Του Γεωργίου Δημ. Φλουρή συντ/χου δασκάλου

Φεγγάρι μου, λαμπρότατο ζηλεύει σου η καρδιά μου

γιατί θωρείς την αγαπώ κι εμένα είναι μακριά μου.

Συνηθίζεται κάθε καλοκαίρι οι ασχολούμενοι με τα μουσικά πράγματα του τόπου, τραγουδιστές , συνθέτες και παραγωγοί να δημιουργούν συναυλιακές συγκεντρώσεις και να εκτελούν τραγούδια δικά τους ή και άλλων σε πλατείες και γήπεδα.

Με ένα προσιτό εισιτήριο οι νέοι της εποχής και όχι μόνο, κατακλύζουν τους χώρους των εκδηλώσεων να ακούσουν τραγούδια που ίσως έχουν ξεχαστεί ή και πολλά άλλα που ακουόμενα ευχαριστούν και νου και καρδία. Και εις μεν τις συναυλίες των πόλεων τον πρώτο λόγο είχαν οι νέοι, αλλά και σήμερα που αν και οι περισσότεροι είναι άνεργοι, θα βρουν τον τρόπο να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο εισιτήριο για να ακούσουν τα τραγούδια, μα κυρίως για να θαυμάσουν από κοντά τα μουσικά τους ινδάλματα. Κάποτε, στον καιρό της ευφορίας, τα πολιτιστικά προγράμματα των Δήμων επιδοτούνταν και είχαν την δυνατότητα οι Δήμοι να καλούν τραγουδιστές και ηθοποιούς να παρουσιάζουν τις δημιουργίες τους με ελευθέρα είσοδο για το κοινό.

Τώρα αυτά έχουν ελαττωθεί, χωρίς να έχουν εκλείψει παντελώς

Πριν δύο χρόνια δημιουργήθηκε στην πόλη μας ένα μουσικό σχήμα με τίτλο «Σύνολον Νυκτών και Τοξοτών Οργάνων» (επειδή τα όργανα παίζονται με δοξάρι και πένα) υπό την καθοδήγηση και μουσική διεύθυνση του καθηγητή Μουσικής κ. Μιχάλη Μαρακομιχελάκη.

Παρευρέθηκα προσφάτως, όπως και πολύς κόσμος άλλωστε, στα εγκαίνια της αίθουσας στην όχθη του Αλμυρού ποταμού (πράγματι ένα πολύ όμορφο τοπίο) που αφιλοκερδώς παραχώρησε ο Δήμος Μαλεβιζίου στο σχήμα για να κάνει τις πρόβες του και πληροφορήθηκα το πρόγραμμα των συναυλιών του καλοκαιριού που έχει τίτλο «Ας μιλήσομε….. για το Φεγγάρι». Έχουν επιλεγεί είκοσι δύο τραγούδια που όλα μιλούν για το φεγγάρι, εκτελούνται από πενήντα όργανα και ερμηνεύονται από καταξιωμένους τραγουδιστές.

Ο ευρηματικός τίτλος των τραγουδιών δεν είναι τυχαίος. Πράγματι, δε νομίζω να υπάρχει, εκτός ίσως του έρωτα και αγάπης, άλλη λέξη που να έχει συγκινήσει τόσους στιχουργούς, ποιητές και συνθέτες.

Το επιστημονικό όνομα του φεγγαριού, ως γνωστό, είναι Σελήνη από την ομώνυμη ονομασία αρχαίας θεάς. Σπανίως όμως χρησιμοποιείται από ποιητές και στιχουργούς. Μια εξαίρεση από τον Κώστα Χατζή σ’ ένα τραγούδι του:

…να δεις τη γη απ’ τη σελήνη, ένα φεγγάρι είναι κι εκείνη … και το Έχει πανσέληνο απόψε με τη Χάρις Αλεξίου, είναι από αυτά που ενθυμούμαι τώρα.

Το βράδυ των εγκαινίων ο κόσμος παρακολούθησε ένα μέρος του προγράμματος του Συνόλου και έμεινε ενθουσιασμένος απ’ αυτά που άκουσε και είδε. Θα πρέπει εδώ να σημειώσω ότι της συναυλίας είχε προηγηθεί η βράβευση μικρών και μεγάλων, που τις δύο προηγούμενες μέρες είχαν διαγωνιστεί στο μαντολίνο, στη λύρα και το λαγούτο.

Είδα τους τίτλους των είκοσι δύο τραγουδιών που μιλούν για το φεγγάρι και έχουν επιλεγεί για να εκτελεστούν τον Αύγουστο. Είναι όλα αξιόλογα με παραδοσιακό, και ελαφρό κυρίως περιεχόμενο, χωρίς να λείπει και το κρητικό στοιχείο. Πιστεύω πως δεν υπάρχει στιχουργός που να μην έχει γράψει ένα τραγούδι για το φεγγάρι. Στη μνήμη μου έρχονται οι τίτλοι κάποιων τραγουδιών , που δεν συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα του Σχήματος τα οποία όλοι οι Έλληνες έχουν τραγουδήσει.

Το πρόσωπό σου αυγουστιάτικο φεγγάρι θα μας πει η Βίκυ Μοσχολιού, το φεγγάρι είναι κόκκινο η Νανά Μούσχουρη, με το φεγγάρι πώς, αχ πώς, να τραγουδήσω η Μελίνα Μερκούρη, μην τον ρωτάς τον ουρανό, το σύννεφο και το φεγγάρι η Τζένη Καρέζη, άμα δείτε το φεγγάρι η Μαρινέλλα, θα κάψω για χάρη σου και το φεγγάρι, με την Πόπη Αστεριάδη για να σταματήσω εδώ γιατί δε θα βρεθεί άκρη. Όμως θέλω να δώσω ολοκληρωμένους τους στίχους ενός τραγουδιού και λυπούμαι που δεν μπορώ να δώσω και τη μελωδία του, με τη Σοφία Βέμπω, που γράφτηκε το 1940 και τραγουδήθηκε πολύ στη δεκαετία του ’50, με τίτλο Το καινούργιο φεγγάρι και το αφιερώνω στη νεολαία εκείνης της εποχής, που η επανεμφάνισή του στη μνήμη τους δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα.