img 36701 left small]Του Κώστα Δάκα

Διαβάζεις στο λεξικό τη λέξη χαράτσι για να έχεις την ακριβή ερμηνεία της.

Είναι ο κεφαλικός φόρος που έβαζαν οι Τούρκοι στα χρόνια της σκλαβιάς. Αναγκαστική και βαριά εισφορά.

Τις μέρες που ακολουθούν θ’ ακούς και θα διαβάζεις διάφορα που θα λέγονται και θα τυπώνονται με αφορμή τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου.

Ολα μα όλα θα πάλλονται από το ρυθμό του μεγαλείου των ηρώων του ‘21.

Αυτών που έδωσαν τη ζωή τους για να ελευθερωθεί η πατρίδα από τους κατακτητές της.

Αθελά σου συνδέεις με τη τωρινή και την άλλη εθνική γιορτή του “ΟΧΙ”.

Τα ίδια γραπτά και λόγια, για του άλλους ήρωες του ‘40, που αγωνίστηκαν, θυσιάστηκαν, για να σωθεί η πατρίδα από τους βάρβαρους κατακτητές.

Χαράτσι και άλλα πολλά τότε με τους Τούρκους. Σκλαβιά.

Νεκροί. Φωτιές και πείνα με τους Γερμανούς. Πάλι σκλαβιά.

Σήμερα τα δύο πάλαι ποτέ μεγάλα κόμματα, που επί δεκαετίες κυβερνούσαν μια ελεύθερη Ελλάδα (που ήταν ελεύθερη γιατί μάτωσαν και θυσιάστηκαν γι’ αυτήν οι ένδοξοι πρόγονοι) μ’ ένα κομμάτι της αριστεράς κατάφεραν να παραδώσουν, κυριολεκτικά, την άμοιρη πατρίδα και το δυστυχή λαό της στους σύγχρονους κατακτητές.

Δίχως βόμβες και κανόνια, αεροπλάνα και βαπόρια, χωρίς αλεξιπτωτιστές ή γιαταγάνια και ματωμένες χατζάρες, αλλά με χαμόγελα, χειραψίες και βαθιές υποκλίσεις παραδόθηκε η χώρα που αναδύθηκε από τα κόκκαλα των ηρώων τα ιερά, στους “τροϊκανούς”.

Τότε ο κατακτητής είχε πρόσωπο. Τον έβλεπες. Και μέσα από το λαό που αγωνίστηκε για τη λευτεριά, για το καλύτερο μιας ώρας... ξεπήδησαν οι ήρωες οι γνωστοί και οι μη επώνυμοι. Σαν τον Αγνωστο Στρατιώτη.

Σήμερα όμως; Ο εχθρός είναι αόρατος. Ο κατακτητής, αντί τανκς και οπλισμένους στρατιώτες, έχει παρατάξει κάποιους χαμηλόβαθμους αξιωματούχους με ακριβά κοστούμια και γραβάτες αλλά με εξουσία Πασά ή Γερμανού ταγματάρχη.

Στη σύγχρονη κατοχή που βιώνει η χώρα, δίχως αντιστάσεις, από πού να ξεπηδήσουν νέες μορφές που θα δώσουν και τη ζωή τους ακόμα για τη λευτεριά;

Ετσι, θα συνεχίσουν οι μοντέρνοι κατακτητές να θυσιάζουν στο βωμό των ενωμένων ευρωπαϊκών συμφερόντων τον ελληνικό λαό με το τωρινό αδιέξοδο προγραμματισμό, έως ότου, από κάπου αλλού, αποφασιστεί να θυσιαστεί πάλι ο λαός ώστε να απελευθερωθούν τουλάχιστον οι επερχόμενες γενιές.

[email protected][