Καθόλου τυχαία δεν ήταν στις 3/2/12 η δήλωση του δημάρχου Ηρακλείου κ. Κουράκη ότι “θα διεκδικήσουμε την παραχώρηση των εγκαταστάσεων που είναι τώρα κλειστές για όφελος των δημοτών”, εννοώντας τις εγκαταστάσεις του ΕΑΚΗ, δηλαδή κολυμβητήριο “Λίντο”, κλειστό γυμναστήριο και στάδιο Ελευθερίας.

Ήξερε από τον Ιανουάριο ότι το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής διακυβέρνησης μελετά την κατάργηση ή συγχώνευσης φορέων του δημοσίου, με κύριο στόχο τη μείωση της άμεσης ή έμμεσης επιβάρυνσης του προϋπολογισμού ή του εξορθολογισμού του κόστους λειτουργίας τους. Μάλιστα το υπουργείο είχε στείλει έγγραφο στο ΕΑΚΗ και ανέφερε ότι το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Ηρακλείου πρόκειται να καταργηθεί ή να μεταφερθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση, όπως και αυτό των Χανίων κ.λπ. Ζητούσε από την Διοίκησή του να καταγράψει το προσωπικό που μπορεί αυτό να αξιοποιηθεί αλλού, δαπάνες μισθοδοσίας, εξοπλισμός, έξοδα, έσοδα κ.λπ.

Πόσο εύκολο όμως είναι να γίνει αυτή η παραχώρηση, την στιγμή που χρειάστηκαν 1-2 χρόνια για το Παγκρήτιο Στάδιο; Κατά την άποψή μας η παραχώρηση είναι δύσκολη και όσοι έχουν έννομο συμφέρον ίσως και να μπορούν να καθυστερήσουν τις διαδικασίες.

Νομικά, ένα εμπόδιο που υπάρχει είναι το άρθρο 23 (ΦΕΚ 35/23/2/12) που αναφέρεται στους όρους και προϋποθέσεις για την παραχώρηση κατά κυριότητα ή χρήση αθλητικών εγκαταστάσεων προς ΟΤΑ αʼ και βʼ βαθμού. Μεταξύ άλλων ο νομοθέτης γράφει ότι “η μεταβίβαση διενεργείται υπό τον όρο του αμεταβίβαστου σε τρίτους”. Στην δικιά μας περίπτωση νομικοί κύκλοι αναφέρουν ότι η αναπτυξιακή εταιρεία που έχει συστήσει ο Δήμος για την εκμετάλευση-συντήρηση των αθλητικών εγκαταστάσεων θεωρείται τρίτος. Πάνω σε αυτό μπορεί να υπάρχει θέμα. Όπως θέμα είναι και το τι θα γίνουν οι 13 υπάλληλοι του ΕΑΚΗ. Θα απορροφηθούν από το Δήμο Ηρακλείου, θα αλλάξει το εργασιακό καθεστώς τους;

Ο υφυπουργός Αθλητισμού κ. Ιωαννίδης ναι μεν έχει εκφράσει σε τοπικά στελέχη την επιθυμία του να παραχωρήσει τις εγκαταστάσεις του ΕΑΚΗ, αλλά συνάμα ο προβληματισμός του έχει να κάνει με τον τρόπο λειτουργίας των εγκαταστάσεων. Θέλει να έχουν και δημόσιο χαρακτήρα, ενώ ο Δήμος μόνο εισπρακτικά το βλέπει, όπως έχει δείξει με τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις. Αυτός είναι και ο προβληματισμός της διοίκησης του ΕΑΚΗ των συλλόγων και κατά επέκταση του κόσμου. Το ΕΑΚΗ έστειλε επιστολή στο υπουργείο Αθλητισμού όπου τονίζει ότι “είναι επιτακτική ανάγκη οι εγκαταστάσεις που έχουν απομείνει να διατηρηθούν υπό την εποπτεία της Πολιτείας, με χαρακτήρα δηλαδή εθνικό και κατά συνέπεια με πρόσβαση σε όλους, άμεση και με ελάχιστο κόστος”. Το ΕΑΚΗ προχωράει, πολύ σωστά και παραπέρα.

“Καθώς στην πόλη μας δεν λειτουργούν άλλες ιδιωτικές αθλητικές εγκαταστάσεις (στάδια κ.α.) η εκχώρηση στο Δήμο των εγκαταστάσεών μας και η διαχείριση όλων των αθλητικών χώρων της πόλης από τον δήμο Ηρακλείου θα οδηγήσει σε αθλητικό μονοπώλιο με απρόβλεπτες συνέπειες για ένα κοινωνικό αγαθό όπως είναι ο αθλητισμός”.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και τα σωματεία με τους εκατοντάδες αθλητές-τριες. Τα σωματεία μάλιστα πληρώνουν πολλά περισσότερα (το κόστος έχει μεταφερθεί στους γονείς που πλέον δεν αντέχουν άλλο) για να προπονούνται στην πισίνα του Παγκρητίου και βλέπουν ότι αν αλλάξει μορφή το καθεστώς του ΕΑΚΗ τότε ο ερασιτεχνικός αθλητισμός στην πισίνα θα πεθάνει. Το θέλει κανείς αυτό;

Aντώνης Παπουτσάκης