Τι ήταν πάλι και αυτό. Να πέσουν όλοι έξω στις προβλέψεις τους και να αναδειχθεί ο Μπερλουσκόνι ο ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης στη γειτονική χώρα. Μια πολύ ωραία γελοιογραφία σε αθηναϊκή εφημερίδα τον εμφανίζει να εκτοξεύεται με ελατήριο από την κάλπη και στο δεξιό άνω τσεπάκι του σακακιού του να προεξέχει ένα γυναικείο σουτιέν ενώ από τη κάτω δεξιά τσέπη του ιδίου σακακιού προεξέχουν κάποια χαρτονομίσματα του Ευρώ και από την κάτω αριστερή τσέπη αυτού του σακακιού προεξέχει μια γυναικεία κάλτσα. Μια φωτογραφία, ένα σκίτσο μια γελοιογραφία χίλιες λέξεις που λένε.
Αλλά ας αφήσουμε την κωμική πλευρά του θέματος αυτού και ας πιάσουμε τη σοβαρή πλευρά του, η οποία δεν ενδιαφέρει μόνο τους κατοίκους της Ιταλίας αλλά όλους τους κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα τους κατοίκους της δικής μας χώρας, οι οποίοι δοκιμάζονται πολύ περισσότερο από όλους τους άλλους, δυστυχώς, κατά μέγα μέρος και από τα δικά μας τα λάθη και ειδικώς των αρχόντων μας.
Τώρα όλοι ψάχνονται και λένε τι θα γίνει και τι θα επακολουθήσει μετά από τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών που δεν φαίνεται να μπορεί να σχηματιστεί μια σταθερή κυβέρνηση και έχει πολύ μεγάλη παράδοση η χώρα αυτή στην ακυβερνησία. Κανένας όμως δεν υπολόγισε την αντίδραση του ιταλικού λαού που οδηγήθηκε και αυτός στην άγρια λιτότητα που του επέβαλαν οι ηγεμόνες εκ Γερμανίας όπως το ίδιο έπραξαν και για τον δικό μας.
Τώρα είναι πασιφανές πλέον ότι το εργαλείο αυτό που λέγεται λιτότητα δεν οδηγεί πουθενά ή μάλλον οδηγεί σε αδιέξοδο. Δεν είναι μόνο για τη δική μας χώρα αυτό το φαινόμενο και οι δικές μας αντιδράσεις. Τώρα προσθέτουν τη φωνή τους και οι Ιταλοί οι οποίοι εκπροσωπούν την τρίτη κατά σειρά δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι άσχημη η κατάσταση που πάει να δημιουργηθεί στη γειτονική χώρα με τις εκλογές αυτές αλλά παντού και πάντοτε ισχύει ουδέν κακόν αμιγές καλού. Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αντιληφθούν επιτέλους αυτοί που επέβαλαν τέτοιες πολιτικές, όπως η άκριτη λιτότητα, ότι δεν οδηγούν σε έξοδο από την κρίση και την ύφεση. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει: την βαθαίνουν ακόμη πιο πολύ. Καλά οι έλληνες που αποτελούσαν μέχρι πρότινος το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και δεν ελάμβαναν υπόψη τους τις αντιδράσεις τους. Τώρα όμως προστίθενται σ’ αυτή τη συλλογιστική και οι Ιταλοί. Ε! αυτό βέβαια δεν μπορεί να παρακαμφθεί με τον ίδιο τρόπο της αδιαλλαξίας που αντιμετωπίστηκε η κατάσταση της Ελλάδας. Είναι ένα ηχηρό μήνυμα η φωνή αυτή των Ιταλών και ειδικότερα όλου του νότου ότι κάτι δε πάει καλά και κάτι πρέπει να αλλάξει σ’ όλα αυτά που έχουν αποφασιστεί και δρομολογηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οπωσδήποτε το καμπανάκι αυτό, για να μην πούμε μεγάλη καμπάνα, ηχεί στα αυτιά όλων και δεν μπορεί και δεν πρέπει να τους αφήσει αδιάφορους. Είναι γεγονός ότι διακυβεύεται ολόκληρη η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης μ’ αυτά τα μηνύματα που εκτοξεύτηκαν από τις ιταλικές κάλπες και πρέπει να μελετηθούν καλύτερα τα πράγματα προς επιτυχή αντιμετώπιση τους. Δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να παραδέχονται ότι έγινε λάθος από το ΔΝΤ για την περίπτωση της Ελλάδας όσον αφορά τη λιτότητα που της επέβαλαν και μετά την αντίδραση των εκπροσώπων της να το παίρνουν πίσω και να λένε κανένα λάθος δεν έγινε. Είναι πάρα πολύ σοβαρά πράγματα όμως αυτά για να τα αντιμετωπίζουν μ’ αυτό τον τρόπο.
Μ’ άλλα λόγια οι εκλογές στην Ιταλία θυμίζουν τις δικές μας εκλογές του Μαΐου του 2012 που ήταν ένα αποτέλεσμα οργής και αγανάκτησης για τους πολίτες.
Τώρα το αποτέλεσμα αυτό που προήλθε από τις ιταλικές κάλπες τι δείχνει; Τι άλλο από την οργή και αγανάκτηση των ανθρώπων αυτών; Βλέπετε, η αντίδραση αυτή δεν είναι προνόμιο μόνο των Ελλήνων. Όλοι οι άνθρωποι αντιδρούν κατά τον ίδιο τρόπο, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
* Ο Σπύρος Φωτάκης είναι επίτιμος εισαγγελέας εφετών
