Σε ποινή κάθειρξης 220 ετών κατά συγχώνευση (θα τα εκτίσει σε 25 χρόνια) καταδικάστηκε χθες αργά τη νύχτα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πειραιά ο 49χρονος εκπαιδευτικός και προπονητής μπάσκετ Νίκος Σειραγάκης για την πρωτοφανή υπόθεση παιδεραστίας που είχε αποκαλυφθεί στο Ρέθυμνο, τον Δεκέμβριο του 2011.
Το δικαστήριο του επέβαλε αρχικώς 401 χρόνια, τα οποία συγχωνεύθηκαν σε 220.
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πειραιά τον έκρινε ένοχο για 33 περιπτώσεις κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια και για τρεις απόπειρες ενώ τον απάλλαξε για 17 περιπτώσεις ανηλίκων. Σύμφωνα με πληροφορίες πρόκειται για ανήλικους που δεν κατέθεσαν. Ακόμα τον απάλλαξε από την κατηγορία της κατοχής πορνογραφικού υλικού.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι τρεις τακτικοί δικαστές τάχθηκαν υπέρ της αναγνώρισης του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου, όμως υπερίσχυσε η άποψη των τεσσάρων ενόρκων και έτσι απορρίφθηκε.
Ομόφωνα απορρίφθηκε το ελαφρυντικό του μειωμένου καταλογισμού που ζήτησε η υπεράσπιση.
Νωρίτερα, στην αγόρευση της η εισαγγελέας έδρας είχε προτείνει να κριθεί ένοχος για 47 περιπτώσεις ανηλίκων σε βαθμό κακουργήματος αλλά και για πέντε πλημμελήματα. Πρότεινε την απαλλαγή του μόνο για μία περίπτωση καθώς έκρινε ότι δεν προέκυψαν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τη διάπραξη του αδικήματος ενώ επίσης πρότεινε την απαλλαγή του για την κατηγορία της κατοχής πορνογραφικού υλικού.
Κατά την πολύωρη απολογία του, ο 49χρονος προπονητής επιχείρησε για μία ακόμα φορά να πείσει το δικαστήριο ότι η σωματική επαφή που είχε με τα παιδιά δεν είχαν σεξουαλικό χαρακτήρα και ότι ουδέποτε άντλησε ηδονή από αυτές τις συνευρέσεις. Ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν ένιωσε έλξη για τα εφηβικά κορμιά, ότι ποτέ δεν άσκησε βία και δεν εξανάγκασε κάποιον ανήλικο για τη σωματική τους επαφή. Παραδέκτηκε ότι στο πλαίσιο που περιέγραψε είχε σωματική επαφή με 32 ανήλικους και όχι με 53, όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο.
Εμμένοντας στους ισχυρισμούς που εξ αρχής είχε προβάλει ενώπιον της ανακρίτριας Ρεθύμνου, επανέλαβε ότι η κατάσταση αυτή ήταν «κοινό μυστικό» στους κύκλους των εφήβων στο Ρέθυμνο, ότι επρόκειτο για έναν «ακραίο κώδικα» στον οποίο συμμετείχε αν και ενήλικας, περισσότερο ως έκφραση πρόκλησης και αμφισβήτησης της κατεστημένης ηθικής τάξης. Παραδέκτηκε ωστόσο ότι η συμμετοχή του αυτή ήταν ασύμβατη με την ηλικία του και τη θέση του.
