ʽʼΠιστεύω ότι η παιδική λογοτεχνία είναι μια βαρκούλα που σεριανίζει τα παιδιά στο πέλαγος του κόσμου και τους δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουν τη ζωή μέσα από τον ωραίο λόγο. Θεωρώ χρέος μου να τα βοηθώ σ' αυτόʼʼ.
Αυτό επισημαίνει μιλώντας στην “Π” η βραβευμένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων Αγγελική Βαρελλά η οποία βρέθηκε πρόσφατα στο 47ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου για να μιλήσει στα παιδιά για τη λογοτεχνία, την αξία της ανάγνωσης και της αγάπης για τα βιβλία.
ʽʼΣτην Κρήτη -τονίζει-έρχομαι και ξανάρχομαι γιατί δεν… χορταίνεται. Τούτη τη φορά πέρασα ένα πανέμορφο πρωινό με τα παιδιά του 47ου Δημοτικού Σχολείου. Και δεν ήταν μόνο τα παιδιά (με τις σκανταλιές τους και την προσοχή τους), ήταν και όλο το προσωπικό, που άνοιξε την αγκαλιά του για να με δεχτεί. Πραγματικά, αυτή η αγάπη, η επαφή μέσα από τα βιβλία έχει μια δυναμική μεγάλη και κρατάει πολύ. Θα έλεγα ότι είναι μια αγάπη βασισμένη σε στέρεες βάσειςʼʼ.
Εχοντας μια μακρά και επιτυχημένη πορεία με βραβεία σε διεθνές επίπεδο η συγγραφέας που έγραψε το πρώτο της παιδικό βιβλίο το 1966, συνεχίζει ακούραστη να βρίσκεται κοντά στα παιδιά.
“Είδα” –λέει η ίδια για την εμπειρία της στο 47ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου -”τα παιδιά του σχολείου σε ομάδες, ανάλογα με την τάξη και την αντιληπτικότητα τους. Σε κάθε μια απ' αυτές υπήρχε και κάτι ιδιαίτερο. Εκείνο που είναι πάντα ίδιο, είναι η... προσοχή της δευτέρας και της πρώτης τάξης, που εξαφανίζεται στα δέκα πρώτα λεπτά της συνάντησης και πρέπει να είσαι συνεχώς σε… εγρήγορση, για να τους ανακινείς το ενδιαφέρον. Συμπερασματικά, ήταν όλα αναμενόμενα, ύστερα και από την εμπειρία που έχω πια πηγαίνοντας καθημερινά στα σχολεία, ως... περιπλανώμενη δασκάλαʼʼ.
Τι όμως απαντά στα παιδιά που θέλουν νʼ ακολουθήσουν τον δικό της δρόμο και να γίνουν συγγραφεις;ʼʼ Όταν μου ζητούν συμβουλές για να γίνουν στο μέλλον συγγραφείς, απαντώ: Να διαβάζουν, να διαβάζουν, να διαβάζουν, να παρατηρούν γύρω τους με προσοχή και όταν θελήσουν να γράψουν να "παλεύουν" με τα κείμενά τους, να τα κεντούν”, αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ενα σημαντικό κεφάλαιο της επαφής με τα παιδιά αλλά και με τους γονείς είναι η αντιμετώπιση της κρίσης που πλήττει την χώρα.
ʽʼΘα τους έλεγα, για τη σημερινή κατάσταση, να είναι αισιόδοξα, θα τους έδινα παράδειγμα τη δίκη μου τη γενιά που πέρασε ένα πόλεμο και μια κατοχή, θα κατέληγα πως η ζωή είναι ένα δώρο, που αξίζει να το ζήσουμε όμορφα, ξεπερνώντας τις διάφορες ατυχίες που μας βρίσκουν” αναφέρει.
