Της Ρενέ Παπαδοπούλου*
Το καράβι σφύριξε και όλοι μας σαλπάραμε σ'ένα ταξίδι μαγικό, την περασμένη Παρασκευή 24 Μαΐου στον Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου. Στη συνέχεια τα παιδιά με εύστοχους σύντομους διαλόγους έθιξαν με απλότητα και χιούμορ προβλήματα καθημερινά, ζωντανεύοντας χαρακτήρες από διάφορες κοινωνικές ομάδες.
Κι εκεί που παρακολουθούσαμε τα παιδιά να δίνουν τη χαρά της ζωής στο ρυθμό γνωστού τραγουδιού, ένας πυροβολισμός ανέτρεψε την ειδυλλιακή εικόνα- ίσως μπορεί να πει κάποιος ότι αυτό συνέβη και στην δική μας ελληνική πραγματικότητα.
Ένα ανελέητο "γιατί" από αθώα στόματα για την βία, τον ρατσισμό, τους πολέμους μάς ταρακουνά από την ουτοπική μακαριότητα. Αντίποδας ο σκοπός του Ερωτόκριτου από το μαντολίνο ενός παιδιού, ξυπνά από τον λήθαργο τις κοιμισμένες συνειδήσεις και τα ηλιοτρόπια (ήλιοι καρδιάς) κατακλύζουν τη σκηνή.
Ακολούθως η έμμετρη διασκευή του παραμυθιού του Ευγένιου Τριβιζά "Τα μαγικά μαξιλάρια" σκιαγράφησε σατιρικά τη δεινή κατάσταση που βιώνουμε ως χώρα.
Το τελευταίο μέρος λειτούργησε ως κάθαρση γεμίζοντάς μας με συναισθήματα περηφάνιας, αλλα και χρέους για την πατρίδα μας.
Η μουσική επένδυση ήταν μοναδική και τα τραγούδια έγιναν αφορμή να τραγουδήσουμε μαζί με τα παιδιά. Το σκηνικό λιτό, λειτουργικό, πρωτότυπο με σαφείς συμβολισμούς, ότι καθένας με τις επιλογές του "καλλιεργεί" το δικό του "δέντρο ζωής". Η λευκή φιγούρα ίσως δείχνει οτι το παιδί αντρώνεται με τις αξίες και τα πρότυπα που παίρνει από την οικογένεια και το σχολείο.Ί σως όμως να είναι ο καθένας από εμάς που ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας και βάζει το δικό του λιθαράκι στην κοινωνική ευνομία.
Άφησα για το τέλος τους μικρούς μαθητές που με πάθος, πολύ καλή εκφορά λόγου και κέφι απέδωσαν τους ρόλους τους.
Ένα μέγαλο"εύγε" σ' όλους τους συντελεστές και ιδιαίτερα στους δασκάλους που μέσα από την θεατρική εμπειρία πέρασαν τόσα μηνύματα για την συνεργασία, τη δημιουργία, την αγάπη και δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά ν' αποκτούν τέτοιας υψηλής ποιότητας καλλιτεχνική παιδεία.
* Η Ρενέ Παπαδοπούλου είναι εικαστικός
