Το ποδοσφαιρικό Ηράκλειο αποχαιρέτησε χθες ένα άξιο τέκνο του. Τον Στράτο Γεωργιάδη του ΠΟΑ ή της ΠΟΑ όπως του άρεσε να λέει αν και ήξερε ότι το ανέφερε λάθος.

Του το συγχωρούσαν όλοι όπως και όλα όσα τυχόν έκανε με τον εκρηκτικό χαρακτήρα του. Ήξεραν ότι τα έκανε από την αγάπη του για τον ΠΟΑ. Άλλωστε ο ίδιος στις 26 Μαρτίου 2010 σε συνέντευξή του στην “ΠΑΤΡΙΣ” συμπληρώνοντας 50 χρόνια προσφοράς στον σύλλογο, είχε τονίσει: “Η οικογένειά μου είναι μόνο ο ΠΟΑ”.

Από το 1957 που πέρασε για πρώτη φορά το κατώφλι του γηπέδου του Ατσαλένιου ως παίκτης δεν ... “αλλαξοπίστησε”. “Από 12 ετών είμαι στην ομάδα και δεν το έχω μετανιώσει ποτέ. Αν ξαναγεννιόμουν πάλι το ίδιο θα έκανα. Είχα και έχω αυτό το ψώνιο. Δεν έκανα οικογένεια γιατί έχω τον... ΠΟΑ” είχε δηλώσει τότε. Τελικά πριν τρεις μήνες παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο. Το 1997 τον ανάγκασαν, όπως ο ίδιος είχε πει, να σταματήσει να παίζει ποδόσφαιρο. Ηταν 35 χρονών τότε. Το 1980 συμμετέχει στις εκλογές του ΠΟΑ και βγαίνει πρώτος σε σταυρούς. Ο νεαρός, τότε, γιατρός Γιάννης Καλέμπουμπας, που μόλις είχε έρθει από την Ιταλία, του ζήτησε να αναλάβει την ομάδα. “Κάτι που δέχτηκα αλλά με ένα όρο. Να φύγουν όλοι. Είχα πει μάλιστα την χαρακτηριστική ατάκα, να φύγουν όλοι με την… φωλιά. Έτσι και έγινε. Χτίσαμε μια καλή ομάδα από την αρχή με παίκτες καλούς όπως ο Αντώνης ο Καφούσης, ο Κώστας ο Βάβουλας, ο Σουγιάς, ο Ματθαίος, ο Καστρινάκης κ.ά. Διεκδικήσαμε μέχρι και άνοδο στην Βʼ Εθνική, ενώ την περίοδο 1984-85 παίξαμε και στον τελικό του Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ όταν χάσαμε στα πέναλτι από τη Νίκη Διοικητηρίου. Μάλιστα για μένα ήταν μεγαλύτερη η χαρά αυτή γιατί ήμουν και ο προπονητής της ομάδας. Την περίοδο 1989 ήρθαν κάποιοι άλλοι να αναλάβουν αλλά γρήγορα έφυγαν χωρίς να αφήσουν στην ομάδα ούτε ένα δελτίο. Και τότε ο Καλέμπουμπας μου είπε να αναλάβουμε αλλά δεν ήθελα γιατί θεωρούσα ότι είχε κλείσει ο κύκλος μου” είχε πει στην “Π”.

Στην ίδια συνέντευξη, ξεχώρισε ως κορυφαίους παράγοντες του ΠΟΑ τους Καλέμπουμπα, Καφούση, Ι., Μουτσελάκη και προπονητές των Π. Δερμιτζάκη (“είχε για 2,5 χρόνια αήττητη την ομάδα μας στο Ατσαλένιο” είχε τονίσει).

“Σαν παίκτης που ήμουν είχα ξεχωρίσει τον Γιώργο τον Στρατάκη, ενώ καλύτερος συμπαίκτης μου ήταν ο Γιώργος Καφούσης που αν έπαιζε τώρα θα έβγαζε πολλά λεφτά από το ποδόσφαιρο. Όσοι έπαιζαν δίπλα του αισθάνονταν τυχεροί” συμπλήρωσε. Για παίκτες δεν είχε αναφέρει, πλην Αργέντη, ενώ οι καλύτερες στιγμές του στον ΠΟΑ ήταν η χρονιά του τελικού Κυπέλλου Ερασιτεχνών, η άνοδος στην Γʼ Εθνική.

“Την χειρότερη μου στιγμή στον ΠΟΑ την πέρασα ως παίκτης όταν παίζαμε στο γήπεδο του Ηροδότου με τον Ποσειδώνα, θέλαμε νίκη ή ισοπαλία για να πάρουμε το πρωτάθλημα και στο 90 σε ένα κόρνερ ο τερματοφύλακας μας ο Πετράκης έλεγε άουτ, άουτ και τελικά μπήκε γκολ και χάσαμε 1-0” είχε δηλώσει. Η κύρια δουλειά του Στράτου Γεωργιάδη ήταν ζαχαροπλάστης, με το θρυλικό μαγαζί “Σεράνο”, στη Λ. Ιωνίας. Και έγινε από... σπόντα δια μέσου του ποδοσφαίρου. Το 1965-66 ο Εργοτέλης (Βʼ Εθνική) ζήτησε από τον ΠΟΑ τον Μπαλτατζή (έπαιξε αργότερα στον ΟΦΗ), αλλά τα χρήματα που ζήτησαν οι Ατσαλενιώτες ήταν πολλά για την εποχή. Οι «κιτρινόμαυροι» κατέθεσαν νέα αντιπρόταση τότε και κατόπιν επιλογής του προπονητή τους Μιχάλη Μουρατίδη, έδιναν τα λεφτά αλλά εκτός του Μπαλτατζή ζητούσαν και τον Γεωργιάδη.

Η απόφαση ήταν δύσκολη και για αυτό έγινε Γενική Συνέλευση για να αποφασίσει ο ίδιος ο κόσμος του προαστίου. Η τελική απόφαση ήταν να μην δοθούν οι δύο παίκτες στους οποίους θα δίνονταν από 5.000 δραχμές ως δώρο προκειμένου να ξεκινούσαν μια δουλειά στο Ατσαλένιο και να έμεναν για πάντα εκεί.

Με τα χρήματα αυτά ο Γεωργιάδης άνοιξε το ζαχαροπλαστείο το οποίο διατηρούσε μέχρι και πριν λίγα χρόνια που συνταξιοδοτήθηκε.

Αντώνης Παπουτσάκης