Πολιτική είναι «η τέχνη» διακυβέρνησης μιας χώρας, ο τρόπος αντιμετώπισης των υποθέσεων του κράτους και η επίλυση των προβλημάτων του λαού της.
Η διακυβέρνηση γίνεται από τους πολιτικούς της Βουλής: Τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς και τους βουλευτές. Μπορώ να πω ακόμη ότι κάποιου είδους πολιτική ασκούν, επίσης, οι περιφερειάρχες, οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι, σε τοπικό επίπεδο.
Η πολιτική μιας χώρας διαιρείται σε τομείς. Μια πρώτη διαίρεση είναι: Η εξωτερική πολιτική και η εσωτερική πολιτική. Για την αποτελεσματικότερη άσκηση της εσωτερικής πολιτικής αυτή διαχωρίζεται σε τομείς, όπως: Εκπαιδευτική πολιτική, αγροτική πολιτική, πολιτική βιομηχανικής παραγωγής (ανάπτυξης), εργατική πολιτική, τουριστική πολιτική κλπ. Ο πρωθυπουργός της χώρας αναθέτει την άσκηση της πολιτικής στους επιμέρους τομείς σε ικανούς, υποτίθεται, πολιτικούς, τους υπουργούς.
Η άσκηση της πολιτικής απαιτεί ιδιαίτερα προσόντα.
Κατά τον Αριστοτέλη πολιτική είναι: “Η κυριωτάτη των επιστημών τα καλά και τα δίκαια σκοπουμένη”.
Ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος θεωρεί την πολιτική ως επιστήμη, γιατί ο πολιτικός που πρόκειται να κυβερνήσει ένα λαό πρέπει να γνωρίζει οικονομία, κοινωνιολογία, ιστορία, γεωγραφία, ψυχολογία, νομικά, γιατί πρέπει να αποβλέπει πάντα στη δημιουργία και τη λειτουργία κράτους δικαίου.
Στα παραπάνω του Αριστοτέλη θα προσθέσω ότι ένας πολιτικός πρέπει να προέρχεται από τον εργαζόμενο λαό, να έχει δουλέψει, να γνωρίζει καλά τις δυσκολίες της ζωής, ώστε να είναι φορέας των ίδιων πόθων και οραμάτων με το λαό, να έχει καλή γνώση όλων των επαγγελμάτων και των δυσκολιών του κάθε επαγγέλματος και, κυρίως, να έχει ισχυρή βούληση, πολιτικό αισθητήριο και μεγάλο ηθικό ανάστημα. Οι σημερινοί ανεπάγγελτοι και άεργοι πολιτικοί μας, θεραπεύουν την άγνοιά τους με τους λεγόμενους συμβούλους τους, που πολλές φορές είναι άτομα αμφιβόλου ικανότητας, όμως πάντα καλά αμειβόμενα με δημόσιο χρήμα. Πολλοί από αυτούς τους συμβούλους είναι αργόσχολοι και άεργοι και τους ανασύρουν από τον κομματικό στρατό ή από το συγγενικό περιβάλλον.
Τώρα τι είδους ενημέρωση και μάλιστα σε σοβαρά θέματα γίνεται από άεργους συμβούλους σε άεργους πολιτικούς, μόνο ο θεός το ξέρει.
Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να υπάρχει νόμος που να μην επιτρέπει την άσκηση πολιτικής σε ανεπάγγελτους. Δεν μπορείς να παίρνεις αποφάσεις και να ψηφίζεις νόμους για θέματα και επαγγέλματα των οποίων δεν έχεις πλήρη γνώση. Στη σημερινή Ελλάδα το κυριότερο προσόν για να γίνει κάποιος πολιτικός είναι να κατάγεται από μεγάλο τζάκι, να είναι γόνος πολιτικού, ή να είναι συνδικαλιστής.
Με βάση τα παραπάνω, σχετικά με τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας πολιτικός, διερωτώμαι: Πόσοι από τους πολιτικούς που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια συγκεντρώνουν τα προσόντα αυτά ώστε να κριθούν επαρκείς και κατάλληλοι να μας κυβερνούν;
Την απάντηση δε χρειάζεται να τη δώσω εγώ, τη δίνουν τα έργα τους και η κατάντια στην οποία οδήγησαν τη χώρα.
Και δεν εννοώ μόνο την οικονομική καταστροφή που βιώνει σήμερα ο λαός μας, αλλά και το καταρρακωμένο κύρος της Ελλάδας και των Ελλήνων στο εξωτερικό, όπου μας θεωρούν τεμπέληδες, ανυπόληπτους και αφερέγγυους (και για να αγοράσομε ένα προϊόν π.χ. φάρμακα πρέπει να προκαταβάλομε όλο το ποσό της αξίας του).
Με τις πολιτικές που εφάρμοσαν οι πολιτικοί μας τα τελευταία 30 χρόνια κατάφεραν το ακατόρθωτο: Να εξευτελίσουν τη σημασία του όρου «ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ».
Ο Ελληνισμός (τρόπος σκέψης και στάση ζωής), που διάνυσε μια μακρά πορεία τριών χιλιάδων χρόνων, από την απώτερη αρχαιότητα μέχρι σήμερα και μέσω του Βυζαντίου και των απελευθερωτικών αγώνων του 1821 έφθασε σε εμάς, που δεν μπόρεσε να τον εξαφανίσει τουρκική δουλεία 400 χρόνων, δεν υπάρχει πια. Την ιδέα του Ελληνισμού που θαύμαζε η Ευρωπαϊκή διανόηση, που προκάλεσε κύμα φιλελληνισμού το 1821 στο εξωτερικό και έφερε στην Ελλάδα το Λόρδο Βύρωνα και τόσους άλλους φιλέλληνες να πολεμήσουν και να σκοτωθούν για την ελευθερία μας, μόνο και μόνο γιατί πίστευαν πως οι Έλληνες ελεύθεροι πάλι θα μεγαλουργήσουν, τη διασύρατε, την εξευτελίσατε, την εξαφανίσατε. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα των πολιτικών της Ελλάδας. Και αν κάποιος αμφιβάλλει γι’ αυτό, δεν έχει παρά να παρακολουθήσει λίγες συνεδριάσεις της Βουλής, λίγες συζητήσεις πολιτικών στα κανάλια και τα παραληρήματα της ηγεσίας των συνδικαλιστών στη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους,.
Οι πολιτικοί μας αντί να μιλούν για πολιτικές και να προτείνουν λύσεις στα προβλήματα του λαού αλληλοκατηγορούνται και υβρίζονται, πολλές φορές με χυδαίες φράσεις, τέτοιες, που αν δεν έχεις οπτική εικόνα, να νομίζεις πως βρίσκεσαι σε καταγώγιο, ή όπως είπε καθηγητής πανεπιστημίου, σε χαμαιτυπείο.
Να μην ξεχνάμε βέβαια και το γεγονός ότι πρωθυπουργός της Ελλάδας περιόδευε σε ξένες χώρες και «ενημέρωνε» τους πολιτικούς ηγέτες τους με τη φράση:
Κυβερνώ μια χώρα διεφθαρμένων.
Η Ελλάδα, η μήτρα των μαντείων, των φιλοσόφων, της δημοκρατίας και του υψηλού πολιτισμού, δεν υπάρχει πια, υπάρχει μόνο ως γεωγραφικός χώρος.
Και αν υπάρχει ελπίδα να ξαναγεννηθεί ο Ελληνισμός, όπως ο φοίνικας από τις στάχτες του, ίσως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή.
Όμως, για να γίνει αυτό, πρέπει πρώτα να κατεδαφίσομε το φαύλο κράτος που κατασκεύασαν οι πολιτικοί μας, με τη συνδρομή πολλών από εμάς, να διαγράψομε το κακό παρελθόν μας και να βάλομε τα θεμέλια για ένα νέο κράτος που να στηρίζεται σε αρχές και αξίες, να έχει όραμα και να δίνει ελπίδα σε όλους και κυρίως στους νέους. Γι’ αυτό πρέπει:
Α) Να καταργηθεί το Σύνταγμα των φαύλων πολιτικών και να ψηφιστεί νέο Σύνταγμα από το λαό με το οποίο όλοι οι Έλληνες θα έχουν ίσα δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις, και η κοινωνική εισφορά καθενός να είναι ανάλογη με τις δυνατότητές του.
Β) Το σύνταγμα αυτό να απαγορεύει ρητά αναθεωρήσεις και λαθροχειρίες από τη Βουλή. Οποιαδήποτε επέμβαση κριθεί απαραίτητη στο μέλλον, αυτή να τίθεται στην κρίση του λαού με δημοψήφισμα.
Γ) Να υπάρχει άρθρο στο νέο Σύνταγμα που να απαγορεύει ρητά την κομματικοποίηση του συνδικαλισμού και να μην επιτρέπει στους συνδικαλιστές οποιαδήποτε ανάμειξή τους στην πολιτική, ούτε στο παρόν ούτε στο μέλλον.
Σήμερα τα κόμματα αντλούν πολλά από τα στελέχη τους από το χώρο των συνδικαλιστών και τους χρίζουν βουλευτές και υπουργούς χωρίς να νοιάζονται για την επάρκειά τους στα καθήκοντα που τους αναθέτουν. Τους αρκεί μόνο το τσομπανιλίκι των συγκεκριμένων συνδικαλιστών, που θα τους φέρει ψήφους.
Οι πολιτικοί που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια εκχώρησαν, από σκοπιμότητα ή από ανικανότητα, δεν έχει σημασία, μέρος της πολιτικής εξουσίας, που τους έδωσε ο λαός, στους συνδικαλιστές. και τους έκαμαν συνεταίρους και συγκυβερνήτες στη διακυβέρνηση της χώρας. Σήμερα τη φαυλότητα αυτή των πολιτικών την εισπράττουν τα κόμματά τους, που έχουν καταντήσει όμηροι των συνδικαλιστών, οι οποίοι έχουν μετατρέψει την ισχύ που τους εκχώρησαν σε τυραννία. Αυτή τη φαυλότητα των πολιτικών την πληρώνει όμως και η ελληνική κοινωνία, που κάθε τόσο νιώθει να εκτονώνεται στην καθημερινότητά της η σαδιστική συμπεριφορά των τυράννων συνδικαλιστών.
Δ) Όλες οι βουλευτικές περιφέρειες ναι είναι μονοεδρικές.
Ε) Όποιος θέτει υποψηφιότητα σε βουλευτικές εκλογές να είναι υποχρεωμένος να αναρτά σε ειδική ιστοσελίδα βιογραφικό σημείωμα για την προηγούμενη επαγγελματική και κοινωνική πορεία του, και για όσους εκλεγούν βουλευτές να παραμένει αναρτημένο όσο διάστημα είναι μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Αυτά τα δυο μαζί, Δ και Ε, θα βελτιώσουν την ποιότητα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
ΣΤ) Όποιος εκλέγεται βουλευτής για πρώτη φορά να καταθέτει στη Βουλή σημείωμα στο οποίο να αναγράφει λεπτομερώς τα περιουσιακά του στοιχεία.
Έτσι οι απλοί ψηφοφόροι θα ξέρουν ποιους ψηφίζουν και θα μπορεί να ελέγχεται τυχόν παράνομος πλουτισμός πολιτικών από την άσκηση της πολιτικής.
Ζ) Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι και να γίνουν νέοι χωρίς πόρτες και παράθυρα, χωρίς αστερίσκους και παραπομπές, διατυπωμένοι με σαφήνεια σε γλώσσα κατανοητή από το λαό. Και οι νόμοι αυτοί να ισχύουν και να εφαρμόζονται με την ίδια επιείκεια ή αυστηρότητα για όλους.
Στην Αρχαία Ελλάδα οι νόμοι ήταν χαραγμένοι (σε πέτρα) και τοποθετημένοι σε κοινή θέα ώστε ο λαός να μπορεί κάθε στιγμή να τους διαβάζει, αλλά και να μπορεί να ελέγχει την εφαρμογή τους. Παράδειγμα οι νόμοι της Γόρτυνας, που σώζονται μέχρι σήμερα και είναι εκτεθειμένοι σε κοινή θέα ως τουριστικό αξιοθέατο.
Η) Να αλλάξει ο τρόπος απονομής της δικαιοσύνης ώστε να συντομευθεί ο χρόνος απόδοσης δικαίου. Γιατί η παρεμβολή μεγάλου χρονικού διαστήματος μέχρι την εκδίκαση μιας υπόθεσης καταλύει το δίκαιο και αποτελεί μείζον ηθικό θέμα.
Θ) Με ειδικό νόμο να απαγορεύεται στα μέλη του κοινοβουλίου να προβαίνουν σε ευνοϊκή μεταχείριση ημετέρων (συγγενών ή κομματικών), με ποινή την έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα και την αποκατάσταση της νομιμότητας αν και όπου αυτή έχει διαταραχθεί.
Κύριοι πολιτικοί, δε σας ζητήσαμε εμείς, ο λαός, να μας κυβερνήσετε. Εσείς επιλέξατε να ασχοληθείτε με την πολιτική και εσείς μετατρέψατε το λειτούργημα του πολιτικού σε προσοδοφόρο επάγγελμα. Και σα να μην έφθανε αυτό το ατόπημά σας, με λαθροχειρίες στο σύνταγμα και τους νόμους μετατρέψατε αυτό σας το «επάγγελμα» σε κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τα ανομήματα που διαπράττετε στη διάρκεια της βουλευτικής σας θητείας . Αυτά, αν δε θέλετε να τα σταματήσετε εσείς, κάποια στιγμή θα τα σταματήσει ο λαός.
Ύστερα από αυτά περιμένετε σεβασμό και αναγνώριση από εμάς; Με τα καμώματά σας στον πολιτικό σας βίο καταφέρατε να γίνετε από μόνοι σας ανυπόληπτοι ως πολιτικοί και εσείς και το «επάγγελμα» σας.
Ξέρω πως αυτά που ζητώ είναι αδύνατο να γίνουν από τους σημερινούς πολιτικούς. Αν όμως ξεσπάσει η λαϊκή οργή, τότε θα είναι όχι μόνο δυνατόν αλλά και εύκολο να γίνουν.
