Από την Κυριακή το βράδυ αφήσαμε στην άκρη τα μνημόνια, την κρίση και την φτώχεια μας και το πρώτο θέμα συζήτησης σε όλους τους χώρους είναι ο διαφαινόμενος υποβιβασμός της ΑΕΚ.

Ακόμα και στα πολιτικά πάνελ σταμάτησαν τις κόντρες για την Τρόικα και τις απολύσεις στο Δημόσιο και προσπαθούν να πιάσουν το θέμα της ΑΕΚ και να βρουν λύσεις για την επόμενη μέρα. Είναι λογικό από μια άποψη να συμβαίνει αυτό γιατί είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που μια από τις λεγόμενες μεγάλες ομάδες του τέως πανίσχυρου ΠΟΚ βρίσκεται τόσο κοντά στον υποβιβασμό. Ωστόσο, από την άλλη δεν λείπει και το στοιχείο της υπερβολής αφού το ότι πέφτει μια ομάδα, έστω κι αν έχει το μέγεθος της ΑΕΚ, δεν σημαίνει ότι καταστρέφεται ο κόσμος.

Στην Ιταλία πριν από μερικά χρόνια έπεσε ολόκληρη Γιουβέντους αλλά δεν χύθηκε τόσο δάκρυ. Μιλάμε για την «μεγάλη κυρία» του ιταλικού και ευρωπαικού ποδοσφαίρου που δεν συγκρίνεται μαζί της καμιά από τις μεγάλες ελληνικές ομάδες. Μπλέχτηκε στα στημένα, την έριξαν στην Βʼ κατηγορία όπου έμεινε ένα χρόνο και επανήλθε δριμύτερη ανάμεσα στους μεγάλους. Στην Σκωτία πέρυσι υποβιβάστηκε λόγω χρεών η Ρέιντζερς η οποία μαζί με την Σέλτικ αποτελούν τις δυο παραδοσιακές δυνάμεις της χώρας. Φέτος αγωνίζεται στην Γʼ κατηγορία όπου κάνει περίπατο και σε δυο χρόνια θα βρίσκεται και πάλι στην Πρεμιέρ Λιγκ. Στην Αργεντινή έπεσε πέρυσι η Ρίβερ Πλέιτ και φέτος πάει να γίνει το ίδιο με την Ιντεπεντέντε.

Μόνο στην Ελλάδα μας φαίνεται παράξενο που μια μεγάλη ομάδα οδεύει για την Βʼ Εθνική. Με την κατάσταση, ωστόσο, που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας αυτό αποτελεί μια φυσική εξέλιξη. Όταν η πλειοψηφία των ομάδων-εταιρειών είναι «πνιγμένες» στα χρέη κάποτε θα ερχόταν και αυτή η μέρα. Και έρχονται τώρα όλοι αυτοί που περίμεναν ότι αργά ή γρήγορα θα γινόταν και αυτό και κλαίνε πάνω από το μνήμα προσμένοντας σε ένα «θαύμα». Να μην πέσει η ΑΕΚ γιατί είναι...ΑΕΚ. Λες και η Γιουβέντους, η Ρέιντζερς και οι υπόλοιπες που έπεσαν κατά καιρούς δεν ήταν μεγάλες ομάδες. Όπως, όμως, δεν είχαμε συνηθίσει στην Ελλάδα να πηγαίνουν φυλακή οι μεγαλοσχήμονες και μας φάνηκε απίστευτο όταν πέρασε την πύλη του Κορυδαλλού ο Ακης Τσοχατζόπουλος, έτσι και τώρα δεν το πιστεύουμε ότι μπορεί να πέσει μια μεγάλη ομάδα.

Το ελληνικό πρωτάθλημα σαφώς και χρειάζεται ομάδες όπως την ΑΕΚ. Όμως ποια ΑΕΚ; Αυτή που είδαμε φέτος που αγωνιστικά δεν θα μπορούσε ίσως να σταθεί ούτε στην Βʼ Εθνική ή μια ΑΕΚ υγιή και ανταγωνιστική; Ίσως και ο υγιής κόσμος της ΑΕΚ να προτιμά μια ομάδα στην Γʼ Εθνική από μια άλλη που να συμμετέχει στην Σούπερ Λίγκα και να διεκδικεί την παραμονή της. Ας μην δραματοποιούμε λοιπόν τις καταστάσεις. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θα πεθάνει επειδή θα χάσει για μια ή δυο χρονιές την ΑΕΚ. Πεθαίνει καθημερινά τα τελευταία χρόνια από τις πρακτικές των παραγόντων του και φυσικά από την κρίση που ήρθε σαν τρέιλερ να του δώσει το μεγαλύτερο χτύπημα. Και αν δεν αναστραφεί με κάποιον τρόπο αυτή κατάσταση μην σας φανεί περίεργο την ΑΕΚ να ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια κι άλλες μεγάλες ομάδες (μην ξεχνάμε ότι και ο Παναθηναϊκός φέτος από τύχη σώθηκε...). Όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση...

Νίκος Μαρκάκης