Η μάνα μιλά στην “Π” - Βλέπω το παιδί μου κάθε βράδυ στα όνειρά μου
«Η ζωή μας έχει αλλάξει μετά το θάνατο του Γιάννη μου. Τίποτα πια δεν θα είναι όπως πριν. Η κόρη μου που τον λάτρευε, κοιμάται με τα ρούχα του αδερφού της. Έχει φωτογραφίες με το αίμα του από το σημείο όπου ξεψύχησε, ενώ του γράφει γράμματα και του τα αφήνει στο νεκροταφείο.
Του λέει ότι την άφησε ορφανή, ότι την άφησε μόνη. Εγώ τον βλέπω συνέχεια μπροστά μου, αλλά και στα όνειρά μου».
Είναι τα λόγια της χαροκαμένης Χρυσούλας Ρουσάκη, της μητέρας του Γιάννη Ρουσάκη που έχασε τη ζωή του στη συμπλοκή που έγινε στο Παγκρήτιο Στάδιο και σημάδεψε για πάντα την οικογένεια του αδικοχαμένου παλικαριού.
Η κα Χρυσούλα Ρουσάκη θέλησε να μιλήσει στην «Π» για να ευχαριστήσει τη Δικαιοσύνη για τη δίκαιη, όπως λέει, απόφασή της. «Δικαιώθηκε η ψυχή μου. Πιστεύω ότι τώρα μετά την ανθρώπινη Δικαιοσύνη, θα ακολουθήσει η Δικαιοσύνη του Θεού. Αυτός θα δικάσει όλα τα άλλα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Δικαστήριο και κυρίως στην κυρία εισαγγελέα», αναφέρει.
«Γιατί;»
Η ίδια λέει πως το μόνο που θα ήθελε να ρωτήσει το δολοφόνο του παιδιού της είναι γιατί το έκανε. «Αν τον είχα απέναντί μου αυτό θα ήταν το μόνο πράγμα που θα ήθελα να ακούσω. Τίποτα άλλο. Ξέρω όμως την απάντηση. Το έκανε γιατί είναι γεννημένος φονιάς. Αυτός ο άνθρωπος όταν θα βγει από τη φυλακή θα κάνει και πάλι το ίδιο, θα ξανακάνει κακό, γιατί το έχει στο αίμα του», αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι ακόμη δεν μπορεί να προσδιορίσει τα συναισθήματά της, βλέποντας τον άνθρωπο που σκότωσε το παιδί της.
«Πραγματικά δεν ξέρω τι ένιωθα βλέποντάς τον, ακόμη και τώρα. Θα τον καταριέμαι όμως για πάντα. Θέλω το αίμα του γιου μου να μην πέσει κάτω και μην πάει χαμένο. Αυτό το αίμα οι αίτιοι να το βλέπουν πάντα στον ύπνο τους, να το βλέπουν πάντα στη ζωή τους. Μπορούσαν να τον είχαν χτυπήσει αλλού και να ζούσε τώρα το παιδί μου. Το παιδί μου πέθανε άδικα. Προσπάθησε να τους χωρίσει κι όμως έχασε τη ζωή του. Αυτό μου το είπε παιδί που ήταν στη φασαρία και δεν κλήθηκε στο δικαστήριο. Μου είπε συγκεκριμένα ότι ζει εξαιτίας του Γιάννη που μπήκε στη μέση και τον έσωσε».
Στο ερώτημα εάν θεωρεί ότι ευθύνονται κι άλλοι για τη δολοφονία του παιδιού της, απαντά ότι δεν το γνωρίζει αυτό. «Δε ξέρω εάν ήταν και άλλοι οι δολοφόνοι. Μόνο αυτοί που το έκαναν το ξέρουν και ο θεός, εγώ δεν το ξέρω».
Η κα Ρουσάκη προσπαθεί να στήσει και πάλι το σπιτικό της, όμως είναι πολύ δύσκολη αυτή η προσπάθεια. «Λείπει ο Γιάννης που ήταν ο στυλοβάτης. Ο πόνος μου δε θα περάσει ποτέ.. Τον βλέπω διαρκώς στον ύπνο μου και του ζητάω να μη φύγει, εκείνος όμως που απαντά “μάνα πρέπει να φύγω, είμαι όμως καλά, μη στεναχωριέσαι”, καταλήγει.
