημέρωσης διαβάσεις ή ακούσεις, μία είναι η επωδός!
Τι θα γίνουμε; Πώς θα επιβιώσουμε; Τι θα γίνει αύριο;
Προβληματισμός, κατάθλιψη και ανασφάλεια!
Γιατί άραγε προέκυψε αυτό;
Δεν θέλω να κάνω τον θρησκόληπτο, την άποψή μου απλώς καταθέτω, για να προβληματίσω και σένα να σκεφθείς, εν όψει και των εορτών, αυτό τον μήνα, της Αγ. Μαρίνας, Παρασκευής, Παντελεήμονα κ.λπ.
Θεωρώ ότι κάτι είναι κι’ αυτό, στις δύσκολες μέρες που περνούμε!
2. Σπεύδω όμως να σου πω με βεβαιότητα ότι αν συνεχίσουμε να πράττουμε όσα κάναμε μέχρι τώρα, το αύριο δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά το σήμερα που ετοιμάσαμε χθες!
Γίναμε, δυστυχώς, όλοι μας υλιστές!
3. Πρώτος μας εχθρός όμως, είναι ο εαυτός μας!
Σήμερα, όλοι μας ασχολούμαστε μόνο με τα υλικά αγαθά. ΄Οχι με την ψυχή μας!
Δεν έχουμε υπομονή. Όμως, με την υπομονή και τη δουλειά, γίνεται το φύλλο της μουριάς μετάξι!
Η νευρικότητά μας, λόγω των οικονομικών προβλημάτων στη χώρα μας, απομακρύνει τη σκέψη μας από το Θεό!
Ο κόσμος όμως είναι έργο του Θεού! Η φθορά του κόσμου, δυστυχώς, είναι έργο της αμαρτίας!
Ετσι, βλέπουμε σήμερα το φαινόμενο οι Εκκλησίες, που είναι πάντα ΑΝΟΙΧΤΕΣ, να είναι σχεδόν πάντοτε άδειες, και οι φυλακές, που είναι πάντα ΚΛΕΙΣΤΕΣ, να είναι πάντοτε γεμάτες!
Ο Θεός μόνο μπορεί να ησυχάσει την καταιγίδα γύρω σου, αλλά, ως εύσπλαχνος που είναι, προσπαθεί πιο συχνά να ησυχάζει την καταιγίδα μέσα σου!
4. ΄Ολοι μας γνωρίζουμε καλά ότι δεν υπάρχει καμιά αμαρτία που να μη συγχωρείται με την μετάνοια, όπως διδάσκει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, και πως, όταν ο Θεός βάζει εμπόδια στο δρόμο μας, το κάνει για να μας πάει εκεί που πρέπει!
Δεν μας ξέχασε λοιπόν αγαπητοί μου άγνωστες ο Θεός. Εμείς τον ξεχάσαμε!
Δεν μας ξέχασαν οι ΄Αγιοι. Δίπλα μας είναι και το δείχνουν με τα πολλά θαύματά των!
Ποτέ λοιπόν δεν είναι αργά να συνέλθουμε. Να θυμάσαι ότι ο καιρός είναι γιατρός!
Ας τα βάλουμε όμως στη σειρά:
1. Ξεχάσαμε ότι το καλύτερο φάρμακο της στενοχώριας, της αγωνίας και της ανασφάλειας, που μας κατέχει σήμερα, είναι μόνο η προσευχή!
Όπως ο περίπατος ασκεί το σώμα, έτσι και η προσευχή ασκεί την ψυχή!
Ο ΄Αγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός δίδαξε ότι η δύναμη της προσευχής είναι ασύγκριτα μεγάλη!
Ο Ιερός Χρυσόστομος ότι τίποτε δεν είναι δυνατότερο της προσευχής, ούτε καν ισάξιό της!
΄Οποιος κρατά στα χέρια του το ραβδί της προσευχής, δεν πρόκειται να σκοντάψει. Αλλά, και αν σκοντάψει δεν θα πέσει εντελώς(!), όπως σημειώνουν και οι εκδόσεις «Φωτοδότες».
α) Η προσευχή αγαπητοί αναγνώστες, είναι εκείνη που μας ενώνει με τον Θεό, συντελεί στην πρόοδο της αρετής, διαλύει τα αμαρτήματα, απομακρύνει τις συμφορές, παρηγορεί τον άνθρωπο!
β) Δεν είναι μέσο για ν’ απαιτήσουμε αυτά που θέλουμε, αλλά είναι ένας τρόπος, για να γίνουμε αυτό που ο Θεός θέλει να γίνουμε! Τα μάτια του ανθρώπου, βλέπουν το Θεό, μόνο μέσα από τα δάκρυα, όπως είπε ο Γκαίτε!
γ) Είναι το κλειδί του ουρανού! Ανεβαίνει η σκέψη του ανθρώπου και κατεβαίνει το έλεος του Θεού, όπως δίδαξε και ο Αγιος Αυγουστίνος!
δ) Γι’ αυτό σπεύδω να σου πω ότι ο χρόνος που ξοδεύεται στην προσευχή είναι ο πιο πολύτιμος της ζωής μας!!
ε) Κλείσε λοιπόν, αδελφέ μου, μέσα στην ψυχή σου την προσευχή, και αυτή σαν άλλη μάννα, θα σου γεννήσει όλες τι άλλες αρετές, όπως αναφέρει και ο ΄Αγιος Ισαάκ ο Σύρος!
΄Οπου σπέρνονται όνειρα με προσευχές, εκεί φυτρώνουν πραγματικότητες ονειρεμένες!
2. Η αληθινή προσευχή, καλοί μου ναγνώστες, όταν γίνεται με την καρδιά και όχι με τη γλώσσα, οδηγεί τον άνθρωπο στην ΠΙΣΤΗ!
Καθετί που μεταβάλλει την βιολογική μας λειτουργία, ονομάζεται φάρμακο.
Με αυτόν τον ορισμό και η πίστη είναι φάρμακο, όπως γράφει και ο καθηγητής της φαρμακολογίας Δ. Βαρώνος.
ΕΠΟΜΕΝΩΣ, όταν θεραπεύουμε την ψυχή μας, το σώμα μας δεν έχει ανάγκη από φάρμακα!
Η θρησκευτική πίστη αγαπητοί μου είναι η δύναμη της ψυχής, όπως δίδαξε ο Τολστόι.
Η πίστη είναι σαν το καρφί! ΄Οσο το κτυπάς, τόσο μπαίνει βαθύτερα!
Ο Χέρμπερτ Μπέσον, καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Χάρβαντ ΗΠΑ, δίδασκε σε καθημερινή βάση, ότι για να προστατεύσουμε την υγεία μας, η δύναμη της Χριστιανικής Πίστης είναι ίσως το σημαντικότερο όπλο που διαθέτουμε!
Η πίστη είναι η μεγαλύτερη δύναμη την οποία μπορεί ν’ αποκτήσει ο άνθρωπος, ώστε ν’ αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής, γιατί η πίστη α) γεννά αγωνιστική διάθεση, β) ξεπερνά κάθε εμπόδιο και δυσκολία, γ) αναπτερώνει το ηθικό, δ) δεν σβήνει ποτέ την ελπίδα!, ε) προσελκύει τη Χάρη του Θεού και στ) είναι η μόνη ικανή να γλυκάνει τον πόνο, να νικήσει τη λύπη και να εγκαταστήσει την ηρεμία και τη γαλήνη στην ψυχή μας!
΄Ολοι ξέρουμε ότι η σταγόνα τρυπά την πέτρα, όχι με τη δύναμή της, αλλά με την επιμονή της, όπως δίδαξε ο Οβίδιος.
Οι ΄Αγιοι με την πίστη των κατανίκησαν ολόκληρα βασίλεια.
Ζωή χωρίς πίστη είναι του ζώου η ζωή! έλεγε ο Τολστόι.
3. Βλέπουμε λοιπόν από τα παραπάνω, απόλυτα, η προσευχή η υπομονή και η πίστη, ποτέ τους δεν δοκίμασαν απογοήτευση, όπως σημειώνει και ο Νεύτων!
4. Εμείς απομακρυνθήκαμε πρόσκαιρα από το σωστό δρόμο!
α) Ξεχάσαμε τον Χριστό! Για να θεμελιώσει όμως Εκείνος την Εκκλησία, έχυσε το αίμα του πάνω στο Σταυρό!
β) Απομακρυνθήκαμε από τους Αγίους, και έφτασαν σήμερα, όπως γράφει και ο Φρανκ Πίτμαν, οι άνθρωποι να πετούν με ευκολία τα πάντα: Πλαστικά ποτήρια, γονείς, συζύγους, παιδιά, σαν να πρόκειται για αντικείμενα μιας χρήσεως!
γ) Ποτέ αγαπητοί μου αναγνώστες οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήταν τόσο ΚΟΝΤΑ η μία με την άλλη και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο ΜΑΚΡΙΑ η μια από την άλλη, όσο είναι δυστυχώς σήμερα!
Λέγε λοιπόν αδελφέ μου, σε κάθε ευκαιρία τον καλό σου λόγο. Τα ίδια κάνω και γω τώρα. Ο καλός λόγος είναι σαν τον καλό σπόρο. ΄Επιασε; ΄Εθρεψε πολλούς. Δεν έπιασε; Δεν εζημίωσε κανένα!
Η Χριστιανική θρησκεία είναι το μέσο που συγκρατεί κάθε κοινωνία και το θεμέλιο που τη στηρίζει, όπως λέει και ο Πλούταρχος!
Στο Ολυμπιακό Στάδιο των πνευματικών αγώνων δεν υπάρχουν κερκίδες! Μόνο στίβος υπάρχει γι’ αγωνιστές! Τέτοιοι αγωνιστές πρέπει να προσπαθήσουμε να γίνουμε κι εμείς.
΄Αλλωστε, στη δοκιμασία μετριέται η δύναμή μας!
Κατά τον Ι. τον Χρυσόστομο, αληθινά γενναίος είναι αυτός που δεν απελπίζεται ποτέ!
α)Η Χάρις της Θαυματουργού Αγίας Μαρίνας της οποίας σε ηλικία 16 ετών, δηλαδή στις 17-7-286 έτους, ο έπαρχος Ολύβριος κατακρεούργησε το σώμα της και έκτοτε πηγάζουν στο κόσμο των ιαμάτων της τα χαρίσματα.
β)Της Αγίας Παρασκευής, που ο βασιλιάς Ταράσιος, ξίφει την κεφαλήν αυτής, απέτεμε, και
γ)Του Αγίου ιαματικού Παντελεήμονα, που την ίδια τύχη είχε, να βοηθούν όλο τον κόσμο και μας!
Ευλογημένοι να είναι εκείνοι, που μπορούν να δίνουν, χωρίς να θυμούνται και να παίρνουν χωρίς να ξεχνούν!
* Ο Γιάννης Ε. Πλουμάκης είναι Δικηγόρος Αθηνών
