Πολύ δυνατή ήταν η σφαλιάρα που δέχθηκε ο Ολυμπιακός από την Λεβάντε.

Τόσο δυνατή που ο θόρυβος ακούστηκε από την Βαλένθια μέχρι τον Πειραιά και το Πασαλιμάνι. Ήταν όμως από ένα σημείο και μετά αναμενόμενη και πάνω απ` όλα ένα καλό μάθημα για όλους εκείνους που υποτίμησαν την Ισπανική ομάδα ή υπερτίμησαν τον Ολυμπιακό και περίμεναν ότι οι ερυθρόλευκοι όχι μόνο θα περάσουν από το ζευγάρι αλλά θα πάρουν και αποτέλεσμα στην Ισπανία. Το 3-0 ήρθε για να προσγειώσει ανώμαλα τον Ολυμπιακό και όλους τους «αυλοκόλακες» που έγραφαν τις τελευταίες ημέρες ότι έχει στο τσεπάκι του την πρόκριση, αλλά και για να δείξει ότι εδώ στην Ελλάδα μας δείχνουν το φεγγάρι και εμείς κοιτάμε το δάχτυλο.

Με ποιό δικαίωμα ήθελε δηλαδή ο Ολυμπιακός να κερδίσει την Λεβάντε σε αυτό το ματς; Μήπως επειδή είναι πρωταθλητής Ελλάδας και στο δικό μας πρωτάθλημα κάνει-κάθε χρόνο-περίπατο; Εντάξει, η Λεβάντε δεν είναι ούτε Μπαρτσελόνα, ούτε Ρεάλ Μαδρίτης, ούτε καν Βαλένθια αλλά μια μικρομεσαία ομάδα η οποία ωστόσο αγωνίζεται στο πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της Ευρώπης. Δεν διαθέτει τα μεγάλα ονόματα αλλά μήπως και ο Ολυμπιακός έχει τους παικταράδες; Ή μήπως ο Τζεμπούρ είναι καλύτερος από τον Μάρτινς; Για την Ελλάδα καλός είναι ο Αλγερινός αλλά πιθανότατα σε ένα πρωτάθλημα όπως το Ισπανικό δύσκολα θα είχε θέση και μην πει κανείς για τον Καράμπελα ή τον Βύντρα γιατί και οι δυο είναι αναπληρωματικοί. Η Λεβάντε μπορεί να μην διαθέτει ποιότητα στο ρόστερ της αλλά είναι τουλάχιστον δυο ταχύτητες πιο πάνω από τον Ολυμπιακό. Το` χω ξαναγράψει ότι αν βάλεις τον Ολυμπιακό στο Ισπανικό πρωτάθλημα το πολύ-πολύ να παλεύει για μια θέση στην μέση της βαθμολογίας.

Οι πρωταθλητές πληρώνουν την ανυπαρξία του ελληνικού πρωταθλήματος. Όταν παίζουν με ομάδες της πλάκας στο οποίο ακόμα και οι παραδοσιακοί τους αντίπαλοι που μέχρι πρότινος τους ανταγωνίζονταν όπως ο Παναθηναικός και η ΑΕΚ βρίσκονται στην ζώνη του υποβιβασμού το αποτέλεσμα είναι αυτό που είδαμε όλοι στην Ισπανία. Το ένα μεγάλο μάθημα ήταν αυτό για τον Ολυμπιακό αλλά υπάρχει και το άλλο που αφορά την διαιτησία γιατί κάθε νόμισμα έχει δυο όψεις. Οι ερυθρόλευκοι φωνάζουν για τα δυο πέναλτι και την αποβολή του Αμπντούν γιατί δεν έχουν συνηθίσει να έχουν αυτού του είδους την αντιμετώπιση από την διαιτησία στο εγχώριο πρωτάθλημα. Η αδικία είναι ένα συναίσθημα που αν δεν έπαιζαν στην Ευρώπη είναι πολύ πιθανόν να μην το είχαν νιώσει ποτέ σε αντίθεση με τις μικρομεσαίες ομάδες της Σουπερ Λιγκ που το βιώνουν συχνά όταν αγωνίζονται κόντρα στον ισχυρό του ελληνικού πρωταθλήματος. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για να αλλάξει το προφίλ του στην Ευρώπη. Αν το ήθελε πράγματι θα έκανε τα πάντα για να υπάρχει ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με δυνατούς αντιπάλους και με ισονομία από την πλευρά της διαιτησίας. Του αρκεί όμως να είναι πρώτος στο Ελληνικό χωριό γεμίζοντας παράλληλα το ταμείο του με ευρώ από την συμμετοχή του στο Τσάμπιονς Λινγκ. Έτσι όμως ποτέ δεν θα γίνει ισότιμος εταίρος και θα του συμπεριφέρονται όπως ακριβώς ο ίδιος στους αδύναμους του ελληνικού πρωταθλήματος...Γιατί στην ζωή και στο ποδόσφαιρο ότι δίνεις παίρνεις....

Νίκος Μαρκάκης