Αντίο φτώχεια και καημοί

αντίο μαύρη πείνα,

κι εγώ από τη Μεσαρά

σε χαιρετώ σε, Σαμαρά

τον δρόμο, κι εσύ! του μεταξιού, επήρες για την Κίνα.

Μάρμαρα, λάδι και κρασιά, κι ελληνικό βαμβάκι

κάποτε... αυτά θα εξαχθούν

οι στόχοι θα επιτευχθούν

αν...το λιμάνι θα γενεί, στο Νότο, στο Τυμπάκι.

Χρόνια ακούω για όλα αυτά, γι’ αυτές τις συμφωνίες

και τώρα για άλλη μια φορά, μέσα μου πάλι γέλασα

θυμήθηκα και το ρητό “πως ήμουν νιος και γέρασα”

και τώρα στα γεράματα, πληρώνω αμαρτίες.

Ο μεσαρίτης