Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Πίσω από ένα μανιώδη τζογαδόρο, κρύβεται ένας καταθλιπτικός άνθρωπος που προσπαθεί να ξεφύγει από τα προβλήματα και τα προσωπικά του αδιέξοδα.

Αυτό λέει στην “Π” ο ψυχολόγος Κώστας Συμιακάκης ο οποίος μας εξηγεί τι μπορεί να οδηγήσει εναν άνθρωπο στα τυχερά παιχνίδια.

Ερωτ.: κ. Συμιακάκη τι κάνει κάποιους ανθρώπους να γίνονται μανιώδεις του τζόγου;

Απαντ.: Πίσω από τον παθολογικό τζόγο στην ουσία κρύβεται κατάθλιψη.

Αυτοί οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τον τζόγο ως φυσικό αντικαταθλιπτικό, κάτι βέβαια που γίνεται ασυνείδητα.

Με το τζόγο την έκκριση της αδρεναλίνης, την ένταση, που του δημιουργεί το παιχνίδι ξεφεύγει- μάλλον έτσι πιστεύει- προσωπικά τα αδιέξοδα:

Είναι ένας τρόπος φυγής από τα δικά του προβλήματα.

Ερωτ.: Παίζουν για το παιχνίδι ή για το κέρδος;

Απαντ.: Λένε ότι παίζουν για το κέρδος. Αυτό είναι το πρόσχημα και είναι λογικό να θέλουν να κερδίσουν.

Ομως παίζουν για τις συγκινήσεις που τους δίνει το παιχνίδι και δεν μπορούν να σταματήσουν ακόμα κι όταν χάνουν περιουσίες.

Ερωτ.: Πόσο εύκολο είναι να εθιστεί κάποιος στα τυχερά παιχνίδιαʼʼ

Απαντ.: Αρκετά εύκολο όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη ψυχολογική κατάσταση όταν έχει διάφορα προσωπικά προβλήματα και αδιέξοδα.

Ερωτ.: Οι τζογαδόροι είναι άνθρωποι που συνηθίζουν να “τζογάρουν” και στην ζωή τους; Πώς βλέπουν τη ζωή;

Απαντ.: Δεν είναι καθόλου σίγουρο.

Μπορεί κατα τʼάλλα να είναι άνθρωποι πολύ συντηρητικοί. Να μην τους αρέσει καθόλου το ρίσκο.

Εξάλλου οι περισσότεροι τζογαδόροι έχουν όχι το επάγγελμα αλλά τη νοοτροπία του δημόσιου υπαλλήλου.

Μάλιστα οι περισσότεροι είναι και στο επάγγελμα δημόσιοι υπάλληλοι.

Ερωτ.: Μπορεί κάποιος εύκολα να ξεκόψει από το τζόγο;

Απαντ.: Οχι δεν είναι εύκολο.

Συνήθως συμβαίνει υπό την απειλή ενός διαζυγίου ή αποκλεισμού από το κοινωνικό τους περιβάλλον κι αν ξεκόψουν κι έτσι. Δεν είναι καθόλου εύκολο.