Ενας αληθινός ήρωας που δίνει και παίρνει μαθήματα ζωής.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗΣ

THE SESSIONS

Σκην.: Μπεν Λιούιν

Πρωτ.: Τζων Χωκς, Έλεν Χαντ, Γουίλιαμ Χ. Μέισι

Ο Μαρκ είναι παράλυτος από τον λαιμό και κάτω, εξαιτίας της πολιομυελίτιδας από την οποία πάσχει από παιδί. Μην έχοντας πότε σεξουαλική επαφή με γυναίκα, ο Μαρκ ζητάει τη βοήθεια μιας παρένθετης σεξουαλικής συντρόφου, που τον βοηθάει να εξοικειωθεί με την ερωτική πράξη.

Αληθινή ιστορία, βασισμένη στο αυτοβιογραφικό άρθρο του δημοσιογράφου Μαρκ Ο Μπράιεν, "On Seeing a Sex Surrogate", δημοσιευμένο στο αμερικανικό περιοδικό The Sun το 1990. Μια διασκεδαστική κομεντί με πολύ καλές ερμηνείες, που δημιουργούν το ερώτημα γιατί ο υπέροχος Χωκς έμεινε έξω από τις οσκαρικές υποψηφιότητες, τη στιγμή που η Χαντ συμπεριλήφθηκε στην τελική πεντάδα της κατηγορίας α’ γυναικείου ρόλου.

Με εξαιρετική ισορροπία ανάμεσα στη σοβαρότητα και το χιούμορ της κατάστασης, που βεβαίως προκύπτει από τον ίδιο τον Μαρκ ως μοναδικό μέσο ν’ αντιμετωπίσει την θέση του, η ταινία μιλάει με ευαισθησία για την προσπάθειά του να κατακτήσει την τελευταία βασική ανθρώπινη εμπειρία που δεν είχε νιώσει μέχρι τότε, παρά το μνημειώδες θάρρος που του επέτρεψε να κάνει άλλα σπουδαία πράγματα, όπως να σπουδάσει, και τα οποία η ταινία μάς παρουσιάζει μέσα από πραγματικό υλικό στους τίτλους αρχής.

ΟΜΟΡΦΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

BEAUTIFUL CREATURES

Σκην.: Ρίτσαρντ ΛαΓκραβενές

Πρωτ.: Άλις Ένγκλερτ, Άλντεν Έρενραϊχ, Τζέρεμι Άιρονς, Βαϊόλα Ντέιβις, Έμα Τόμσον, Έμι Ρόσαμ

Η Λίνα είναι το νεότερο μέλος μιας οικογένειας μάγων, η οποία πρόκειται σε μερικές εβδομάδες να συμπληρώσει τα 16 της χρόνια και να διεκδικηθεί από το σκοτάδι και το φως. Η αγάπη της για τον συμμαθητή της, Ίθαν, περιπλέκει την κατάσταση.

Βασισμένο στην ομώνυμη σειρά βιβλίων της αμερικανίδας Κάμι Γκαρσία, το φιλμ αποτελεί μία ακόμη απόπειρα του Χόλιγουντ να επαναλάβει την επιτυχημένη συνταγή της σειράς «Λυκόφως», μεταφέροντας στο σινεμά μια λογοτεχνική σειρά με υπερφυσικά στοιχεία προορισμένη για το νεανικό κοινό. Τα σκήπτρα όμως φαίνεται να έχει παραλάβει το «Hunger games», και τα «Πλάσματα» δε μοιάζουν σοβαρός ανταγωνισμός, αφού απέτυχαν παταγωδώς να προσελκύσουν το κοινό τους όταν κυκλοφόρησαν τον Φλεβάρη.

Προσπαθώντας ν’ απευθυνθεί σε όλα τα τμήματα της νεολαίας, μοντέρνα και συντηρητικά, χωρίς να υποτιμήσει τη νοημοσύνη άλλα ούτε και να προσβάλει τις πεποιθήσεις κανενός, το σενάριο χλευάζει τον συντηρητισμό και τη θρησκοληψία των Νότιων Η.Π.Α., υιοθετώντας μια πιο μυστικιστική και κατ’ αυτό πιο ‘ανοιχτόμυαλη’ οπτική, βάσει της οποίας ο Θεός συνυπάρχει στον ίδιο κόσμο με τη μαγεία (τα λόγια της Άμμα).

Η πλοκή και η σκηνοθεσία παραμένουν πρόχειρα, η δράση και τα εφέ δε διαθέτουν τίποτα το εντυπωσιακό ώστε τουλάχιστον να δημιουργούν απόλαυση μέσα από κάποιου είδους θέαμα, και το έγκριτα μέλη του καστ (Άιρονς, Τόμσον, Ντέιβις) χάνονται μέσα στη γενικότερη απλοϊκότητα του σχεδίου.