Συνηθισμένο θέαμα, συνηθισμένα γέλια.



ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Ζ

WORLD WAR Z

Σκην.: Μαρκ Φόρστερ

Πρωτ.: Μπραντ Πιτ, Μιρέιλ Ένος, Ντανιέλα Κερτέζ, Τζέιμς Μπατζ Ντέιλ, Μάθιου Φοξ

Ο Τζέρι είναι ένας αποσυρμένος πρώην ερευνητής των Ηνωμένων Εθνών, που ξεκινάει μία ακόμη φαινομενικά συνηθισμένη μέρα με τη γυναίκα και τα δύο τους μικρά κορίτσια. Κολλημένοι στην κίνηση με το αμάξι τους, διαπιστώνουν ότι έχει ξεσπάσει ένας ραγδαία μεταδιδόμενος ιός που μετατρέπει τους ανθρώπους σε ζόμπι, και ο αγώνας τους για επιβίωση έχει μόλις αρχίσει. Ο Τζέρι ανακαλείται από το πρώην αφεντικό του και ξεκινάει ένα ταξίδι σε όλο τον πλανήτη, προσπαθώντας να ανακαλύψει το αντίδοτο του ιού.

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του αμερικανού Μαξ Μπρουκς, αυτή είναι ακόμα μία ταινία δράσης στη φιλμογραφία του γερμανού Φόρστερ, ο οποίος ξεκίνησε με δράματα και κομεντί, ενώ τα τελευταία χρόνια καταπιάνεται με το είδος της δράσης, χωρίς αξιοσημείωτα αποτελέσματα («Quantum of Solace» 2008 και «Machine gun preacher» 2011). Εδώ δίνει μια περιπέτεια γρήγορη, εντυπωσιακή, με πλούσια και λειτουργικά εφέ, χωρίς όμως τη δραματουργική επεξεργασία που θα την έκανε μια εντονότερη εμπειρία. Η ταινία ξεκινάει κατευθείαν, με ελάχιστη προετοιμασία, κατά την οποία μόλις που προλαβαίνει να συστήσει τους χαρακτήρες, ενώ κλείνει το ίδιο βιαστικά όπως ξεκίνησε, αφήνοντας μια διεκπεραιωτική αίσθηση που μειώνει το ανθρώπινο ενδιαφέρον.

Σαφώς η οικογένεια του Τζέρι είναι ένα ικανό διακύβευμα, αλλά το σενάριο είναι γεμάτο ευκολίες: π.χ. ολόκληρος ο πλανήτης κινδυνεύει και η καλύτερη ιδέα του Ο.Η.Ε. είναι να στείλει έναν ανειδίκευτο ερευνητή μαζί μ’ έναν νεαρό επιστήμονα να ψάξουν για τον ιό, αντί για μια πολυμελή ομάδα έμπειρων επιστημόνων; Επίσης, ο Τζέρι οδηγείται με περισσή ευκολία στο συμπέρασμα για το αντίδοτο, απλώς παρατηρώντας και συνδυάζοντας την εξωτερική εμφάνιση κάποιων ανθρώπων μέσα σε πλήθος χιλιάδων άλλων.

Επιπλέον, θα περίμενε κανείς μετά από τόσες ταινίες τρόμου και δράσης με ζόμπι, μια καινούρια, ακριβή προσθήκη στο είδος όπως αυτή, να παρουσίαζε μερικές τουλάχιστον παραλλαγές στη γνωστή συνταγή. Για παράδειγμα, όταν ο πρώην πράκτορας της CIA που οδηγεί με την πληροφορία του τον Τζέρι στο Ισραήλ, περιμένει κανείς ότι θ’ αποκαλυφθεί ένα μυστικό παγκόσμιας κλίμακας, αλλά τίποτε τέτοιο δε συμβαίνει, κι ο Τζέρι συνεχίζει να πηγαίνει από χώρα σε χώρα. Χάρη στο μοντάζ της, τις σιωπές και τα καλοσχεδιασμένα ζόμπι, η σκηνή στο εργαστήριο δημιουργεί αγωνία, αλλά από ‘κει και πέρα αυτό που μένει από την ταινία είναι το μεγάλης κλίμακας θέαμα (η μαζικότητα των ζόμπι καθώς σκαρφαλώνουν το τείχος στην Ιερουσαλήμ), το οποίο όμως δε διαθέτει την πρωτοτυπία και τη δεξιοτεχνία που θα το έκαναν κάτι παραπάνω από απλώς διασκεδαστικό.



ΟΙ ΚΑΤΑΦΕΡΤΖΗΔΕΣ

THE INTERNSHIP

Σκην.: Σων Λίβαϊ

Πρωτ.: Βινς Βων, Όουεν Γουίλσον, Ρόουζ Μπερν, Αασίφ Μάντβι, Μαξ Μινγκέλα, Τζος Μπρένερ, Ντίλαν Ο Μπράιεν

Ο Μπίλυ κι ο Νικ είναι δύο πωλητές σε εταιρεία ρολογιών, που μένουν άνεργοι όταν η εταιρεία κλείνει. Παρότι τελείως άσχετοι με την πληροφορική, ο Μπίλυ καταφέρνει να τους βρει δύο θέσεις στο πρόγραμμα μαθητευόμενων της Google, κι έτσι τώρα πρέπει να περάσουν το δοκιμαστικό στάδιο μέσα στην εταιρεία, σε μια ομάδα με πανέξυπνους εικοσάρηδες.

Οχτώ χρόνια μετά από τους «Γαμο - μπελάδες» («Wedding crashers», Ντέιβιντ Ντόμπκιν), οι Βων και Γουίλσον επανενώνονται και δίνουν ακόμα μία ευχάριστη κωμωδία για τον ανώριμο ανδρισμό που δε μεγαλώνει ποτέ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ιδέα ενισχύεται ακριβώς μέσα από το ηλικιακό χάσμα που τους χωρίζει με τους συνυποψήφιούς τους, οι οποίοι είναι εξυπνότεροι και πιο εκσυγχρονισμένοι με τον σημερινό κόσμο της τεχνολογίας, κάνοντας τους 40αρηδες να μοιάζουν μικρότεροι απ’ αυτούς. Βέβαια, ακριβώς αυτή η προσκόλληση στην τεχνολογία είναι που στερεί την ανθρώπινη επαφή από τη νεότερη γενιά, κι έτσι οι δυο φίλοι θα της μεταλαμπαδεύσουν τα μυστικά της ζωής (ξενύχτια, γυναίκες, ποτά) που χρειάζεται για να βρει τον ανθρώπινο, κοινωνικό, συνεργατικό εαυτό της. Αν δεν ενοχληθεί κανείς από το γεγονός ότι εκτός των άλλων η ταινία είναι μια κινηματογραφικών προδιαγραφών διαφήμιση μεγάλου μήκους για τη Google και για διάφορα κινηματογραφικά ‘προϊόντα’ της Fox, όπως οι X-Men, το πιθανότερο είναι ότι θα τη βρει μάλλον διασκεδαστική, αν και αφήνει περισσότερο την αίσθηση μιας προσπάθειας με πολλές αλλά και ανεκμετάλλευτες ιδέες.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, η Κινηματογραφή θα επιστρέψει στις 16 Ιουλίου.