Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Στα ξενοδοχεία οι παραλίες που θα πληρώνουν το ενοίκιο στο κράτος

Εκτός παιχνιδιού οι δήμοι που εισέπρατταν μέχρι σήμερα

Νέο βαρύτατο πλήγμα στα οικονομικά της αυτοδιοίκησης δρομολογείται με το νέο σχέδιο νόμου του υπουργείου Τουρισμού, το οποίο παίρνει από την δικαιοδοσία των δήμων όλα τα “φιλέτα” των παραλιών, τα οποία τα παραχωρεί στους ξενοδόχους, μειώνοντας μάλιστα δραστικά και το τέλος που θα πρέπει να καταβάλουν από την αξιοποίηση τους!

Το όλο θέμα έχει σημάνει συναγερμό στην Κεντρική Ένωση Δήμων στην οποία έχει παρέμβει ο δήμαρχος Χερσονήσου Ζαχαρίας Δοξαστάκης, ο οποίος καταγγέλλει ευθέως την νέα επιχείρηση ακριωτηριασμού, όπως λέει, των οικονομικών της αυτοδιοίκησης.

Ο ίδιος υπογραμμίζει με νόημα ότι πρόκειται για μια «χαριστική παραχώρηση που πλήττει ανεπανόρθωτα τα οικονομικά της αυτοδιοίκησης σε μια τόσο κρίσιμη χρονική συγκυρία».

Τις επόμενες μέρες αναμένεται αντιπροσωπεία της Κεντρικής Ένωσης να συναντηθεί με την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, από την οποία θα ζητηθεί η κατάργηση της συγκεκριμένης πρότασης που τινάζει στον αέρα τα οικονομικά της αυτοδιοίκησης, αφού της αποστερεί πόρους.

Ειδικότερα και όπως εξηγεί ο δήμαρχος Χερσονήσου Ζ. Δοξαστάκης σε επιστολή του προς την ΚΕΔΕ “με το άρθρο 30 προβλέπεται η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας σε όμορα κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα (όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 2 του ν. 2160/1993) με αντάλλαγμα που καταβάλλεται στο δημόσιο και το οποίο μειώνεται αισθητά από το ½ της τιμής του δίκλινου δωματίου στο 1/8 της τιμής αυτής.

Μάλιστα αλλάζει ο προσδιορισμός της τιμής του δωματίου και θεωρείται ως τιμή δίκλινου αυτή που δηλώνεται στο Ξ.Ε.Ε. από κάθε ξενοδοχειακή επιχείρηση, το προκύπτον αντάλλαγμα καταβάλλεται στο Δημόσιο. Ουσιαστικά το άρθρο 30 τροποποιεί το άρθρο 13 παρ. 4 του ν. 2971/2001 (ΦΕΚ Α’ 285) και εισάγει εντελώς χαριστική διάταξη για τα κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα, ενώ εξαιρεί τα κέντρα αναψυχής, όπως ίσχυε πριν την επιχειρούμενη τροποποίηση, από τη δυνατότητα της απευθείας, χωρίς δημοπρασία παραχώρησης της απλής χρήσης του αιγιαλού και παραλίας.

Σε εφαρμογή της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 5 του άρθρου 13 του ν. 2971/2001 εξεδόθη η ΚΥΑ 1038460/2439 /Β 0010/2009 (ΦΕΚ Β’ 792) «Απευθείας παραχώρηση, με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παράχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) Α’ βαθμού» παραχωρήθηκε το δικαίωμα της απλής χρήσης αιγιαλού στους ΟΤΑ μέχρι στις 31/12/2012.

Η ρύθμιση του άρθρου 30 του σ/ν έρχεται να προκαταλάβει τη διοίκηση και τη διαδικασία έκδοσης της νέας ΚΥΑ για την παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού στους ΟΤΑ, αποστερώντας από τους ΟΤΑ σημαντικό ποσό εσόδων, που καταβάλλουν σ’ αυτούς οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ως αντάλλαγμα.

Η εξέλιξη αυτή επιτείνει την ήδη δυσμενή οικονομική κατάσταση των ΟΤΑ και μάλιστα καθιστά αδύνατη πλέον, την ανάληψη εκ μέρους τους της ευθύνης διαχείρισης των παραλιών, οι οποίες αποτελούν ένα σημαντικό οικοσύστημα, καθοριστικό για την ανάπτυξη του τουρισμού.

Επιπρόσθετα η ευθύνη γι’ αυτό το ζωτικό χώρο των ΟΤΑ διασφαλίζει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού και της παραλίας. Ακόμη οι ΟΤΑ πέραν του ανταλλάγματος, που ορίζεται σε ποσοστό 20% επί των εσόδων που πραγματοποιεί ο ΟΤΑ από την εκμετάλλευση των παραλιών, στο κράτος επιβαρύνονται και με το κόστος των ναυαγο- σωστών που υποχρεούνται να διαθέτουν στις παραλίες κατά το άρθρο 7 του ΠΔ 23/2000 (ΦΕΚ Α’ 18) και διασφαλίζουν την ασφάλεια των λουομένων σ’ όλη την ακτογραμμή και σε περιοχές που δεν υπάρχουν έσοδα στους ΟΤΑ από την παραχώρηση χρήσης σε μισθωτές. Στη συνέχεια ο κ. Δοξαστάκης επισημαίνει: “Κατά τρόπο απαράδεκτο και εις βάρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης επιχειρείται για μια ακόμη φορά, μεθοδευμένα, η αφαίρεση αναγκαίων πόρων. Είναι γνωστή η νομοθετική ρύθμιση του ν. 3756/2009 (ΦΕΚ 53 Α’) που με το άρθρο 23 το τέλος διακοπής παρεπιδημούντων του ν. 339/76 από 1/12009 μειώθηκε από ποσοστό 2% σε ποσοστό 0,5%.

Η ρύθμιση αυτή που έγινε, μετά από πίεση του κλάδου της μεγαλής ξενοδοχείας έπληξε την οικονομική αυτοδυναμία των τουριστικών ΟΤΑ και τους αποστέρησε ουσιαστικά από τη δυνατότητα άσκησης των αρμοδιοτήτων τους, κατά τρόπο παράνομο και προδήλως αντισυνταγματικό”.