Συμπληρώνονται ήδη 40 μέρες από τότε που ο αγαπητός και αξέχαστος φίλος Γεώργιος Εμμ. Κυδωνάκης μας αποχαιρέτησε και πήρε το δρόμο του ταξιδιού προς την αιώνια γαλήνη.

Ο μισεμός του μας συντάραξε όλους, συγγενείς, φίλους, γνωστούς. Έφυγε αθόρυβα. Υπάρχουν στιγμές που νομίζουμε πως βρίσκεται ακόμα κοντά μας, πως η καλοσυνάτη μορφή του τριγυρνά ανάμεσά μας.

Ο αείμνηστος Γιώργος γεννήθηκε στο Τυμπάκι. Όταν ήταν ακόμα μωρό παιδί έχασε τη μητέρα του. Μεγάλωσε με τη φροντίδα και τη μέριμνα του πατέρα του σε μια στοργική οικογένεια, αρχικά στο Ηράκλειο και στη συνέχεια με τον παππού και τη γιαγιά (γονείς της μητέρας του) στο Τυμπάκι, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Ο πατέρας του είχε εγκατασταθεί στις Μοίρες και ασχολείτο με το εμπόριο.

Φοίτησε στο εξατάξιο Γυμνάσιο της Πόμπιας από το οποίο και αποφοίτησε τα τελευταία χρόνια της γερμανικής κατοχής. Στη συνέχεια ασχολήθηκε και αυτός με το εμπόριο. Στην αρχή κοντά στον πατέρα του στις Μοίρες και στη συνέχεια στο Ηράκλειο όπου και ανέπτυξε με μεγάλη επιχυχία τις εμπορικές του δραστηριότητες.

Η πορεία που διάνυσε στη ζωή του υπήρξε δημιουργική και γόνιμη.

Δεν άργησε όμως να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. Παντρεύτηκε την αγαπημένη γειτόνισσά του Ρένα Στυλ. Λουλουδάκη η οποία βρισκόταν πάντα δίπλα του και του συμπαραστάθηκε σ’ όλη του τη ζωή με αγάπη και στοργή. Απέκτησαν τρία παιδιά, τη Ρίκα (Μαρία), τον Μάνο και τη Στέλλα. Τα παιδιά τους απέκτησαν και αυτά τις δικές τους επιτυχημένες οικογένειες και ο Γιώργος με τη Ρένα καμάρωναν πάντα με ικανοποίηση την πρόοδό τους, αλλά και των πέντε εγγονιών τους.

Η μεγάλη αδυναμία του Γιώργου ήταν η θάλασσα. Για το λόγο αυτό έφτιαξε στον Κόκκινο Πύργο δίπλα στη θάλασσα το εξοχικό του, στο οποίο και περνούσε τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του, κυρίως μετά τη συνταξιοδότησή του, πάντοτε βέβαια μαζί με την αγαπημένη σύντροφο της ζωής του τη Ρένα.

Ο Γιώργος υπήρξε και για μας την παρέα του φίλος καλός και ξεχωριστός.

Τον τελευταίο καιρό αρρώστησε. Η αγαπημένη του σύζυγος και τα παιδιά του δεν έλειψαν ούτε στιγμή από κοντά του. Στάθηκαν ευσπλαχνικά δίπλα του να του προσφέρουν κάθε δυνατή βοήθεια με συνέπεια να συμβάλουν αποτελεσματικά στην ανακούφισή του.

Τελικά αποχαιρέτησε τον κόσμο τούτο και πορεύτηκε ν’ αναπαυθεί σε μια διαφορετική κοινωνία στην οποία δεν υπάρχει ούτε πόνος, ούτε λύπη, ούτε στεναγμός αλλά μια άλλη ατελείωτη ζωή.

Η οικογένειά του, οι συγγενείς του, οι φίλοι του θα τον

θυμόμαστε πάντοτε με τις καλύτερες ζωντανές αναμνήσεις.

Ας είναι αιώνια η μνήμη του.

Γιάννης Πολ. Συγγελάκης