
Η δεύτερη χρονιά μετά την επιστροφή του στην μεγάλη κατηγορία υπήρξε πιο δύσκολη από την πρώτη για τον ΟΦΗ. Με τα προβλήματα που αντιμετώπισε η ομάδα στην αρχή της σεζόν, η παραμονή από μόνη της μοιάζει με άθλο. Ωστόσο με βάση την εικόνα που έδειξε στην διάρκεια της περιόδου θα μπορούσε να είχε φτάσει στον στόχο χωρίς το άγχος της τελευταίας στιγμής.
Το περασμένο καλοκαίρι ο ΟΦΗ αναλώθηκε σε διοικητικές κόντρες και μπήκε με καθυστέρηση στο πρωτάθλημα. Τα έκανε όλα (διοίκηση, μεταγραφές και προετοιμασία) πρόχειρα και την τελευταία στιγμή. Απέτυχε να πάρει αδειοδότηση και απέκτησε παίκτες που προέρχονταν από απραξία ή κακή χρονιά (Παπάζογλου, Λαμπρόπουλος, Κουτσιανικούλης, Σαρ, Ιωαννίδης) και αρκετά νέα παιδιά, κάποια από τα οποία αγωνίζονταν για πρώτη φορά στην Σούπερ Λίγκα (Γουναρίδης, Αγριμάκης, Βιτώρος, Μπανούσης, Καπουράνης, Χατζηκοσμάς) και άλλα (Περογαμβράκης) που έπαιρναν μια δεύτερη ευκαιρία ενώ από την παλιά φρουρά κράτησε τους Βερόν, Σόουζα και Σίσιτς. Παρʼ όλα αυτά ο ΟΦΗ είχε ένα σχετικά καλό ξεκίνημα και μια ισσοροπημένη πορεία στον αʼ γύρο συγκεντρώνοντας 17 βαθμούς. Εκμεταλλεύτηκε όσο μπορούσε την έδρα του όπου είχε μόλις μια ήττα σε αυτό το διάστημα και κατάφερε εκεί όπου όλοι τον είχαν τελειωμένο, όταν άρχισε το πρωτάθλημα, να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα της βαθμολογίας. Τον Γενάρη έγιναν σημαντικές αλλαγές στην ομάδα με πρώτη την αποχώρηση του Νίκου Αναστόπουλου ενώ ακολούθησε η φυγή Σίσιτς που ήταν από τους βασικούς πρωταγωνιστές της πορείας του αʼ γύρου αλλά και του Βάντο. Από την άλλη δεν υπήρχε η δυνατότητα για μεταγραφές και οι μόνες προσθήκες που έγιναν ήταν του Μακρή, του Κανούλα και του Κυζιρίδη. Στην αρχή δεν έδειξε να επηρεάζεται, αντίθετα πέτυχε τρεις σημαντικές νίκες με τον Γιάννη Πετράκη στον πάγκο κόντρα σε Άρη, Πανιώνιο και Κέρκυρα στο Γεντί Κουλέ και μπήκε σε τροχιά σωτηρίας. Από κει και πέρα ωστόσο άρχισε η κατηφόρα με ένα αρνητικό σερί τον Φεβρουάριο με πιο οδυνηρή ήττα αυτή από τον Πλατανιά στο Ηράκλειο με 1-3. Οι τέσσερις ήττες που είχε σε αυτό το διάστημα (από ΠΑΟΚ, Πλατανιά, Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό) τον έβαλαν στην πρίζα από την οποία βγήκε για λίγο με τις δυο σερί ισοπαλίες σε Βέροια και Λιβαδειά. Τελικά η νίκη επί του ΠΑΣ στο Γεντί Κουλέ και η ισοπαλία με τον Ατρόμητο σε ένα ματς στο οποίο γύρισε από την κόλαση σε συνδυασμό με την τιμωρία της ΑΕΚ έδωσαν στην κρητική ομάδα την παραμονή με 15 βαθμούς στον βʼ γύρο και 32 συνολικά (πέντε λιγότερους σε σχέση με πέρυσι). Ως αποτέλεσμα η παραμονή αποτελεί επιτυχία, αν αναλογιστεί κανείς τι πέρασε η ομάδα το καλοκαίρι από την άλλη όμως ακόμα και με τις δυσκολίες που υπήρχαν στο ξεκίνημα αλλά και τα αναπάντεχα κατά τη διάρκεια της περιόδου (αποχώρηση Αναστόπουλου, Σίσιτς και αδυναμία πραγματοποίησης μεταγραφών) ο ΟΦΗ είχε την δυνατότητα να πετύχει πιο άνετα τον στόχο του χωρίς να φτάσει σε ένα τόσο αγχωτικό φινάλε. Ουσιαστικά ήταν υπόθεση μιας νίκης καθώς αν είχε κερδίσει τον Πλατανιά εντός ή την Βέροια εκτός θα είχε εξασφαλίσει όπως και πέρυσι πολύ νωρίτερα την παραμονή του...

