Την δυναμική παρέμβαση των βουλευτών του νομού Ηρακλείου ζητούν κάτοικοι του Φόδελε που έχουν πλέον αγανακτήσει από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με τα αδέσποτα αιγοπρόβατα. Με έγγραφη καταγγελία τους την οποία έχουν ήδη στείλει και στους υπουργούς Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ξεκαθαρίζουν ότι επιτέλους θα πρέπει να μπουν κανόνες και όρια στην ανεξέλεγκτη βόσκηση που καταστρέφει τις καλλιέργειες της περιοχής με αποτέλεσμα δεκάδες οικογένειες να μένουν χωρίς εισόδημα.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, “στο χωριό μας οι περισσότεροι κάτοικοι έχουμε ως κύριο επάγγελμα τη γεωργία. Καλλιεργούμε εσπεριδοειδή, (είναι γνωστά τα πορτοκάλια του Φόδελε) αμπέλια, ελιές και κηπευτικά.

Οι προσπάθειες μας όμως για βιοπορισμό από τις καλλιέργειες αυτές συναντούν το μεγάλο εμπόδιο που προέρχεται από την κτηνοτροφία. Και όταν λέμε κτηνοτροφία, δεν εννούμε φυσικά τους κτηνοτρόφους που φροντίζουν και επιβλέπουν τα κοπάδια τους, χωρίς να παρενοχλούν τους άλλους. Εννοούμε μια μερίδα κτηνοτροφών οι οποίοι παραμελούν τα κοπάδια τους και δεν επιβλέπουν αυτά, όπως έχουν την υποχρέωση. Η πλημμελής φύλαξη των ζώων τους δημιουργεί τεράστα προβλήματα. Τα ζώα αυτά, πρόβατα και κατσίκες, κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα και αδέσποτα στα κτήματά μας και προκαλούν τεράστιες ζημιές. Πολλές, εκατοντάδες στρέμματα περισσότερο από το 1/3 της καλλιεργημένης έκτασης με εσπεριδοειδή κυριολεκτικά γυμνώνονται, στα αμπέλια μένουν μόνο τα κούτσουρα, οι ελιές δεν δένουν καρπό τα περιβόλια με τα κηπευτικά θυμίζουν κρανίου τόπο”.

Όπως σημειώνουν οι κάτοικοι στην επιστολή τους, στην προσπάθεια τους να περισώσουν τις καλλιέργειες τους από τη «λαίλαπα» των κοπαδιών, μπήκαν στη διαδικασία να περιφράξουν τις ιδιοκτησίες τους, με δυσβάσταχτο για τις σημερινές οικονομικές συνθήκες κόστος. Ωστόσο όπως τονίζουν ούτε η περίφραξη σταματά την ορδή των κοπαδιών, αντιθέτως μάλιστα μπορεί να πει κανείς ότι η περιφραγμένη ιδιοκτησία λειτουργεί και σαν μάντρα των κτηνοτροφών. Παράλληλα σημειώνουν ότι έχουν επανειλημμένως απευθυνθεί στις αρχές (Δήμο Μαλεβιζίου, Άρθρο 17 Ν. 4056/12 ΦΕΚ 52/Α/12), Αστυνομία, Αγρονομία, Δασαρχείο, χωρίς όμως κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

“Και οι ίδιες αυτές αρχές σηκώνουν τα χέρια φηλά όπως πολλάκις ομολογούν.

Βλέποντας την αναποτελεσματικότητα των δημοσίων υπηρεσιών αισθανόμαστε αβοήθητοι και ανυπεράσπιστοι μπροστά στο μείζον θέμα της καταστροφής των περιουσιών μας. Πολλοί, επειδή θεωρούν ότι το κράτος δεν προστατεύει τους πολίτες του, ως όφειλε, σκέπτονται σοβαρά την αυτοδικία, γεγονός που μας βρίσκει φυσικά αντίθετους”.

Όπως οι κάτοικοι της περιοχής τονίζουν με νόημα “θεωρούμε ότι η βία δεν είναι λύση, αντιθέτως πιστεύουμε στην ειρηνική συνύπαρξη των δύο αυτών παραγωγικών κλάδων, προϋπόθεση δε αυτής είναι ο αμοιβαίος σεβασμός των περιουσιών εκατέρωθεν. Προκειμένου δε να αποτραπεί ο κίνδυνος συμπλοκών μεταξύ των γεωργών και των κτηνοτρόφων, έχουμε την άποψη ότι είναι απαραίτητη η εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 4056/12 (ΦΕΚ 52/Α/12), και ειδικότερα του άρθρου 17 με την τήρηση της αγροτικής και κτηνοτροφικής ζώνης. Για τους παραπάνω λόγους, απευθυνόμαστε σε σας, με την πεποίθηση ότι θα συνδράμετε τα μέγιστα στην επίλυση του προβλήματος μας, για να πιστέψουμε ξανά ότι ανήκουμε σε ένα ευνομούμενο κράτος που μεριμνά για τους πολίτες του».