Ο γνωστός συγγραφέας, Γιάννης Καλπούζος, μιλά στην “Π” για το νέο του βιβλίο, η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται στην Κύπρο, τις ομοιότητες του χθες με τη σημερινή δραματική κατάσταση στη Μεγαλόνησο και για το μήνυμα προς τους γονατισμένους Έλληνες και Κυπρίους
"Στην απόφασή μου συνετέλεσε και το όραμά μου να λειτουργήσει αυτό το βιβλίο ως συνεκτική δύναμη στις σχέσεις μεταξύ Ελλαδιτών και Κυπρίων καθώς οι δικαιολογημένες ή μη πικρίες που δημιουργήθηκαν κυρίως μετά το 1974 δημιούργησαν κάποιες σκιές και αντιθέσεις"
“Ο ελληνισμός στις γεωγραφικές εσχατιές του, οι διαφορετικοί μα και ολόιδιοι κατακτητές, ο πατριωτισμός, η συνέχεια του ράμματος της ελληνικής φυλής και το συνεχές μπόλιασμά του είτε από τον ελληνισμό άλλων περιοχών είτε από άλλους λαούς” είναι μερικά από τα θέματα που πραγματεύεται το νέο βιβλίο του γνωστού συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου “Ουρανόπετρα - Η δωδέκατη γενιά”.
Μετά την Ήπειρο και την Κωνσταντινούπολη, η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο του βιβλίου αφού όπως τόνίζει ο συγγραφέας μιλώντας στην “Π” στην απόφασή του συνετέλεσε και το όραμά που είχε “να λειτουργήσει αυτό το βιβλίο ως συνεκτική δύναμη στις σχέσεις μεταξύ Ελλαδιτών και Κυπρίων καθώς οι δικαιολογημένες ή μη πικρίες που δημιουργήθηκαν κυρίως μετά το 1974 δημιούργησαν κάποιες σκιές και αντιθέσεις”.
Πρόκληση επίσης αποτέλεσε και το γεγονός ότι ποτέ μέχρι σήμερα δεν αποδόθηκε μυθοπλαστικά η χρονική περίοδος στην Κύπρο, πριν από το 1920 και βέβαια η εποχή της ενετοκρατίας. Αν και το βιβλίο γράφτηκε πριν ξεσπάσει η σημερινή κρίση στην Κύπρο διαβάζοντας το κανείς έχει την αίσθηση ότι υπάρχουν πολλές ομοιότητες με την εποχή που οι Άγγλοι κατακτητές βρέθηκαν στο νησί.
“Όταν οι Άγγλοι - τονίζει ο συγγραφέας - “αποβιβάστηκαν στην Κύπρο το 1878 οι κάτοικοι δεν γνώριζαν ότι υπογράφηκε συνθήκη παραχώρησης του νησιού από τον σουλτάνο στην Αγγλία. Τους είδαν ξαφνικά μπροστά τους. Ωστόσο κάποιοι γνώριζαν, όπως ο τραπεζίτης της Κωνσταντινούπολης Γεώργιος Ζαρίφης, ο οποίος ένα μήνα πρωτύτερα είχε στείλει ανθρώπους του και αγόραζαν σε πάμφθηνες τιμές εκτάσεις και σπίτια προκειμένου να τα μοσχοπουλήσει όταν θα αβγάτιζαν οι τιμές. Στις μέρες μας κάποιοι γνώριζαν τι πρόκειται να συμβεί με τις καταθέσεις και απέσυραν τα χρήματά τους από τις κυπριακές τράπεζες”.
Όλο το βιβλίο διαρρέεεται από την ρήση του κεντρικού ήρωα: "Όπου πατώ είναι δικός μου δρόμος", παραπέμποντας στην πορεία προς την αυτογνωσία. Αυτό είναι κι ένα μήνυμα που στέλνει ο συγγραφέας στους δύο γονατισμένους λαούς, τον ελληνικό και τον Κυπριακό.
ʽʼΠαραπέμπει-αναφέρει ο ίδιος-στον σκεπτόμενο και στον καλλιεργημένο άνθρωπο, ο οποίος αποτελεί την ελπίδα μας ως πολίτες κι ως κοινωνία και συνάμα τον μεγαλύτερο εχθρό κάθε εξουσίας και κάθε βάρβαρης πολιτικής... Κι όσα λέω έχουν πρακτικό αποτέλεσμα, δεν κινούνται μονάχα στη σφαίρα της σκέψης και της φιλοσοφίας. Για να αναφέρω μόνο ένα παράδειγμα: ο καλλιεργημένος άνθρωπος (όχι ο εγγράμματος) ποτέ δεν θα επέτρεπε να τον εκπροσωπούν στα δημόσια πράγματα οι φαιδροί και οι τενεκέδες οι οποίοι στην πλειονότητά τους μας εκπροσωπούν σήμερα”.
Στη συνέντευξή του στην “Π” ο Γιάννης Καλπούζος, ο οποίος πρόσφατα βρέθηκε στο Ηράκλειο για την παρουσίαση του βιβλίου του αναφέρει τα εξής:
