Κύριε Περιπατητή,

ο Αυγείας ήταν βασιλιάς της Ήλιδας, μιας πόλης δίπλα στην Ολυμπία, στην Πελοπόννησο. Ήταν από μόνη της ένα ανεξάρτητο βασίλειο, όπως συνέβαινε με τις πόλεις – κράτη στην αρχαιότητα. Μέχρις ένα σημείο, το να αποτελεί κάθε πόλη κι ένα βασίλειο είναι κατανοητό.

Δυσκολία επικοινωνίας, γεωμορφολογία του εδάφους, αυτάρκεια σε φυσικές πηγές, ίσως και «ξενοφοβία» ή έλλειψη πνεύματος συνεργασίας και ομαδικότητας, φαίνεται να ήταν οι κυριότεροι λόγοι αυτής της τάσης.

Στις μέρες μας, αν και ξεπεράστηκε το φαινόμενο αυτό και κατόρθωσαν περισσότερες από μια πόλεις να συνενωθούν και να αποτελέσουν ένα ενιαίο κράτος που ονομάστηκε Ελλάδα, η παραπάνω τάση μεταφέρθηκε σε ατομικό επίπεδο. Έτσι, ο κάθε Έλληνας νιώθει ότι είναι βασιλιάς και ότι έχει την πνευματική κατάρτιση και τη γνώση να διοικεί μόνος του την Ελλάδα. Αυτό, βέβαια, είναι αδύνατο, όμως ενεργεί συσσωρευτικά και στο σύνολό τους οι Έλληνες είναι αδύνατο να συμφωνήσουν και να ομονοήσουν, αφού ο καθένας έχει το δικό του σχέδιο για την –κατά τη γνώμη του- σωστή πορεία της χώρας. Κάτι, δηλ. σαν τους οπαδούς μιας ομάδας στην εξέδρα. Ο καθένας απ’ αυτούς είναι κι ένας μικρός (ή μεγάλος) προπονητής. Έχει τα δικά του πλάνα, τη δική του τακτική…

Αυτός, λοιπόν, ο βασιλιάς Αυγείας ήταν πλούσιος, με τα δεδομένα της εποχής και είχε ανάμεσα στα άλλα και ένα κοπάδι από 3000 αγελάδες. Παρότι πλούσιος βασιλιάς, ο Αυγείας ήταν πονηρός και… γρουσούζης. Δεν έδινε δεκάρα για την καθαριότητα. Έτσι, η κόπρος των βοοειδών με την πάροδο του χρόνου ( ο μύθος κάνει λόγο για 30 χρόνια) συσσωρεύτηκε στους στάβλους και έγινε το … αδιαχώρητο! Βρώμα και δυσωδία. Και μαζί μ’ όλα αυτά αρρώστιες, τρωκτικά κ.λπ. Ζωή ανυπόφορη.

Εμφανίζεται, λοιπόν, ο Ηρακλής και αναλαμβάνει εργολαβικά (με απ’ ευθείας ανάθεση και χωρίς μειοδοτικούς διαγωνισμούς) να καθαρίσει τους στάβλους σε μια μέρα. Ο Αυγείας μόλις το άκουσε… τρελάθηκε και πριν σκάσει από τα γέλια είπε στον Ηρακλή ότι αν το κατορθώσει θα του δώσει το 1/10 από το κοπάδι, δηλ. 300 αγελάδες.

Ο Ηρακλής, που βρισκόταν μπροστά στην επίτευξη του πέμπτου άθλου του, στρώθηκε στη δουλειά, αφού ο χρόνος ήταν λίγος. Μάλιστα, απέκρυψε από τον Αυγεία ότι έρχεται κατ’ εντολή του βασιλιά του Άργους Ευρυσθέα, πράγμα που είχε επιπτώσεις στη συνέχεια. Και επειδή «νους υγιής, εν σώματι υγιή», δεν έπιασε το καροτσάκι για να απομακρύνει την κόπρο σιγά – σιγά… έσκαψε ένα χαντάκι στη βάση των στάβλων και έκανε εκτροπή των ποταμών Πηνειού και Αλφειού. Τα ορμητικά νερά των ποταμών παρέσυραν την κόπρο μακριά, οι στάβλοι έγιναν… πεντακάθαροι και έτσι ολοκληρώθηκε ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή. Η συνέχεια στα σχολικά βιβλία! Κλείνουμε τη ζωντανή μας μετάδοση από την Ήλιδα, επιστρέφουμε στα στούντιο της ΕΡΤ… ή μάλλον μια που δεν υπάρχει πια ΕΡΤ, στα στούντιο της ΝΕΡΙΤ… ασχέτως ότι ούτε και αυτή υπάρχει!

Και ξαφνικά, όλη η Ελλάδα (ή σχεδόν όλη) άρχισε να αναπολεί την ΕΡΤ. Από εκεί όπου και τα τρία κρατικά κανάλια είχαν μικρότερη ακροαματικότητα από ένα μέσο εμπορικό κανάλι, όλοι οι Έλληνες, ή σχεδόν όλοι, διατυμπάνισαν την αγάπη και τη λατρεία τους για τα κρατικά κανάλια, που ποτέ δεν επέλεγαν… (ΝΕΤ: 5,6%, ΕΤ1: 3,0%, συνολικά 8,6%. Λιγότερο από το... STAR (9,6%)! Πρώτο το MEGA με 21,2% (πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ, 9 Ιουνίου).

Και ξαφνικά όλοι (ή σχεδόν όλοι) έγιναν μαθητευόμενοι Σεφέρηδες, Ελύτες, Ρίτσοι και Καβάφηδες… Τα ξενύχτια και οι μελέτες σε βάθος για το Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή παραγκωνίστηκαν. Οι κολλημένοι με τους πρωινούς καφέδες και τις όντως ανούσιες εκπομπές των ιδιωτικών καναλιών βρήκαν άλλο προσανατολισμό. Εθνική σταυροφορία και θρήνος για να μη μείνει η χώρα μας χωρίς Κρατικό Κανάλι και… πώς θα πάψει η Ελλάς να εκπέμπει τα ποιοτικά προγράμματα των (απαξιωμένων) σταθμών της στους Έλληνες του εξωτερικού…

Και ξαφνικά όλοι (ή σχεδόν όλοι) ξύπνησαν μέσα στο μαύρο της οθόνης της πρώην ΕΡΤ. Το θεώρησαν δικτατορική ενέργεια που θύμιζε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Όλοι όμως συμφωνούν ότι η ΕΡΤ ήταν η σύγχρονη κόπρος του Αυγείου. Η διαφωνία ήταν και είναι ως προς την τακτική. Η αναβάθμιση (και η εκκαθάριση) έπρεπε –λένε- να είχε γίνει λειτουργούσης της ΕΡΤ. Ακούγεται αστείο, αλλά λέγεται. Ασφαλώς έχουμε ξεχάσει τις επανειλημμένες απεργίες με την περίφημη λεζάντα στην κορυφή της οθόνης να πληροφορεί για τους λόγους της απεργίας επί σειρά μηνών, πριν. Έστω και ένας υπάλληλος να απολυόταν, έστω και απ’ αυτούς που δεν γνώριζαν την είσοδο του ραδιομεγάρου, οι συνδικαλιστές της πρώην εταιρίας θα σήκωναν γη και ουρανό. Εξάλλου γίνονται διορθώσεις και επισκευές στο συρμό της ΕΡΤ και σε κάθε συρμό… εν κινήσει; Ξεχάσαμε τα τόσα και τόσα σχέδια εξυγίανσης της Ολυμπιακής, όπου αντί για βελτίωση μας έβαζε πιο βαθειά στο χρέος… που το πλήρωνε πάλι ο ελληνικός λαός;

Οι περισσότεροι που διαφωνούν με τα όσα έγιναν χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η μία είναι οι αντιπαθούντες τη σημερινή κυβέρνηση και η θέση τους είναι αυτονόητη. Η άλλη κατηγορία περιλαμβάνει αυτούς που βρίσκονται σε σύγχυση. Το να ισχυρίζονται ότι ο κλείσιμο της ΕΡΤ είναι πρακτική ολοκληρωτικού καθεστώτος, μάλλον αγνοούν την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο την έκρινε νόμιμη. Ή μήπως και το ίδιο το δικαστήριο δεν ανήκει σε δημοκρατική χώρα;

Βέβαια, το δεύτερο σκέλος της απόφασης του δικαστηρίου, δηλ. εκείνο που διατάσσει την άμεση λειτουργία των συχνοτήτων κ.λπ. , που η ερμηνεία του απασχόλησε τους τρεις της –τότε-συγκυβέρνησης, είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό. Γνωρίζουν οι δικαστές ότι την εκπομπή του προγράμματος αναλαμβάνει να την υλοποιήσει ένας φορέας… φορέας που, όμως, δεν υπάρχει προς το παρόν. Κι αν ακόμα μπορεί να είναι… προσωρινός, θέλει χρόνο για να συσταθεί, αφήνοντας στην άκρη ότι στην Ελλάδα… «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Τι θα πει, λοιπόν, «αμέσως»; Ή μήπως είναι κι εκείνοι, όπως κι εγώ, στη «φωτισμένη μειοψηφία» που έβλεπαν ΕΡΤ και θέλουν κάτι να βλέπουν επιστρέφοντας σπίτι το βράδυ κι όχι το μαύρο της οθόνης;

Βρίσκονται σε σύγχυση, όταν μένουν στο ότι δεν ήταν όλοι οι υπάλληλοι στην ΕΡΤ με παχυλούς μισθούς. Αυτό, ναι. Η απώλεια της εργασίας είναι ένα τραγικό γεγονός, οποιοσδήποτε κι αν το υφίσταται. Όμως, όσοι ήταν χαμηλόμισθοι και ίσως σκληρά εργαζόμενοι, δεν ήταν εκείνοι που έπαιρναν τις αποφάσεις για αμαρτωλές συμβάσεις, για αναθέσεις σκάνδαλο, για ομιχλώδεις συμπαραγωγές, για προσλήψεις κ.α. Αν με ρωτήσετε θα σας έλεγα ότι θα ήθελα την ΕΡΤ μόνο και μόνο για να βλέπω τη Φανή… και τίποτε άλλο. Όμως, όταν βυθίστηκε ο Τιτανικός, δυστυχώς χάθηκαν μαζί του επιβάτες και ναυτικοί που μπορεί κατά τα άλλα να είχαν άριστα ψυχικά και σωματικά χαρίσματα, να ήταν και υγιείς και ηθικοί και εργατικότατοι και φιλόπονοι. Όμως… Έτσι και με την αμαρτωλή ΕΡΤ… Όσοι απολύθηκαν, θα αποζημιωθούν κανονικά. Κάποιοι θα επαναπροσληφθούν, αλλά όχι και οι …2.650! Γιατί μην ξεχνάμε ότι εντός του έτους υπάρχει συμφωνία να απολυθεί ένας μεγάλος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων (12.500;;;), με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ή μήπως κάνουμε ότι δεν το γνωρίζουμε;

Στη σελίδα 8 της «ΠΑΤΡΙΣ», στις 21 Ιουνίου, διαβάσαμε ένα ενδιαφέρον άρθρο από έναν από τους κορυφαίους Έλληνες σκηνοθέτες, το Ροβήρο Μανθούλη, ο οποίος είχε διατελέσει και διευθυντής προγράμματος στην ΕΡΤ. Στο άρθρο είναι πλήρως αντίθετος με τους χειρισμούς της κυβέρνησης σχετικά με την ΕΡΤ. Όμως, καταλήγει με δύο παραδείγματα που έζησε εκεί και τα οποία αναιρούν όσα αναφέρει προηγουμένως. Αντιγράφω: «Ως γενικός διευθυντής προγράμματος που ήμουν είχα ανάγκη από δακτυλογράφο. Αλλά η ΕΡΤ είχε γραμματείς και Φαρισαίους, αλλά δακτυλογράφος δεν βρέθηκε ούτε μία (ή έστω ένας). Κάνουν λοιπόν οι αρμόδιοι διαγωνισμό, παίρνουν μέρος 700 κορίτσια, προσλαμβάνονται οι έξι καλύτερες (σ.σ.: χρειαζόταν μία, προσλήφθηκαν έξι) και ζητώ να έρθει στο γραφείο μου η άριστη. Ἐρχεται. Και μου λέει "δεν ξέρω από γραφομηχανή!". Και συνέχισα να γράφω τις επιστολές μου εγώ στη γραφομηχανή...».

Άλλο: «Όταν αργότερα μου ζήτησε (σ.σ. στην τύχη, αξιοκρατικά ή κομματικά;) η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου να "βάλω τάξη" στο χάος της ΕΡΤ που ακολούθησε την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, φεύγοντας πήγα να χαιρετίσω τον υφυπουργό Τύπου. "Έμαθα -του λέω- πως ανάμεσα στην παραίτηση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και στην ορκωμοσία της δικής σας, του ΠΑΣΟΚ, ο παραιτηθείς Νεοδημοκράτης υφυπουργός προσέλαβε, αργά το βράδυ, 250 υπαλλήλους στην ΕΡΤ. Νομίζω πως μπορείτε απολύτως νόμιμα να τους απολύσετε. Ναι, μου λέει, μπορούμε αλλά δεν θα το κάνουμε. Γιατί; Για να μην έχουμε απεργίες από το συνδικάτο! Και τι θα κάνετε; ρωτάω. Θα προσλάβουμε 250 δικούς μας, μου λέει! Δηλαδή, μέσα σε ένα 24ωρο προστέθηκαν 500 καινούριοι υπάλληλοι στο προσωπικό της ΕΡΤ...»!!!

Δεν γνωρίζω αν ανάμεσα στις γραμμές και στις κατηγορίες τόσο για την ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ (που κατά σύμπτωση απαρτίζουν σήμερα τη δικομματική κυβέρνηση) ο εκλεκτός σκηνοθέτης (που «εντελώς αξιοκρατικά»!!! επελέγη από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να «βάλει τάξη») αφήνει να εννοηθεί ότι με την ενδεχόμενη έλευση άλλου –μη αμαρτωλού -κόμματος στην εξουσία, θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας όλα τα προαναφερθέντα κακά στους δημόσιους οργανισμούς. Μακάρι… Εξάλλου, το ίδιο δεν έγινε και όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου διαδέχθηκε πανηγυρικά την αμαρτωλή δεξιά;

Η παραγγελία - διαταγή του ΣτΕ για άμεση λειτουργία των συχνοτήτων της (ανύπαρκτης) ΕΡΤ, ίσως να έχει κοινωνικά κίνητρα. Ωστόσο με την προϊστορία και τις προοπτικές που υπάρχουν, η λογική λέει ότι δεν πρέπει να επισπευθεί η λειτουργία της νέας ΕΡΤ (ΝΕΡΙΤ). Ο αντίλογος ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν το κρατικό τους κανάλι… και μπράβο τους, δεν σημαίνει ότι και η χώρα μας πρέπει οπωσδήποτε να έχει ένα τέτοιο «όχημα», όταν έχει αποδειχθεί ότι δεν ξέρει πώς να το οδηγεί με ασφάλεια … όπως οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ολόκληρη Αμερική και δεν έχει κρατικό κανάλι. Έχασε;;; Και κάτι ακόμη… Για τα εξοπλιστικά συστήματα και τις μίζες εξετάζεται ο Άκης Τσχατζόπουλος. Για τη λίστα Λαγκάρντ ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Για άλλα, κάποιοι άλλοι. Για την ΕΡΤ; Εγώ δεν άκουσα κανένα όνομα. Κόπρος του Αυγείου κι ούτε ένας ύποπτος για εξέταση. Πλήρης αδιαφάνεια, δηλαδή. Βαθύ, σκοτάδι μαύρο. Μαύρο σαν τις οθόνες της ΕΡΤ!!

Όλοι παραδέχονται ότι για όλα αυτά ευθύνονται οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές, που έφεραν την ΕΡΤ σ’ αυτό το προκείμενο. Όμως, η ΝΕΡΙΤ που θα διαδεχθεί την ΕΡΤ θα είναι κρατική, δηλ. θα είναι πάλι στο χέρι των πολιτικών και φυσικά θα έχει και συνδικαλιστές. Με λίγα λόγια… «θα γυρίσει, θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ’ την αρχή»! Δηλ. ξαναγυρνάμε, αργά και σταθερά… στα ίδια χάλια. Στο δρόμο που χάραξε η ΕΡΤ!!! Είναι πολλαπλώς εξακριβωμένο ότι η κακοδιαχείριση είναι σύμφυτη με τη δημόσια διοίκηση. Μου θυμίζει το σχόλιο του Μπάμπη, στην ομώνυμη και γνωστή ταβέρνα του στο Χαλάνδρι: Όλοι έρχονται στο μαγαζί για το περίφημο σουβλιστό γουρουνόπουλό μου. Όμως, ζητάνε γουρουνόπουλο… αλλά να μην έχει λίπος. Γίνεται;

Ευχαριστώ

Γ.Τ.

[email protected]